Novel & Cerita Piano In Tagalog

Hanggang kailan kami magtatago? Bumaba ako sa kusina para kumuha ng tubig. Tahimik. Masyadong tahimik. At sa mismong sandaling iyon, narinig ko ang mahinang tunog ng piano. Napako ako sa kinatatayuan ko. Hindi pwedeng totoo ‘to. Walang piano sa bahay. Pero naroon ang musika — mahina, mabagal, pamilyar. Ang parehong piyesa na narinig ko sa tawag kagabi.

"Sabi mo hindi ka pa kailanman nakapagpatugtog ng piano." Agad namang tumango si Graciella. Totoo naman na hindi pa siya kailanman nakahawak ng totoong piano. Wala namang ganun sa probinsyang pinanggalingan niya. At kung meron man, mahal naman ang piano lesson at hindi niya afford. "But how did you know the music score?" Natigilan naman si Graciella sa kanyang narinig. Ngayon niya lang napagtanto na ang pinindot niya kanina ay ang five lines music scores at may floating note pa.

"Maraming salamat anak. Patawarin mo ako." Niyakap na lamang niya ito. Maya-maya lang ay tumunog na ang piano.Ngayon lamang niya napansin ang paligid. Mula rito ay tanaw mo ang magkabilang bundok.Kita mo rin ang paglubog ng araw.Ang ganda ng tanawin dito lalo na't malinisat sariwang hangin ang malalanghap mo. Sa baba naman, makikita mo ang mga building.Napakagandang tanawin. Sadya siyang namagha sa lugar na ito.Naglakad siya habang nasa likod niya ang kaibigan at nakakapit siya sa tatay niya. Mula rito, tanaw niya si Lanche sa unahan na naka suit katabi si Meshua. Seryoso lang itong nakatingin habang nakangiti si Meshua.

Pagagalitan niya kaya kami? "Jasmine?" nahigit ko ang aking paghinga. Kalma lang, kaya mo yan pagpapalakas ko ng loob sa sarili., "Po?" Natawa si tito Dante. "Kinakabah ka ba? Relax, ako lang ito." aniya. "Hindi ko lang po maiwasan, tito Dante." ani ko at huminfg ng malalim.

Mga plano, mga pangarap. "Are you done yet?" Tanong ni Rain nang patapos na sila sa dessert. "Almost... why?" "Because I want to ask you for a dance..." Tumayo ito at inilahad ang palad sa kanya. "Wait." Uminom muna siya at nagpunas ng bibig at kamay tapos ay tumayo para pagbigyan ito ng sayaw. "We don't have a music." Hindi ito sumagot bagkus ay nag-umpisa itong kumanta nang mahina... It's Mariah Carey's Thank God I Found You, Rain's rendition.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

pangiting sabi ng guard sabay umalis at pumasok sa loob ng bahay. Mayamaya pa habang abala sa pag-eeherseyo ng piano si Savannah ay naisturbo siya at naagaw ang kaniyang attention nang banggitin ng guard ang aking pangalan na naghahanap sa kanya at gustong makipag-usap

Ang piano ay naglabas ng isang mahina at malabong tunog, ngunit hindi nila marinig ang musika. Isang tawanan ang sumunod. “Paano mo matutugtog ang piano sa ganiyang paraan? Sa tingin mo ba ay nanghahampas ka ng isang walnut?” “Hindi na natin kailangang gumamit ng kamay kung babasagin natin ang isang walnut, tama ba?” “Walang kwentang basura, bilisan mo at bumaba ka na sa stage. Huwag mong sirain ang piano! Hindi mo magagawang bayaran yan!”

Nakikita niya ang isang batang lalake na nakaupo sa isang upuan habang nagtitipa sa Piano at nakatalikod sa kan'ya. You're just like an angel Your wings makes us flew up high We survive, yet, your halo turns into horn Habang abala sa pagpi-piano ang batang lalake ay may lumapit dito na isa pang bata na babae; tumatakbo at masayang umupo sa tabi ng batang lalake. Umawit ang batang babae habang nagtitipa ang batang lalake sa Piano.

"Anong tinutugtog mo?" "Wala. I was just playing randomly." "What's your favorite piano piece?" "Clair de lune." Tumango si Varen bago inilagay ang mga daliri sa ibabaw ng piano. Namangha ako nang magsimula siyang tumugtog. Sa unang mga nota pa lang ay nakilala ko na ang musikang iyon. Clair de lune. "You know how to play it?" My lips parted in awe. Seryosong sumulyap sa akin si Varen at muling yumuko sa piano.