Novel & Cerita Phineas And Ferb And Isabella

Puno nang kalungkutan saad ni Isabel sa kaniyang isipan. Sa puntong ito, ngumiting nakatingin sa kanila ang daddy ni Isabel. Subalit, hindi mabasa ang laman ng kaniyang isipan. Hindi matutukoy kung hadlang baa o naka-suporta sa kanila si Gab. Matapos nito. Nagsimulang tumayo ang dalawa. Pilit na ngumiti si Isabel, sa harap ng kaniyang ninong.

Habang si Marcus ay nakangiti pa ring nakatingin sa papalayo niyang pigura hanggang sa tuluyan na siyang mawala sa paningin nito. "Hmmm, did I frightened my little rabbit? Maybe..." ..... Matapos makapagbihis si Marcus ay agad din itong lumabas ng kwarto at sinundan na si Isabella sa hapad kainan. Nandoon na nga si Isabella at matiyagang naghihintay kay Marcus. Walang kahit na isang katulong si Marcus kaya ito mismo ang nagprepare ng kanilang kakainin. "Let's eat." alok nito ng makaupo na silang pareho.

dinig kong sabi nito at mabilis na naglakad palapit kay mama at Tito Kerv. Mom? tsk! pero pamilyar ang boses niya? san ko nga ba yon narinig? “Oh, and she is… what?” sabay kaming natulala sa isa’t isa, parang gusto ko tuloy magwala ngayon at magmura! “Oh, Keiran she is my daughter Isabelle. And Bela siya ang magiging kuya mo si Keiran” ani mama. Tangina, ganito ba talaga kaliit ang pilipinas?! pano namin kikilalaning step siblings ang isa’t isa kung may nangyari na saming dalawa?!

Sabi ni Allen. Napasinghap nalang si Isabel at tumalikod muli, nasa mga bewang niya ang kanyang kamay at nakatingala sa ceiling. Bigla siyang nawalan ng pag-asa sa lahat ng bagay na namamagitan nila ni Allen. Tama nga siya, wala siyang ibang role sa buhay nito kundi ang magpanggap.

Hindi na niya napigil pa ang mapahikbi. “Oo nga pala, may anak akong umaasa sa akin. Hindi ako pwedeng sumuko o mawala sa sarili. Sapat nang kaming dalawa ang magkasama.” Pinindot ni Isla ang record ng voice message. “Oo anak, hintay mo lang ang Mommy.” Pagka-send niya noon ay siya namang tawag ng kaibigan niyang si Eli. Sa timbre ng boses nito, magkahalo ang pag-aalala at excitement.

"Miss, amiga po ng Mama mo ang Tita ni Lucas. Matalik pong magkaibigan sina Attorney." "So? I am Llarisa Lei! How can I be less important?" Hindi sumagot si Kuya Arnel at sa halip ay mahinahon niyang nginitian si Lucas na nakangiti pa ring nakatayo sa likuran ko. "Halina, Miss Lara. Baka naghihintay na po si Señor Herson sa atin." "Ihahatid ko na kayo, Kuya Arnel," biglang singit ni Lucas. "May alam po akong daanan dito."

"Ngayon lang, inaway ka ng dalawang taong iyon sa pintuan, at ang mga maruruming salita ay umabot sa tenga ko." Bahagyang ibinaba ni Isabella ang kanyang mga mata, nag-iisip, kaya ano, baka gusto ni Nicklaus na may magturo sa kanya ng leksyon. "Wala akong kilala na anak na babae ng Pamilya Matias." "Miss Fuentabella gusto mo bang magmakaawa sa kanya?"

Nakaupo kasi sila sa isang bench habang nagpapahinga mula sa paglilibot-libot. Agad na nabalutan ng kaba si Isabella dahil doon at agad na tumayo at hinila ang anak. “A-Anak takbo!” kusang nahulog ang Ice cream ni Issa dahil sa paghila ni Isabella sa kaniya. “Isabella!” sigaw na tawag sa kaniya ng isang lalaki na ikinatakot ni Issa dahil kita niya itong humahabol sa kanila.

" Nasasabi mo lang 'yan dahil sa mga luhong binibigay niya. " Gumuhit ang pagkabigla sa mukha ni Isabella, hindi makapaniwalang nasabi iyon sa kaniya ni Gael na minsan niyang naging sandalan sa paglalabas ng hinanakit sa buhay. Nasaksihan ni Gael kung paano nalunod sa kalungkutan si Isabella noong nawala ang pinagbubuntis nito. Napakinggan ni Gael ang mga hinanaing ni Isabella na isa sa mga naging pundasyon para magkaroon ng koneksyon ang dalawa. Naging magkaibigan na sa kasamaang palad, unti-unti ng nagkalamat.

Pero kahit papaano, nabawasan ang kaba ko. Sa kabilang banda, hindi ko mapigilang isipin kung anong klaseng pag-uusap ang mangyayari sa pagitan ni Kalix at Isabella. Isang anak na naging "Reaper" at isang ina na naging bahagi ng mundong sumira sa kanila.