Pasensya In English Mga Nobela at Kwento

"Anna… Are you willing to runaway with me out of this chaos?” Halos malaglag ang panga ko. Hindi dahil sa alok niya, kundi dahil sa paraan ng pagsasalita niya. His English was flawless, sharp, and sophisticated, as if it were his first language. Wala na ang puntong-lalawigan na nakasanayan ko. "Lando? You... you speak English?"

Paglingon ko sakaniya ay bitbit bitbit niya na ang pana at palaso. "Pasensya na kung natagalan," nanlaki ang mata ko dahil bukod sa hindi ko inaasahan na papayag siya ay nagulat rin ako dahil sinabi niya ang salitang pasensya. He was cold earlier at ngayon humihingi siya ng sorry.

Hanggang tuluyan silang mapunta sa lugar na halos kakaunti nalang ang dumadaan. “Uh I guess we must go back kuya. This place seems creepy to me!” Narealize naman ni Zayne ang sinasabi ng kambal niya dahil maging siya ay nakakaramdam na ng papalapit na gulo kung magpapatuloy pa sila sa paglalakad. “Okay, let’s go back—” “And where do you think your two going?” (P.S. in Spanish language po ang salita ng bawat makakasalamuha nilang taga-Spain. Gagawin ko nalang English para less hassle sa translation)

Dela Vida. "PERO NAY, NASA TRABAHO AKO NGAYON" palusot ko which is totoo naman. "HINDI BA PWEDENG MAG-OUT KA MUNA NAK?" paki-usap parin niya. Ramdam ko sa boses niya ang pag-aalala para sa alaga niya. "NAY, PASENSYA NA PO PERO HINDI AKO PWEDE NGAYON EH" pagmamatigas ko

Sinasagad na talaga ang pasensya niya ng babaeng ito eh. "Ano ba, Venice? Hindi ka ba makaintindi sa salitang sa susunod na lang? Gusto mo e-english ko pa para maunawaan mo? Mukhang di ka makaintindi eh! Sinabi ko nang wala ako sa oras na makipag-usap sayo!" Singhal niya rito.

“Yes, Inday! I’ll give you everything and more. I’ll show you exactly how heavenly it feels to be in paradise...” Napasmile ako. This is the first time I heard him speak English fluently. Mahusay din naman pala siyang mag-English and I must say, bagay sa kaniya! Ang ganda ng diction niya, parang pang-foreigner talaga!

Ani ng babae n nakikita ni Jessa ang panginginig neto. "What did you fucking say? Anong karapatan mo na pagsabihan ako!? Akala mo ikaw lang ang marunong mag-english!? Hah.. What!? Dahil mayaman ang pamilya mo? Miss, umaasa ka lang rin sa pera ng pamilya mo so, stop telling me-"

Palibhasa ay laging nanunuod si Gab ng Encatadia noon kaya naman minsan naming na-adapt ang salitang iyon. Pashneya simply means hayop. Well, sounds rude pero nababadtrip talaga ako sa babaeng iyon. Mas nakakabadtrip pa siya kay Beatrice. "Pash...neya? Ano 'yon?" naguguluhan niya namang tanong. Sinamaan ko siya ng tingin. "Bakit? Ayaw mong tawaging gano'n ang babae mo, ah?" Napakamot ulit siya sa noo at mukhang hindi alam kong paano ako papakalmahin. "Ell, she's not my babae. Wala akong babae, okay?" malambing niyang saad.

Naputol ang pasensya niya. Nakapasok ang mga kamay sa kanyang bulsa, at ang kanyang boses ay banayad ngunit puno ng pagbabanta. “Mr. Pascual, hindi mo ba narinig ang sinabi niya? Wala siyang kailangan.”

“Why are you silent? Hindi ba dapat may sasabihin ka sa’kin?” Ano ba ang sasabihin niya? Na may pambayad siya sa mga araw na nasayan nito? Na may pang-ambon siya sa mga pera na naiwala nito habang inaalagaan siya nito? “I already said, thank you. Tiyaka wala akong pambayad sa’yo.” Halata talaga ang accent sa boses niya. Accent ng pagka-bisdak niya. ‘Yung English nga niya ay nag-mistulang tunog Bisaya na rin. Pero hindi naman siya nahiya. Hindi naman kasi ‘yun big deal, ang importante may knowledge siya sa lengguwaheng ingles.