Phineas And Ferb And Isabella Novels & Stories

Nasa sala kami ngayon pinapakain ako ni Aurelius binubuka ko naman ang bibig ko. Syempre gutom din naman ako, habang si Isabella naman ay nakatingin lang sa akin na parang naaawa siya. May kasama silang babae na hindi ko naman kilala baka bago lang sigurong nanny ni Isabella. Pero mukhang hindi rin, dahil iba ang pag treat niya kay Aurelius at sa bata.

"---Marie, hindi ba bilin ko na huwag kang makikipag-usap sa iba kung hindi mo kila--Isabella?" Napalingon si Isabella sa taong tumawag sa pangalan niya, kung saan tumambad sa paningin niya si Tristan. "T-Tristan?" "Uncle Pogi, you knew her po?" tanong ng batang babae na ikinaupo ni Tristan sa tabi ni Isabella. "Why are you here, and why are you crying? Are you okay? Is Alina okay?" sunod-sunod na tanong ni Tristan na parang batang humagulgol si Isabella kay Tristan na bahagyang ikinagulat nito.

[Man, I think the giant woke up,] tawa ni Hubert. “Well, kung kasing ganda si Isabelle ng kaibigan niya, yari si River.” [Anong kaibigan?] tanong ni Hubert, lalo pang naging interesado. “‘Yung bagong assistant ko, si Diane Fernandez. Sobrang ganda, bro. At puno ng attitude,” sabi ko, naaalala ang interview. “Para silang magkapatid ni Isabelle sabi ni Amado.” [Hinire mo ang anak ni Amado Fernandez? Mawawalan ka ng kaibigan,] babala ni Hubert sa akin.

Itinaas niya ang kamay at dahan-dahang inabot ito kay Xavier. Si Isabella, na nagmamasid sa kanila, ay naramdaman ang matinding pagsubok na tinatangkilik niya ngayon. Ang anak niya at si Xavier, magkalapit sa isang unang pagkakataon, ngunit nag-uumpisa pa lamang itong magbukas.

Nakangusong sabi ni Isabella na syempre hindi ko naman pinaniwalaan. Naghiwa muna ako ng meat bago ko siya binalingang muli. Huli ko na itong putahe, samantalang kanina pa siya tapos. Wala na ata akong kabusugan ngayon, napaka-lakas din naman kasi humingi ni baby. "Mabait naman si Seb, Isabel. Why not both of you try to get to know each other... again?" Patay malisya kong suhestiyon na ikinanganga niya.

“Ginamit ka nila.” Biglang nag-iba ekspresyon ni Caleb. “Hindi mo alam sinasabi mo.” “Talaga ba?” Lumapit pa lalo ang ama niya. “At sabihin mo nga sa kanya, Caleb…” Nanigas ang paligid. “…kung bakit ikaw ang unang taong nakita niya matapos siyang magising sa facility.” Nanlaki mata ni Isabella. Facility? “Caleb…”

Tumango naman siya at pinagpatuloy na ang pagkain niya. Habang pinapanood ko silang kumain ay may biglang lumapit sa akin na lalaki. “Hi! Are you Ysabella?” “Hi! Yes, I am Ysabella,” tuma tangong sagot ko. Agad itong ngumiti at inabot sa akin ang isang pirasong red rose, natagalan pa ako bago kunin ito dahil sa pagka bigla. Nang tinanggap ko ito ay ngumiti siya sa akin.

Ngayong biglang sumikat si Gerald ng popularidad, nagsisimulang mag-panic si Isabelle nang lumingon siya kay Fabian. Noon, maraming tao ang may gawi na palibutan si Fabian pagdating ng recess. Gayunpaman, ngayon, wala ring nakatayo malapit sa kanya. Nang makita iyon, kinuha ni Isabelle ang pagkakataong lumakad sa kanya bago tinapik siya ng marahan sa balikat.

sabi ni Herbert sa kanya habang naglalakad na sila papasok sa kanilang bahay. "Oo nga po, eh. Hindi naman niya matitiis na hindi ako bisitahin, papa. Magkaibigan kami, 'no?" nakangising sagot ni Isabel sa papa niya. "Oo. Alam ko naman 'yon. She's a good friend for you. Wala akong masabi sa kanya," sagot naman ng papa niya sa kanya. "Thank you po. She's a good friend for me po," sabi naman ni Isabel sa papa niya na ngumiti rin sa kanya at inakbayan siya papasok sa bahay nila.

Isang malakas na suntok ang pinakawalan ko sa mukha niya. Napaatras siya, napaluhod. Pero hindi siya tumahimik. Hindi pa rin. “Sumagot ka,” madiin kong sabi. Lumapit ako ulit. Hinila siya pataas. “Anong koneksyon nila Isabella kay Cyanne?” Dumura siya ng dugo sa gilid. Tapos tumingin sa’kin diretso. “Pareho silang anak,” sabi niya.