Pbb Confession Room Background Novels & Stories

I know CCTV'S are everywhere and someone is watching me from there. Kung noon kontrolado ko lahat ng sytem dito ngayon hindi na ako sigurado. Ilang taon na din ang lumipas. Nang masigurong maayos ang lahat. Maayos akong tumayo. Saglit lang at nakarating na ako sa baba. Tumunog ang elevator at bumukas. A dark hallway with blood red lights welcomed me. I walked silently that no one will notice that I'm already here. Until I reached the big meeting room. I didn't open it yet. I listened first. They are talking loudly inside.

May label itong “CONFIDENTIAL - PLAY THIS FIRST.” “Alright... Let’s see what this is about,” bulong ko. Pag-click ko ng play, agad lumitaw sa screen ang isang madilim na kuwarto. Nasa loob si Braxton, nakaupo sa isang leather armchair, nakasigarilyo at kaharap ang isang lalaking hindi ko kilala. Malinaw ang audio, kahit pa mukhang lihim na kinukunan ang eksena.

Pagkatapos umalis ni Jasmine, nagsimula silang mag-usap-usap at magtakda kung sino ang magiging responsable sa bawat bahagi ng meeting. Hindi nagtagal, pumunta na silang tatlo sa malaking conference room sa ibaba. Hindi pa naman nagsisimula ang meeting, ngunit maraming tao na ang nakaupo sa conference room na sa lawak ay kayang magsiksik ng higit sa 100 katao. Ang conference room ay karamihang may kulay itim at puti, simple at malinis. Ang oval na layout ay nagbigay ng napakaliit na field of vision. Ang malalaking projection equipment ay nakaharap sa main seat.

Pagdating sa ika-32 palapag ay bumukas ang pinto at sinalubong siya ng minimalist na hallway puting dingding at mga abstract painting mayroon itong tahimik na ambiance na tila ba bawat hakbang ay may bigat. “Amanda right this way” sabi ng ni Niko. Pinangunahan siya nito papasok sa isang glass-walled conference room. Sa gitna ay may mahaba at makintab na mesa at mga upuang kulay abo at isang malaking screen sa dulo. Inayos ni Amanda ang kanyang mga dokumento at matapos ang ilang minute pumasok ang tatlong miyembro ng board na agad naman kinausap ni Niko. Ngunit kapansin-pansin na wala si Damian.

Kim. Nasa 7th floor ang conference room para sa mga empleyado at ang conference room naman na nasa labas ng office ko ay para sa mga stock holder at investor ng company. Sa malayo pa lang ay tanaw ko na agad si Ghie Anne na nakayuko at may sinisilip sa kaniyang phone. Salamin lang naman kc ang pinaka dingding ng conference room. Naroon din si Ms. Glenda at ang assistant nito. Ang taga orient na sina Ms. Kim at Mr. Tuazon. At syempre hindi maiaalis ang isang lalakeng chick boy na si Jacob.

Bawat puwesto ng staff ay may maliit na lapel at isang logbook at ballpen. "Shall we go to our next destination sir?", tanong ni Pat na naging dahilan para matauhan ako sa pagmamasid sa lugar. "Yeah, sure", sagot ko dito saka sumunod sa kaniya patungo sa kabilang side na matatagpuan ang malaking comfort room na may pambabae at panlalaki. Simple lamang ito ngunit napakaganda naman. Yari ito sa tiles at may malaking salamin. Bawat cubicle ay may sariling soap, sanitizer, alcohol at towel.

Mayroong tatlong building itong ospital and I think this specific building that we're going to is where the kidney dyalisis is. Iginiya ako ng teacher ko sa Doctor's lounge. Nang buksan niya ang pintuan, ni isang kaluluwa wala roon. Though I am delighted cuz for the first time, nakapasok ako sa Doctor's lounge! I scanned the entire room. It is painted in cream pearl. It is accented with wood furniture. The right side of the room is covered with tall reflective glass window giving the room its natural light. "This is the lounge. Mayroong coffee vending machine." tinuro niya ang kapehan. "Naandito naman ang... rest... room..." He almost whispered at the last word nang igiya niya ako sa banyo.

Wala na siyang pakialam kung si President Putin pa ang ka-meeting ni Nero basta ang alam niya ay gutom na siya. At sa isa’t kalahating segundo ng desisyon ay tinungo niya ang conference room na nasa dulo ng hallway. Paglapit pa lang niya ay naririnig na niya ang muffled discussion mula sa loob. Mainit pa nga talaga. At walang pasintabi ay binuksan niya ang pinto. Lahat ng mata sa silid ay sabay-sabay na napatingin sa kanya. Pero wala siyang pakialam sa business charts. Hindi ang projector screen ang bumungad sa kanya. Hindi rin ang board members. Ang unang tumama sa paningin niya ay isang babae na masyadong malapit kay Nero.

Maayos na ang engineer naoperahan ang paa at nalagyan ng bakal sa loob ng paa para maayos pa rin ang paa. Tahimik ang conference room ng isang pribadong ospital sa labas ng lungsod. Nasa mesa ang ilang folders, isang tablet, at isang maliit na zip-lock na may laman-isang sirang relo, bahagyang gasgas ang salamin, pero malinaw pa rin ang ukit sa likod. R. A. Ang nakalagay sa likod ng relo. Nandito sila ngayon ng abogado ni Ralph para makipag-communicate sa private investigator.

Sisiguraduhin ko na mababawi ko ang mga bagay na dapat ay akin. "Where's Sofia's room?" "Room 867 daw sabi ng babae sa lobby." "Baka yung bukas na pintuan." Napalingon kaming tatlo sa pintuan. Saglit namang nagdiwang ang sarili ko dahil saktong-sakto lang ang pagdating ng mga mediyang kinuha ni Zia.