Isang pangunahing tauhan sa obra ni José Rizal na 'Noli Me Tangere', si Don Tiburcio de Espadaña ay may ilang natatanging katangian na dapat talakayin. Unang-una, siya ay maituturing na isang simbolo ng mga tao na nabilanggo sa ideya ng status at kapangyarihan. Ang kanyang likas na pagiging mahiyain at kawalang-sigla ay tumutukoy sa takot at kausipan ng mga tao sa lipunan, na mas pinipili ang kaligtasan kaysa sa pakikilahok sa makabayang kilusan. Madalas siyang ipinapakita bilang isang mahiyain na karakter na tila hindi nakakatugon sa mga hamon ng daloy ng buhay, lumilipad na tila nasa likod ng kanyang asawa, si Donya Victorina.
Sa isang mas malalim na pagsusuri, makikita na si Don Tiburcio ay isang salamin ng mga suliranin sa lipunan ng panahong iyon. Si Don Tiburcio, na akala ay mayaman at marami ang inaasahang magagawa, ay sa likod ng kanyang posisyon ay ipinamamalas ang kanyang pagkasindak sa mga tunay na hamon. Siya ay madalas na nagtago sa likod ng kanyang asawang mas aktibo at ipinakita ang kanyang mas negatibong aspeto—ang pagiging katawa-tawa at isang uri ng pang-uuyam mula sa ibang tauhan. Ganito ang kanyang katangian, nagbibigay siya ng satirikong pananaw tungkol sa mga misyon ng mga Pilipino sa kanyang panahon.
Sa kabuuan, ang karakter ni Don Tiburcio de Espadaña ay isang mabisang herramienta upang ipakita ang satira at hamon na kinaharap ng bayan. Makikita ang kanyang pagiging simbolo ng takot sa kanang lipunan na mas pinipili ang pag-iwas sa mga problema sa halip na harapin ang katotohanan. Ang kanyang kwento ay nagbibigay ng aral sa atin na kahit gaano pa man kaangas ang ating sitwasyon, dapat tayong lumaban para sa ating mga prinsipyo. Ang paglalakbay ni Don Tiburcio ay nakatulong sa akin na maunawaan na kahit sa mga kahinaan, may natatagong lakas na dapat didiinan.