Past Tense For Forgive Novels & Stories

Hinaplos niya ang aking pisngi at sunod kong naramdaman ang paghagkan niya sa aking noo. Ngumiti ako! "Your forgiven.." I whispered

Hindi ito nagsalita, nanatili lang itong nakayakap sa kanya habang marahang hinahagod ang likod niya. Maya-maya pa, inabot nito ang pisngi niya at marahang pinunasa ang kanyang mga luha. “I told you before and I’m telling you again, everything has already been forgiven. So let go of the past, sweetheart. It’s time for you to move forward.” Muli siyang napaluha sa sinabi ng Mommy niya. Tumimo sa isip niya ang sinabi nito. Tama ito. It’s time for her to move forward and leave everything that has been weighing her down behind.

"Don't hate your family because of me, Felix. Ayusin na natin lahat. Ayaw ko ng gulo." Narinig ko ang paghinga niya ng malalin kaya hinaplos ko ang panga niya. "Hindi na kita iiwan ulit. Subukan lang natin na makipag-ayos ulit sa kanila. Makikipag-ayos ako sa lola mo. Napatawad ko na siya simula no'ng bumalik ka na ulit sa amin. Pero kung ayaw niya, huwag na lang natin pilitin. Basta, wala nang gulo." "I'll forgive them too." Lumambot ang ekspresyon niya. "If that's what can make us free from every painful things in the past."

" Time pass by kaya hindi tayo dapat manatili sa nakaraan. Sa paglubog ng araw ibig sabihin panibagong araw ulit bukas. As a human wala tayong kakayahan para baguhin kung ano ang nagawa natin dati. My mother told me before to forgive someone kahit gaano kalaki ang nagawa nitong kasalanan. God forgive a sinner like us thats why we should forgive someone who hurt and betrayed us kahit gaano kasakit o kahirap" He is so cool somehow FASTFORWARD " Hubby gising mahuhuli na tayo" sigaw ko kanina ko pa siya sinusubukan gisingin pero tulog parin hanggang ngayon. " Anong oras na ba?" " 8:00 am" tugon ko kaya bigla siyang napamulat " Bakit hindi mo sinabi?" Sa tono ng boses niya parang kasalanan ko pa.

Napasinghal ako. This is what you want back then Nico. Pay their attention to you. What happened? If only they were not this late, I would be crying with joy. Konting pasakit lang naman ang ginagawa ko kaysa sa akin na ininda ang katoxic’an nila ng ilang taon. “Huwag na mom. I forgive you okay? Ganito ako palagi. Bakit? Ngayon mo lang napansin?” “I’m sorry.”

Kung ganoon lang kadaling magpatawad at basta nalang kalimutan ang lahat, ginawa ko na noon pa. Pero hindi eh. Hindi ganoon kadaling kalimutan ang lahat. Hindi rin ganoon kadaling magpatawad. Maybe I can forgive her someday. Accept and forget about everything. Hindi ko man siyang magawang patawarin ngayon, it doesn't mean na hindi ko na talaga siya mapapatawad pa. Kung ang Diyos nga nagawang magpatawad, ako pa kaya?

he cutted his off. " Copy that, pare." napabuntung-hininga ang nasa kabilang linya bago niya pinutol ang tawag. Gusto na niyang malaman kung saan nagtatago ang dalaga. ____________________ " Sa paglipas ng mga araw at mga linggo ay narealized kong kailangan ko ng harapin ang mga tinakasan ko. Ang d-daddy, matagal na panahon na rin ang nakalipas mula ng huli ko siyang nakita. Naisip ko na hindi ko kayang manganak nang hindi ko pa napapatawad ang daddy. Ayokong makagisnan ng anak ko na hindi kami okay ng lolo niya. I should learn how to forgive and forget the past." Napaiyak na turan ni Stacey sa kaibigan. Tumango-tango ito at ginagap ang mga palad niya.

Nanlalaki ang mga mata nito. "Akala ko napatawad mo na ako," mahina nitong sabi sa akin. "Yes, I forgive you. Pinatawad na kita. Pero di ibig sabihin noon ay kaibigan kita ulit. Di ibig sabihin noon ay tinatanggap ulit kita," matigas kong sabi dito. "I understand. Sana ay mapatawad mo ako this time na talaga."

"Shh Tita. Mildred and I already talked about it, ngayong araw lang na ito. At humingi na rin siya sa akin ng paumanhin." "Lia..." Mas humigpit ang yakap nito sa kanya. "Sorry, sa lahat-lahat na ginawa namin sa'yo simula pa noon. Sana hindi pa huli ang lahat para matanggap mo kami bilang pamilya mo, lalo na ang anak ko si Mildred." "S-sure Tita. I... I already forgive you, and please let's forget about the past dahil nasa kasalukuyan na tayo ngayon, okay?"

I smiled at her, “it’s all in the past now, Faith. We’re both moving on from that and looking forward for a brighter future together. Kaya, pinapatawad na kita. Lahat naman tayo siguro may parte ng pagkakamali sa nangyari noon. We should be a better person now.” After forgiving her, I felt my heart so light now. Siguro kaya hindi ko pa mapatawad si Tito Nathaniel ay dahil magkaiba sila ng ginawa sa akin. Tito Nathaniel and Tita Karmela did was just so horrible that I couldn’t let myself forgive them yet. Maybe in time. I can forgive them when times comes. That everything heals fully. “Nathaniel de Guzman, guilty.”