Novel & Cerita Patiently Waiting In Tagalog

Pagagalitan niya kaya kami? "Jasmine?" nahigit ko ang aking paghinga. Kalma lang, kaya mo yan pagpapalakas ko ng loob sa sarili., "Po?" Natawa si tito Dante. "Kinakabah ka ba? Relax, ako lang ito." aniya. "Hindi ko lang po maiwasan, tito Dante." ani ko at huminfg ng malalim.

patuloy nya pa. " tsaka saeng, nagsisimula pa lang tayo susuko ka na agad.? try to be patient minsan saeng. kasi naniniwala ako, God save the best for those who wait. intay lang tayo. tiis lang muna. magkakahappy ending din tayo." sabi pa nya kaya napangiti na ako. hihi kahit minsan pala nakakausap ng matino ito haha.

"Okay babe, I'll wait for you here." "Okay babe, I'll wait for you here." "Okay babe, I'll wait for you here." "Okay babe, I'll wait for you here." "Okay babe, I'll wait for you here." Parang sirang plaka na paulit-ulit. Nang mahimasmasan ay agad na akong kumilos. Baka makakita na ako ng anghel na may dalang machine gun pag pinaghintay ko pa ng matagal si Seira.

Hindi na ako makapaghintay ng mamaya o bukas dahil gusto ko ng malaman kung totoo ba ang aking hinala. Hindi ako mapalagay habang naghihintay ng ilang minuto bago makita ang resulta tulad ng nasa instructions. Hanggang sa lumitaw ang dalawang pulang linya. Parang huminto ang ikot ng mundo habang pinipilit kong i-proseso ang nangyayari.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Cause if one day you wake up and find that you're missing me And your heart starts to wonder where on this Earth I could be Thinkin' maybe you'll come back here to the place that we'd meet And you'll see me waiting for you on the corner of the street So I'm not moving, I'm not moving Policeman says, "Son, you can't stay here" I said, "There's someone I'm waiting for if it's a day, a month, a year" Namalayan ko nalang ang sariling umiyak na naman. Ang sakit ng kinanta ng kumag na ito. Bakit lagi nalang niyang sinasaktan ang puso ko.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

I've been passing time watching trains go by♫︎ All of my life Lying on the sand watching sea birds fly♫︎ Napansin kong nakatingin sakin si senyorito kaya ngunitian ko na lamang ito, nakikinig lamang ako at sinasabayan sa aking isipan ang kanya Wishing there would be♫︎ Someone waiting home for me♫︎ Alam kong dadating din yung araw na yung taong mamahalin ko pang habang buhai ang mag aantay sakin sa bahay.

"You're in a very deep sleep, I tried to wake you up, pero tulog mantika ka kaya hinintay na lang kita." "Ilang oras ka nang naghihintay?" saka lamang siya nag-angat ng tingin, hindi para tingnan ako kundi para tingnan ang orasan. "Two hours." Two? "Dapat umuna ka na, baka may pupuntahan ka pa." naalala ko 'yong narinig ko kanina.

“Dahil alam kong kailangan mo ring pag-isipan.” “Dahil gusto kong kapag dumating ang araw na sasagot ka…” Ngumiti siya. “…galing iyon sa puso mo.” Napangiti rin si Luna. “At kung hindi pa po ako handa?” Tumango si Rafael. “I’ll wait.” “Gaano katagal?” “Hanggang sa mapagod ang oras.” Napatawa si Luna. “Ang cheesy niyo po.” “I know.”