Philippine Constitutional Rights 소설 & 이야기

Ang bawat isa ay tila hindi humihinga, naghihintay sa hatol na babasahin. “Sa ilalim ng Revised Penal Code ng Pilipinas, ikaw, Ilagan Amor, ay napatunayang nagkasala sa mga sumusunod: Kidnapping sa ilalim ng Artikulo 267, kung saan nagdulot ka ng trauma at pagkawala ng kalayaan ng mga biktima. Human Trafficking sa ilalim ng Republic Act No. 9208, kung saan ginamit mo ang mga tao bilang produkto para sa sariling kapakinabangan.

Plagiarism is a crime lahat ng kukunin na linya o kaganapan sa istorya na walang legal na pahintulot sa nag likha ay di puwede, sapagkat iyon ay pangongopya ng ideya at labag sa R.A No. 8293 o ang "Intellectual property Code of the Philippines". ...... RINGGGG!!!! "Calm Down Class! go to your proper seats!" Lahat ng mga mata ay nasa bintana habang pinagmamasdan ang orasan sa dingding. 3 P.M hudyat ng meron nanamang naganap sa baba. Lahat sila ay nagbubulungan kung sino nanaman ang panibagong biktima sa ilalim, Di mapakali ang mga katawan nila sa pagsisiksikan sa gilid para makita ang nabiktima.

Kahit ako naman ay mahihirapan kung biglang maiiba yung topic, but I guess that's how courtrooms work. Another student from the class stood up and answered Prof instead. "Article 19 states that every person must, in the exercise of his rights and in the performance of his duties, act with justice, give everyone his due, and observe honesty and good faith." It was Jelsey Santos, my friend. She answered with a straight face but still managed to look at me when I looked back. Nasa likod ko kasi siya kaya nang magtagpo ang mga mat namin ay agad kaming nagpigil ng tawa.

“It’s testimony. Protected under a different clause. Especially if the outlet isn’t under Philippine jurisdiction.” Huminga ako nang malalim. “So kailangan pa rin natin ng legal buffer.” “I’m already talking to someone,” Damien assured. “A human rights legal group. International.” Napatingin ako sa kaniya. Sa dami ng nawala, siya ang laging nandoon. Hindi siya natitinag. Hindi siya sumusuko. “Hindi mo kailangang gawin ‘to para sa’kin,” I whispered.

She purposely asked Neil, "Pwede bang pumunta si Aurelia sa Southeast Aciatic na walang passport?" Inihanda ni Neil ang tanong. "Her temporary residence permit in Southeast Aciatic's prepared. Ayon sa batas, basta may temporary residence permit ang isa, pwede silang manatili doon kahit walang passport. Wala lang citizenship rights." "Oh…" Tumingin sa kanya si Zephyr at ngumisi. "Akala ko ba bihira kang bumalik sa Southeast Aciatic? Hindi ba madalas sa Mengasas ka nakatira? Bakit pamilyar ka sa Southeast Aciatic law?"

At sa batas ng Pilipinas, kapag nagpaawa ang babae o nagpretend na biktima, ay kinakampihan na siya. "And why not? I have the right to be here. This is our house, and my husband is here. Have you forgotten, Andrew, that I'm still your wife," sabi ni Sofia na umupo na sa tabi ni Andrew at inangkla ang braso sa baso ng asawa.

Sobrang lamig sa loob ng restaurant pero feeling ko ay biglang tumaas ang temperature. "Sir, excuse me." Tumayo ako. Wala na akong gana na makipag-usap sa sinasabi ni Nanay na ama ko. "I'm still talking to you. Sit down," utos ni Mr. Regalado. "Hindi kita kaano-ano kaya wala kang karapatan na palayasin ako sa bansang ito, Sir. Kahit pa presidente, walang karapatan na magpalayas sa Pilipinas ng isang simpleng mamamayan. Now, habang may respeto pa ako sa iyo, iiwan na po kita."

Tahimik siyang tumingin sa kanya, habang nakatingin ito sa kanya na may pinakakomplikadong ekspresyon. "No, Tristan. You are wrong. I just think lately that you are not worth any risks at all. Hindi ko naman sinabing pagmamahal na 'yan, 'gusto' lang kita, isang bagay na maglalaho at mawawala rin sa huli. Siguro, ng tunay na dahilan kung bakit nasabi ko lang ang lahat ng iyon ay dahil hinahayaan ko lang na mangibabaw ang aking pagnanasa para sa iyo."

Hindi na ako nag-taka, dahil alam ko naman na malalaman nila na murder case iyon. “Ikaw ay may karapatang tumahimik at di magsalita, ang anumang sabihin mo ay maaring gamitin laban sa iyo. Ikaw ay may karapatang humingi at mag-karoon ng abogado sa harap ng anumang napipintong interogasyon ng pulis, at karapatang mabigyan ng libreng abogado kung hindi mo kaya kumuha.” Binasahan na ako nang Miranda rights ni Richard. Nang makalabas ako nang pinto ay nakita ko si Luna na nakatitig sa akin at tila ba naluluha na ang kanyang mga mata.

"Tinanggal muna sa kaniya ang karapatan sa bata dahil sa ginawa niya. Philip's safety is at risk because of her. Nag-provide ng statement ang DSWD." Kaya ba nito kinondisyon na ang isip ni Philip at tinanggap siya ng bata nang walang alinlangan? Hindi tuloy siya makakain ng maayos. Paano kung strategy lang ito ni Morgan para mapabalik siya ng villa o kaya ay mapauwi rito sa mainhouse? Either way, hawak pa rin nito ang baraha. "Auntie, I want shrimp," apura ni Philip.