Philippine Folktales Examples Novels & Stories

Inabot niya sa akin ang isang manipis na libro. I smiled at him and pulled the stool beside his bed. This is his favorite story. "How to Catch a Star..." I started to read him the story. It was a little boy who eagerly wants to catch a star. Maraming siyang ginawa para subukang makakuha ng bituin. He climbed at the tree, reached the reflection of the star from the water and even made a rocket ship. But when he was about to give up, he saw a star on the seashore. Right then, he finally had have a star of his own.

"Do you like Ada?" "Yes I do!" He jumped. "I like Danielle too! She let me play with her lego too and we build a tower. She called it the Vebar Towers! And she taught me some Filipino words like maganda. She said you're maganda like her Mama. I asked her what's ugly in Filipino, she said Pangit. Alba is pangit kasi she's sungit!" Rom giggled. Hinaplos ko ang pisngi niya. May kulay na iyon hindi katulad noon.

Agad namang tumugon ang kanyang asawa, at sa kabila ng pagkagulat nang makita ang kwintas ng kanyang anak ay mabilis itong nakabawi. Yumuko ang ama sa kapantay ni William at sinabing, “Okay lang kung ayaw mong hubarin iyan, pero itago mo sa ilalim ng damit mo, okay? Maging mabuting bata ka.” Pagkatapos ay bahagya niyang hinaplos ang ulo ni William. Isang tango at mabilis na yakap ang itinugon ng kaibig-ibig na bata sa kanyang ama. Ang pendant sa kwintas ay isang matulis na bagay na kahawig ng ngipin ng hindi kilalang hayop.

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

LEX ARTHUR One year before. "Dusk Fright features monstrosities of Filipino folklore, one of these is the Tiyanak, a class of limbo-bound, human-consuming, hell babies. And of course, the aswang, the flesh-eating creatures,” pagpapaliwanag ko. Buong pagmamalaki akong nakaharap sa ilang mga bisita namin dito sa conference hall. They were all sitting on the cushioned chair while I lounged on my carriage — I mean, my wheelchair.

Ayoko ng e-elaborate pa pero dahil dakilang tsismoso itong si Villegas alam ko hindi ito titigil kakatanong sa akin. Umayos pa talaga ito ng upo paharap sa akin na para bang bata na nakikinig ng fairy tale sa magulang. Tang-ina! Napaka tsismoso talaga. "Niloloko mo naman ako Dude, meron bang ganun? Unang kita mo pa lang sa kanya nasabi mo agad na siya ang para sa yo?" sabi niya at tinawanan pa ako.

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

Peste, manananggal ata ang mga ito! Sa sobrang takot ko ay agad kong itinaas ang espada ko at iwinasiwas yun sa ere hanggang sa may natamaan ako at nakarinig ako ng sigaw. Napatingin ako sa lupa at bumagsak doon ang aking tinamaan kaya agad ko itong nilapitan at sinaksak para tuluyan na mamatay. The freaking demon looks like a monster to me! Kung sa pilipinas ito, considered na itong aswang! Fuck! I don't like aswang! But I am trying to remind myself that this is not somekind of folk lore monster in the Philippines. These are demons.

“I’m in the Philippines, my Princess. Momma told you that the other day, right?” I heard her sobbed harder. Tila pinipilas ang puso ko sa sakit. Nagkatinginan kami ni Emerald na katabi ko. Her eyes were questioning me. Na tila ba nagtatanong kung tutuloy pa ba kami o hindi na. I sighed deeply. “Baby, listen to Momma, hmm? I’m coming back pretty soon. I’ll bring you your favorite pastillas and polvoron. You like that, right, Princess?”

Si Ralph naman, nakatayo lang sa gitna ng daan, nakangiting parang bata, ipinagmamalaki ang anak sa kahit sinong makakita. Sa gabi, bago matulog, ritual na ang bedtime story. Hindi ito basta simpleng kwento lang — si Ralph ang nagbo-voice acting ng iba’t ibang karakter, habang si Ayesha ay mahigpit na nakayakap sa kanya. “Daddy, tell the one about the brave lawyer who saved the princess again.” “Okay, but tonight, the lawyer also baked cookies.” “Why?” “Because the princess was pregnant and craving cookies!”