Perfume Quotes Novels & Stories

Aatras sana ako pero muntik na akong mahulog sa bintana namin buti na lang mabilis ang reflexes niya at naipulupot niya ang kanyang mga kamay sa aking bewang. "Smell me," he whispered, with that deep and bedroom voice that I bet he used a thousand times to get women. "Baliw ka ba?!" I snapped, my eyes were sharp and I tried to compose myself. Yeah, he's not drunk. Nagsasabi siya ng totoo. The only smell that my nostrils can recognize is his perfume. A mannish and distinct scent that will haunt me forever. I never liked the smell of most men's perfume dahil madalas nakakabahing but this one? It's different. It's intoxicating and tempting with a brush of musk and spice.

Nang maamoy ko ang pinakamabaho na perfume ay agad kong idinilat ang aking mata. Nakita ko siyang nakangiti papunta sa direksyon ko. "Don't." sabi ko at huminto naman siya, para siyang estatuwa "Why does your perfume smell bad?" sabi ko "What?" nagtatakang sabi niya "Tsk, just go im sleepy." pangtataboy ko sa kaniya at kita kong para siyang tuta na di pinagbigyan ng amo "Alright just call me if- "Okay." sabi ko at humiga sa kama

Bakit ba niya sina-suggest na mag-perfume pa ako? Maingat kong binaba ang ulo at huminga sa sarili ko. Wala namang masamang amoy. "What are you thinking?" his casual voice broke through my thoughts. Distracted pa rin sa smell-check, sumagot ako nang walang iniisip, "I'm wondering if I smell bad or something." "Why would you think that?" tanong niya. Again, my brain-to-mouth filter completely failed me. "Well, if I don't smell bad, why suggest I wear more perfume?"

Tama nga ako, that's her. Nag-scroll ako sa profile niya. Unang bumungad sa akin ang isang post kung saan nakasuot siya ng isang bulaklaking dress habang may hawak siyang isang perfume na tila inaamoy niya. May nakalagay iyong caption na. "Missing your smell." Nanliit ang mga mata ko ng mabasa ko ang brand ng pabangong hawak niya. Nagkataon lang ba o talagang sinadya niya. That's the same perfume Alejandro is using.

tanong niya sa akin. Hindi ko alam kung bakit ako ang tinanungan niya. Nasa tabi niya lang naman ang staff para magtanong about sa perfume. Kung wala siyang alam sa brand, ganoon lang din ako. Nakagraduate na ako lahat-lahat, iisang brand lang ng perfume ang gamit ko which is Aventus for Her. May napili na siyang perfume ganoon din ako para sa akin kaya sabay kaming nagbayad sa cashier.

Parang paalala lang kung bakit ako narito. Ginugol ko ang umaga sa tahimik at maingat na pag-aaral ng mga gamit ni Plumeria. Ang crystal atomizers ng French perfumes na may halong jasmine at hint ng pera. Ang fine-tipped cursive sa leather-bound journals niya. Ang eclectic at medyo pretentious na playlists na naka-save sa antique record player. Bawat detalye ay mahalaga sa papel na ginagampanan ko. Kailangan kong maging siya, hindi lang kamuka.

Ang boses niya ay naging paos, katulad na katulad noong gabing 'yon sa hotel suite. Bahagya akong ngumiti, isang ngiting mapang-asar. "Maraming gumagamit ng perfume ko, Mr. Valderama. It's a classic choice for women who know what they want. Now, do you want to talk about your reputation or my choice of scent?"

Fuck. Even the scent of his perfume which I immediately recognized, Dior Sauvage, radiating from him makes me fucking dizzy. At this point, all I wanted to do is to grab his neck and do the unholy shits running and circling in my fucked up mind. Behave. You fucking behave, Antoinette! I caught him licking his lips, that's why I forced my eyes away and released a deep sigh. My lips keep on twitching as I force my eyes away from him to look outside and watch the busy street instead.

She shrugged elegantly, her eyes glinting with silent triumph. "And yet," she whispered back, taking a step closer, her presence radiating with unshakable confidence. Her perfume filled the air, wrapping around the room like a silken noose and suffocating, yet intoxicating. "Here I am. Wearing his name. Wearing his ring. Walking into his world like I was born for it."

Niyakap ko siya, hindi mapigilan maluha hanggang sa muling dalawin ng antok. ​Sa mga sumunod na araw, naging mas malala lahat. Hindi ko pa rin kinakausap si Nazzer. Kahit anong tawag niya, kahit anong pagharang niya sa akin sa hallway ng mansyon, nilalampasan ko lang siya na parang hangin. Ginugol ko ang buong oras ko sa training center para sa paggawa ng perfumes. Gusto kong malunod sa trabaho. Gusto kong mapagod ang utak ko para lang hindi maisip si Nazzer at Monica. ​"Focus on the chemistry, Hera. A perfume is a story, but you can't tell it if the balance is off," payo sa akin ng instructor.