Novelas y relatos de Patama Quotes

Hindi pwede ang libreng sine dito hahaha! "Piso, piso lang! Hulog na kayo pang icetubigbeh lang po! Wala na pong libre ngayon kaya arat na, pwede kayong tumaya kung sino sa dalawa ang manok niyo. Sa team patola o team pechay?" Sigaw ko kaya mabilis namang nagsilapit ang iba na nais tumaya. "Ipapakita ko sa 'yo na fresh ang patola ko." Naiinis na sabi ni Amelia habang patuloy sa pag-atake kay Joy.

Sambit ng ama. "Kung bakit pa kasi sasayangin ang tatlong taon para lang sa babaeng ipinagpalit ka lang sa pangarap nuon. At least sa tatlong taon, alam mong hindi ka pagpapalit sa kung saan at kaninuman." Pabulong sambit ni Pam na nuon ay narinig ni Atasha. "Excuse me, what did you say?" Inis na kinumpronta ni Atasha si Pam na napangiti pa sa kaniya.

Tumatawa pa siya. “You should go home, Zara” bulong ni Callum pero ang braso ay nasa balikat ni Zara. “It’s too late,” I suddenly felt numb. Is coming here a good idea? “Kung uuwi ako, sino ang mag-aalaga sayo?” malambing na tanong ni Zara. “That Patricia is useless! We should enjoyed this night though,” “Sa lahat talaga ng haliparot na kabit, ikaw lang ang kilala kong sobrang kapal ang mukha,”

And they hugged each other. What are they talking about? "But you know what? You will find smarter, more handsome, more talented and to be exact, better. . . . pero yung taong kahit saktan mo ng sobrang sakit, tatanggapin ka pa rin paulit-ulit? They are rare and because of that, keep them and treasure them," Petot keeps saying to Sam, "Anyone can love you, but not the same." Though I'm not there the whole time, I know that Petot is worried. Petot stood up, put her hand on Sam's one shoulder and faced the back, facing me. She saw me looking at them, and it shocked me when she smiled..

Pakiramdam niya ay napaka-perpekto ng lahat. Bumangon si Patricia mula sa kama. Itinapi ang kumot sa kanyang katawan saka naglakad patungo sa bintana. Nang buksan niya iyon ay saka sumalubong sa kanya ang sariwang hangin na pang-umaga. Kasabay ang malalambing na huni ng mga ibon huminga ng malalim si Patricia saka pinuno ang kanyang dibdib.

Nang matapos ang pelikula ay lumabas na kaming anim at hindi mapigilan ang tawa namin, kitang-kita ko rin na medyo hindi na naiilang si Zam sa amin, "Grabe talaga, nakakatakot!" "Oo nga, bal, e. Sa sobrang takot e 'yung mga nanonood, sa'yo natatakot sa lakas ba naman ng tili mo," pang-aalaska ni Patricia sa kambal niya, "Hindi na ako duda na bading ka talaga." "Che! Manahimik ka nga d'yan!"

Ito ‘yong may laman. “Mabuti naman,” sagot ko, pilit na casual. “Nanalo kami kagabi. Clean sweep in the last round,” sabay ngisi ko, trying to lighten the mood. “Pinagmamalaki mo ang dalawang game na first blood?” tukso niya agad. Napangiwi ako. “Kuya naman eh… first blood is life kaya. Small wins matter.” “Ah, ganon ba? Sige nga, lagyan mo ng inspirational quote. ‘Every first blood is a step towards world domination.’”

"Naman Ma'am! Sino ba ang pupuri sa sarili ko kundi ako lang din naman diba? Tsaka ganyan talaga dapat Ma'am lakas ng loob at tibay ng pananampalataya." Dagdag niya pa na ikinatawa ko ng malakas. Iba din kasi ang babaeng to, kung ano-ano ang lumalabas sa bunganga. Minsan may mga pa-quotes pa yan na tinatawag niyang hugot, mga pick-up lines, mga knock-knock , name it, madami siyang alam na kalokohan. "Ayan ka na naman sa kaka-Ma'am mo sa akin Z, ginagawa mo naman akong matanda niyan. Magkaedad lang kaya tayo."

Tahimik ang lahat. "Simula pa noong umalis ako ng bahay, hindi ko na kayo itinuring na pamilya. Hindi niyo ako tinrato bilang tao noon, kaya huwag kayong umasa na patatawarin ko kayo ngayon. Sinabi ko na, hindi ako mapagpatawad, at ang mga kagaya niyo ay hindi karapat-dapat patawarin." Kalmado at mabagal ang pagkakasabi ni Patricia, pero may nakatagong talim ang mga salita, habang may nakangiting bahagya sa kanyang labi.

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.