Philippine Folktales Examples Novelas e Histórias

Fairy tales are shit crap. I couldn't even think of a good word to describe a fairytale dahil para sa akin ang mga iyon ay pawing kasinungalingan lamang. Sino ba namang matinong tao ang mag-iisip na ang mga kwentong sagana sa happily ever after ay may sense ng reyalidad? Wala. Wala dahil kung totoo iyon; wala ako sa entabladong ito at ibinebenta ang katawan ko kapalit ng perang hindi kahit kailan magiging sapat para sa pamilya ko.

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

Agad namang tumugon ang kanyang asawa, at sa kabila ng pagkagulat nang makita ang kwintas ng kanyang anak ay mabilis itong nakabawi. Yumuko ang ama sa kapantay ni William at sinabing, “Okay lang kung ayaw mong hubarin iyan, pero itago mo sa ilalim ng damit mo, okay? Maging mabuting bata ka.” Pagkatapos ay bahagya niyang hinaplos ang ulo ni William. Isang tango at mabilis na yakap ang itinugon ng kaibig-ibig na bata sa kanyang ama. Ang pendant sa kwintas ay isang matulis na bagay na kahawig ng ngipin ng hindi kilalang hayop.

tanong ni Manang Anding habang kandong ang bata. "Ka... ko... k-konti," she replied, trying to talk in Tagalog, which made me laugh. Simula noong sinabi ko na uuwi na kami sa Pilipinas, she urged me to teach her Tagalog language. Sabi niya kasi na gusto niyang magkaroon ng maraming kaibigan dito kaya dapat marunong daw siyang mag-tagalog. Hindi ko nga alam kung saan niya nakukuha ang mga ideyang gano'n lalo pa at mag-a-apat na taon pa lang siya.

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

"Kahit na nakasuot ito ng kapa, ang mga nalagas na balahibo sa paligid nito ang nagbubunyag ng tunay nitong pagkatao. Ang Vermilion Bird ay isa sa Four Symbols sa tradisyunal na kultura. Sa madaling salita, ito ay kwento nina Yinglong at Vermilion Bird na nagliligtas sa lahat ng nilalang. Ang lahat ng nabubuhay ay naging mga buto na, kaya bumaba sila upang iligtas ang mundo." Isinalaysay ni Ophelia ang kwento na tila ba isang alamat na matagal na niyang alam. Ang lahat ng tao sa paligid ay nakinig nang mabuti, tila nahihigop sa kanyang boses.

But Georgina said, "Maybe. But you know what they say in the Philippines." "What's that?" tanong niya habang pinapanood ang dalawang bata na naghahabulan sa hardin. Dalawang taon na ang bunso nila at four years old na si Asta. Habang lumalaki ay kuhang kuha ang ugali ng ina.

Si Ralph naman, nakatayo lang sa gitna ng daan, nakangiting parang bata, ipinagmamalaki ang anak sa kahit sinong makakita. Sa gabi, bago matulog, ritual na ang bedtime story. Hindi ito basta simpleng kwento lang — si Ralph ang nagbo-voice acting ng iba’t ibang karakter, habang si Ayesha ay mahigpit na nakayakap sa kanya. “Daddy, tell the one about the brave lawyer who saved the princess again.” “Okay, but tonight, the lawyer also baked cookies.” “Why?” “Because the princess was pregnant and craving cookies!”

Ang bigat sa dibdib niya ay gumaan at lalo pa siyang napawi nang makita kung gaano kabilis bumalik sa sigla si Kiel. Kinabukasan nga ay para bang walang bakas ng lungkot ang bata. Mas aktibo ito, mas palabiro pa kay Zia at tuwing mababanggit ang salitang “Philippines” ay kumikislap ang mga mata nito na parang nakakita ng bituin.