Philippine Termite Novels & Stories

anito sa kanya. Malakas ang tahip ng dibdib na sinunod ni Clarissa ang gustong mangyari ni Lucas. At iyon na nga lang ang kasiyahan na biglang pumuno sa puso niya nang tumambad sa kanya ang isang maganda pares ng hikaw na perlas. “Wow, ito ‘yung—“ “Golden South Sea Pearl? Yes. Ang national gem ng Pilipinas. The most rare, parang ikaw—“ anito pa saka muling kinurot ang kanyang pisngi.

Does he find all of these amusing? "They're not very concervative so they don't really care. Isa pa, 8:00 pm pa lang. It's not even late. Chill, Kelsey." But I seriously don't know how to chill. I'm bad at meeting new people! Abot abot na ang kaba ko lalo ng dirediretso na ang takbo ng sasakyan sa bandang Bulacan. Tinunton namin ang mahabang kalsada na napagigitnaan ng matatayog na palm trees ng Altaraza.

Mga alias lang. “Lot acquisition confirmed.” “Secure transport successful.” “Awaiting valuation.” Parang tumigil ang mundo. “Lot?” bulong ko. “Human assets are often referred to as ‘lots’,” sabi ni Adrian nang malamig. Hindi ako makahinga. “May region tag ba?” tanong ni Eli. “Oo.” Pinindot niya ang isang filter. Lumabas ang code. SEA-PH. Southeast Asia – Philippines.

Ngumiti lang si Chelsea sa sinabi nito. "Okay," tugon niya dito. "So, lets head down to the venue. All our stockholders of A****n here in the Philippines was already there. They really wanted to meet you and of course, a lots of guy who's already there too," sabi muli ng Tito niya.

"Ano po yun, Lady Alessia?" "Alam mo ba kung saan tayo makakakuha ng sticky mud?" Tanong ko sa kanya. Kumunot naman ang noo ni Estrebelle. "Sticky mud po?" Tila hindi nito alam kung ano yun. Napahawak naman ako sa aking baba. "Ano...Ibig kong sabihin ay clay..." iniisip ko kung ano yung karaniwang tawag ng clay sa tagalog ngunit hindi mahanap ng dila kung ano iyon. It's commonly said as clay and rarely call it's filipino name. Kaya nakalimutan ko na kung ano tawag dun.

Umiiling-iling ang kausap ko. Med'yo gulantang ako dahil nakakapag salita pala siya ng tagalog akala ko ma-no-nosebleed na ako, pero mas gulantang pa rin ako dahil hindi ko talaga alam kung ilang bahay ba talaga ang pinagawa ni Xian na hindi lang basta simpleng bahay kundi mansion.

huminga sya ng malalim bago kinuha ang chopsticks nya. "I'm fine, it's just that I'm....." Hindi nya matapos ang sasabihin. "Hey, I'mma kill you if you don't spill the tea." Pagbabanta nito sa kanya. "I'm assigned at tje Philippines." Pagtatapos nya sa gustong sabihin. "Eh?" Nag-angat ito ng paningin sa kanya. "I'mma kill you if you're joking." seryosong sabi nito sa kanya. "I'm not." Ipinakita nya dito ang papel na natanggap nya.

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

"Huh? What are you saying?" "That wasn't how you say I love you in Filipino, we say Mahal kita. Aish! Don't listen to anyone but me, okay?!" I asked before starting the engine again. "O-Okay. Mahar kita?" "It's Ma-hal, not ma-har; say it again," I commanded. Oh, my gosh. Who the fuck taught my younger brother that word. Do they want to die? "Mahal kita." "Yeah, that's right." "Mahal kita. Mahal kita, Aiden."

"Ate Pam!" "Hello, baby bro." "Ate Pam, I have to ask you something." "Go, what is it?" "Mayroon ka pa rin bang helicopters dito sa Philippines?" "I have some of them. Why?" "Because there was a helicopter named after you------" Hindi ko pa tapos ang dapat kong sasabihin, nagulat na lamang ako sa biglang pagsapak niya sa mukha ko. "Are you accussing me?"