Novel & Cerita Parisian Café

Ngayon, nagtatrabaho na si Angel sa Le Coup de Foudre Café, ilang bloke lang ang layo mula sa Palmridge University. Pag-aari ito ng isang babaeng Pranses at ang ibig sabihin ng Le Coup de Foudre ay "Pag-ibig sa Unang Kita." Mahigit isang taon na siyang nagtatrabaho sa café na ito, at sa ngayon, nasisiyahan siya sa trabaho habang nagkakaroon ng kaunting allowance mula sa part-time na trabaho. Napangiti siya nang marinig ang tunog ng chime sa pinto. Ibig sabihin, may bagong pumasok na customer.

Hazel never contacted me unless she wanted something. This better be worth my time. After ten minutes, I arrived at Ferris Café. The café carried a quiet elegance that immediately separated it from the busy establishments in the city. Warm wooden interiors blended with floor-to-ceiling glass windows that allowed the soft morning sunlight to pour inside. The scent of freshly brewed coffee lingered in the air, mixing with the faint aroma of baked pastries. There weren't many people around. Since the café wasn't located along the highway, the place remained peaceful and secluded. It was far from curious eyes, making it an ideal place for private conversations.

“Good morning, sir. How may I help you today?" nakangiting bati ng start ng coffee shop kay Uno. “Miss, what's your best selling coffee?" Uno asked while looking at the menu. “Sir, we have La Colombe Coffee but you may also want to try Chicago French Press—”

Sa tuwing may family movie night, nagkukulitan sila sa sofa habang nagkukuwento si Martin ng mga kwentong gawa-gawa niya para patawanin ang mga bata. Habang lumalaki ang kanilang mga anak, natupad ni Sarah ang kanyang pangarap na magbukas ng isang café at bookstore sa kanilang bayan. Tinawag niya itong “Sarah’s Nook”—isang cozy café na may mga shelves ng libro, homemade pastries, at specialty coffee. Palaging puno ang café ng mga tao, na nagiging paboritong tambayan ng mga estudyante, magkasintahan, at mga pamilyang naghahanap ng komportableng lugar.

Athena's Latte Matapos ko yun basahin ay binuksan ko ang pinto ng cafe. Bumungad agad sakin ang amoy ng kape na may halong mabangong tinapay. It was an enchanting blend that immediately drew me into the café's unique charm. The café itself was a small haven adorned with paintings and artworks from renowned artists. Each corner had a distinct theme, ranging from classical pieces to modern art and vibrant abstracts. A large canvas depicting powerful ocean waves crashing seemed ready to leap out at any moment, taking center stage behind the counter.

Sigurado akong magugustuhan niya ang lugar na ito. Pagkatapos sa L'Avenue, naglakad-lakad ako papunta sa Café de Flore, isa sa pinakamatandang café sa Paris. Nostalgic ang vibe ng lugar—parang babalik ka sa panahon ng mga artists at philosophers na nagkukwentuhan dito noon.

"Maupo po muna kayo, ma'am at pupuntahan ko sa opisina niya si Ma'am." Tango lang ang naging tugon ni Gretel. Inilibot niya ang tingin sa naturang Café. The place is perfectly nice, kahit pa nga sabihing katapat lang ng Café ng kaibigan niya ang sikat na Café nang Pransya, ang Les Deux Magots.

Just like that, I became a celebrity. The September air in Paris felt so sultry, kahit pa oras na rin ang lumipas simula noong lumubog na ang araw. Naglalakad kami ni Zade ngayon papunta sa sasakyan. We just had a romantic dinner at Cœur Le Blanc, isang three-star michelin na restaurant, na medyo malayo sa busy na parte ng Paris.

Kung bibilisan ko ang pamimili ko ay magkakaroon pa ako ng time makabisita sa café nya. I drove my Subaru sa Favorite Pastry Shop ni Mama. It's called Madame & Monsieur's Dough Darlings. Ang shop nila ay medyo may kalayuan sa bahay. I never tasted any of their pastries dahil palagi itong inuubos ni Mama. Tinulak ko ang pintuan upang buksan at tumama maman ito sa isang maliit na bell sa taas na naglikha ng malakas na tunog. "Hello Madame, Welcome and Good afternoon!" Masiglang bati sa akin ng lalaki na nasa cashier.

Napaisip naman ako bago kami sabay na bumama. "Pwede ba both?" Tanong ko ulit. Hindi ko napigilan ang pag silay ng ngiti sa aking labi bago tumakbo pababa sa bittersweet café. It's not like the ordinary café in the city. Hindi ko alam kung sa'n napulot ni Mourge ang utak niya at nag tayo siya ng café sa gitna ng gubat. And you know what makes it pretty amazing? Every table are meters apart. May mushroom ma theme ang kada upuan. I always eat here whenever I'm angry or my emotion is getting the best out of me. Dito kasi walang chismosa at mapayapa.