Piano In Tagalog Novels & Stories

Friends Bumungad naman sa amin si Papa na may ginagawa sakaniyang laptop dito sa sala at may mga nakakalat pang mga papel. "Dad we're here," sabi ko at lumapit sakaniya para humalik sakaniyang pisngi. "How's your friends, Claire?" sabi niya at sinarado ang kaniyang laptop. "Hmmm... It's fine po, medyo nabitin nga lang po sa usapan pero okay lang po. Naka-istorbo po ba ako? I'm going to change my clothes na po," pagpapaalam ko.

Nagpunas ako ng bibig saka nginitian ulit sya. Muling inagaw ng malamyos na musika ang atensyon ko. Piano naman ang tumutunog sa pagkakatong ito at nadala ako sa intro palang ng kanta. It's a piano version of Before i let you Go by Freestyle. Umawang ang labi ko nang tumayo si Clint sa harapan ko at inilahad ang kamay ko. Tiningala ko sya. He's smiling. “~I can still remember yesterday

Hindi ba nito alam kung gaano siya kabigat? "Okay lang po ba kayo?" nabahala si Thalia nang makita niyang muntik nang mawalan ng balanse ni Daniella. "Siguro, kailangan na nating ibalik sa kanyang kulungan ang aso na iyan. Baka madisgrasya ka pa," suhestiyon ni Thalia ngunit parang naintindihan siya ng aso kasi panay ang kahol nito at mukhang galit sa kanya.

paliwanag na ng Papa nina Joni. "Papa, si kuya at mga kasama niya gusto akong dalhin kung saan. Isasama nila ako tapos sasaktan nila ako," sumbong ni Joni. "Joni, what are you talking about?" galit na tanong ni Julian. Mahigpit na naman niyakap ni Joni, ang Mama nito. "Don't scare your sister Julian!" saway ng ina nito. "What is the meaning of this, John? Ano na naman bang kalokohan 'to?" tanong ng ama nito kay John.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Ngumiti ako sa kaniya. Maybe he’s right, panahon na siguro para gawin ko talaga kung ano ang gusto ko. Hindi bilang isang anak ng Cuenca kundi bilang isang Jiro na nakilala ni Danica noon. Eight years ago, simula ng iwan niya ako ay tinalikuran ko lahat ng ala-alang meron kaming dalawa. Pati ang hilig ko sa piano ay tinigil ko para lang hindi ko siya maalala, day by day, unti-unti kong nakalimutan kung sino ang totoong ako.

ngayon ko lang ito gagamitin. Ipinikit ko ang mga mata ko at nagsimula akong tumugtog. (Song: Terrigied by: Katharine Mcphee ft. Zachary Levi piano cover + sheet music) My fingers felt as if they knew the keys for a long time. Ito pa lang ang pangalawang beses na ginamit ko ito, unang beses ay sa shop... pero ganito na agad ang pakiramdam ko na parang napakatagal ko nang pagmamay-ari itong piano.

Marahil si Apple na ang mahal niya ngayon. Buntong hiningang inilibot ko ang mga mata ko sa paligid ng bahay. May kalumaan na pero nababakas pa rin ang ganda niyon pati na ang mga kagamitan na nandoon. Tumuon ang atensyon ko sa pianong nasa gilid ng hagdanan. Lumapit ako roon at tiningnan kung gumagana pa ba iyon. Masiguro kong gumagana pa ay naupo ako sa harap nun at sinimulan kong tugtugin ang moonlight sonata na pabotiro kong tinutugtog doon sa Italy noong natuto akong mag piano.

sabi ng lalaki na nakapuwesto sa keyboard instrument. My mouth dropped immediately. Ang taas noon. Gosh, Davvy . . . Humanda ka sa akin mamayang bata ka. Mapapahiya si mommy sa ’yo. Bumaba na ang organizer at iniwan na akong mag-isa sa entablado. “Ma’am, ready ka na ba?” sabi ng nasa piano, drum set, keyboard at sa iba pang nakapuwesto na instrumento. Alanganin akong tumango. “Parang hindi ho mga Kuya. Please, medyo malumanay lang ho tayo, ha?”