Patama Quotes Sa Kaaway 소설 & 이야기

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

sabi neto "masusunod po" sagot nya rito nag lakad na patungo sa sala para tawagin sina macario at malakas pagkarating niya agad nyang sinabi sa mga ito na sila ay kakaen na " Ama at tiyo tayo ay kakaen na sabi ni nanay Nena" wika nya sa mga ito tumayo na sila habang binuhat ni macario Si Artemis at nag tunggo na sa kusina

“Pabebe ka pa ‘e for sure naman nag-enjoy kang kayakap ako!” Arrgghh! Sh*t ka! Tabitha! Isa kang kahihiyan sa kampo ni Maria Clara! “W-What?” “What?” I mimicked him. “Huwag nga ako pogito! Pasalamat ka nga dahil diyosa ng Barangay Datung Ermita ang kayakap mo kagabi. Alam mo bang mahaba ang pila maligawan lang ang isang katulad ko?” puno ng pagmamalaking pahayag ko.

Galit ka dapat! “Nakakamangha nga. Sana all ginagawang pahingahan lang 'tong Isla” Natawa ako sa pag sana all ni Samantha dahil sa akin niya iyon natutunan. Madami na silang alam na salita kagaya na lang ng etneb na ang ibig sabihin ay bente, Petmalu means malupit. “Lodi talaga! Sana mapansin ako nun balang araw para naman umahon ako sa kahirapan.” Sabay namin siyang pinag hahampas.

Lumapit ako sa pader, may nakaukit na lumang kasabihan ng aking yumaong ama: "Kapag inagawan ka ng liwanag, yakapin mo ang dilim. Dahil sa dilim, mas malinaw mong makikita ang kaaway." Tumitig ako sa urn. "Makakaasa ka, Kara. Hindi ako titigil hanggang sa mabura ko ang pangalan ng lahat ng sumira sa’yo. Hanggang sa maging pula ang bawat kalsadang tinapakan nila." At simula ngayon… walang ligtas.

dakmal nito sa ilong ni Peruvian. "You happy?" tanong ni Peruvian. "Yeah, i am very happy...kasal na lang ang kulang..." ngiti ni Romary dito. Ngumiti si Peruvian saka bumulong, "be careful what you wish for..."

Pakiramdam niya ay napaka-perpekto ng lahat. Bumangon si Patricia mula sa kama. Itinapi ang kumot sa kanyang katawan saka naglakad patungo sa bintana. Nang buksan niya iyon ay saka sumalubong sa kanya ang sariwang hangin na pang-umaga. Kasabay ang malalambing na huni ng mga ibon huminga ng malalim si Patricia saka pinuno ang kanyang dibdib.

Nagsimula na akong mag lakad ulit hanggang sa nakarating ako don sa may mga magsasaka. "Maayong buntag, kaila ba mo ni Aleng Paty?" (Magandang umaga, kilala nyo po ba si Aleng Paty) "Ah, si Paty? Deretso lang diha unya naa dayon kay makita nga mga balay, kanang dako nga balay iyaha na." (Ah, si Paty? Deretso ka lang don tapos may makikita kang mga bahay, yang makikita mong malaking bahay sakanya 'yan)

Si Papa Murphy na galit. "Kumalm-a? Pa... Paano nyo nasasabi ang mga salitang 'yan ngayon?" Hindi makapaniwala nyang tanong, tinuro nya ang dagat, "Sa madilim na karagatan na yan ay paniguradong himihingi ng tulong ngayon si Carmela..." Ngayon pa lang ay nakikita nya na sa kanyang isipan ang nahihirapang huwisyo ng Babae. Paniguradong nag aagaw hininga na ito ngayon.

Unang nakabawi si Peter kaysa sa kanya na nakatulala pa rin sa matanda. "What did you hear?" Balik-tanong lang ni Amah. This old-woman really fascinated her. Hindi na siya magtataka kung bakit marami ang ilag rito. Because Madam Alessia Choi Quazon was really like a lion in the business world—A queen.