Philippine Legends Stories Novels & Stories

Para akong isang bata dito na ignorante. Namamasyal kami ngayon sa 'The Land of Legends Theme Park', hindi talaga ako makapaniwala sa mga tanawin. Akala ko sa panaginip lang ang mga ito. Ang kaibahan lang nila sa park sa Pilipinas ay walang masyadong street foods akong nakikita. Nasa malayo sila. Habang sa Pilipinas naman ay nakikita mulang sa tapat. Wala ngang fish ball at kwek kwek dito. Mga expensive type kasi street foods nila. Saka hindi ako sure sa lasa kung masarap ba o hindi. Iba-iba kasi taste natin.

“Meron akong sasabihin sa inyo pero sikreto lang natin okay?” Nagtataka man ay sabay na tumango ang kambal. Yes, marunong silang magtagalog dahil tulad ni Riri ay Filipina na kanilang mga nanny na siyang nagturo ng salitang Filipino. Si Princess naman ay sa kambal natuto at kaya din sila nagkadsundo ni Apollo dahil pareho silang marunong magtagalog

Sabay iwas nang tingin sa akin. Effective naman. Uminit nga pati pisngi ko. Kagaya kanina, wala kaming imikan. At kung magkakatinginan man, saglit na ngitian tapos ibabalik na ang paningin sa paligid. Ilang minuto pa kaming naglakad-lakad sa plaza bago siya nagyayang sumakay sa kalesa. Sa Calle Crisologo kami bumaba at muling naglakad-lakad. Masuyo lang akong nakinig sa kan’ya nang ikuwento niya ang love story na nabuo sa lugar na iyon sa pagitan ng isang Japanese General at ng isang Filipina. Dati ko pang naririnig ‘yan kapag napapasyal kami dito pero ngayon ko lang na-appreciate nang ikuwento sa akin ni King habang magkahawak ang aming kamay.

Who knew that the Philippine history is interesting? While I was standing infront of the ancestreal house a hand suddenly tapped me, in reflex I grab the hand and twisted it “Aw aw aw” I immediately let go of his hands “Why are you sneaking like that?” I said to the guy still enduring the pain “Sorry” he should be, I scanned him from head to toe, his muscles are in the right place but his messy hair and his glasses give all. Gwapo naman siya hindi ako nag sisinungaling, “M-Mag tatanong lang san ako kung saan ang daan patungong gym? Naliligaw kase ako” saad niya habang hawak hawak ang kanyang braso and wearing a faint smile. I looked at his eyes, hindi ko alam pero nakikita ko ang pangungulil

hindi pa rin nagbabago ang tono ni Celeste at iyon ang muling nagpangiti kay Salvador. “Yeah? Ano naman iyon at bakit hindi mo pa sabihin?” tanong-sagot niya. Parang nakikita niya si Celeste na nakangiti nang mga sandaling iyon. Kaya hindi na siya nasorpresa sa kasiyahang kalakip ng tinig nito nang muling magsalita para sagutin ang tanong niya. "Grandpa! I’m coming back to the Philippines!" she exclaimed, her joy radiating even through the distance.

Inosenteng sagot ni Junjun matapos ay inilapag ang bitbit na timba sa tabi ng mga lalagyan nila ng pinggan. Iyon na ang naging hudyat namin upang magsalita pero itong kasama ko ay basta nalang akong tinulak papasok kaya wala akong ibang naging choice kung hindi pangunahan na ang pagsasalita. “Magandang hapon po. Ako po si Coraline Pestano tapos ito po si Andrew Gomez, galing po kami ng Don Hermanno Thomas Science and Technology High School. Balak po sana naming I-feature si Junjun sa gagawin naming documentary.”

Epilogue Philippines 3000 “ASULA! ANO BA naman iyang kwento mo? Bakit ganyan? Ang bitter mo naman. Pangit na nga ng kwento mo, mas pinapangit mo pa sa ending.” Reklamo ng kaibigan niyang si Angelie nang matapos nitong basahin ang manuscript niya sa kaniyang laptop.

Sure, I remember him telling me some time before that he had a Lolo living quite far away from where we were living, but I never really guessed it would be the Lolo I met here. Hanggang ngayon, hindi ko pa din nga yata napo-proseso sa sarili ko ang nangyayari, e. Gulat pa din ako. Sino nga naman ba kaisng mag-aakala, di ba? Sa dinami-dami ng tao sa Pilipinas, hindi mo talaga maiisip na si Lolo Celestino at Lolo ni Creed na kkine-kwento niya sa akin noon ay iisa lang.

Hindi ko na binigyan ng chance si Phil na makapagsalita dahil baka sirain pa niya ang aking nabuong kuwento tungkol sa aming love story. Ang lakas naman ng tawa ni Lolo Fidel matapos marinig ang aking napakahabang kuwento. Hindi ito makapaniwala na ginawa nga ng kanyang apo ang mga sinabi ko. Kung naniniwala ba siya o hindi sa aking kuwento ay tanging siya lamang ang nakakaalam.

bulong pa nito nang marinig ang hindi sinasadyang ungol ng pagtutol na kumawala sa mga labi niya. Mabilis na nag-init ang mukha ni Lana sa sinabing iyon ni Andrew. Sa totoo lang, hindi siya makapaniwala sa sobrang bilis ng mga pangyayari. Parang kahapon lang iyon napanaginipan niya si Andrew na hinahalikan siya. At ngayon, nangyari na nga. Dito sa mala-paraisong isla ng Palawan. At ang halik nito. Katulad ng kung papaanong paraan siya hinalikan ng lalaki sa panaginip niya. Pati narin ang klase ng pakiramdam na ibinigay nito sa kanya.