Novel & Cerita Piano In Tagalog

Hindi na ako nag-atubili at naghain agad ko ng tinapay sa aking pinggan. "Amella?" si Mommy Patricia na inangat ang paningin mula sa Ipad na hawak. "Nasabi mo sa 'kin kahapon na may pupuntahan ka." "Yeah, pupunta ako ng Ilocos ngayon, mommy." Yumuko ako upang ipagpatuloy ang pagkain. "Ilocos? Ang layo no'n mula dito sa atin," si mommy na nilapag ang Ipad sa ibabaw ng mesa.

Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa na tila ba nakakita siya ng isang maruming insekto. "Don't play stupid with me, kiddo," malamig niyang saad. “Huwag mo akong tatawaging bata dahil hindi na ako bata. Kaya ko ng gumawa ng bata gusto mo bigyan kita ng bata? Gawa tayo?” Kita ko ang pagpikit niya nang mariin na halatang pikon na pikon na siya sa akin.

_Oh, 'cause I need you to see That you are the reason_ Naduwag siya noon na aminin ang totoo kaya naman laking pasasalamat niya napagbigyan siya ng tadhana na magkita sila ulit. Kinanta naman ni Katherine ang sumunod na chorus at muli silang nagsabay sa dulo ng awitin. "Wow, nice! So romantic dude," sigaw ni Patricio habang patuloy niyang pinapalakpakan ang dalawa at ganoon rin ang ilan sa kanila.

Parang sinabing: Ligtas ka rito. --- Gabing-gabi na. Nasa kama na ako, pero hindi pa rin ako dalawin ng antok. Sa katahimikan, naririnig ko ang mahinang piano mula sa ibaba. Bumaba ako, at doon ko siya naabutang tumutugtog, mag-isa sa dilim. “‘Moonlight Sonata,’” bulong ko. “Favorite ‘yan ng Mama ko.” Napalingon siya, medyo gulat pero ngumiti.

Mukhang nagpapa cute lang kay Greg. "Really. Mom? You can play a piano?" Nakangiting tumango ako sa kanya. Napansin ko napasimangot ang teacher ni Grey. "Of course. Gusto mong makita?" Excited na tumango si Grey. Umalis sila sa piano bench. Nakatayo sila sa gilid ko. Huminga ako ng malalim bago sinimulan pumindot ng piyesa ang La Campanella.

Gallegos ang magkabilang kamay. Hindi niya namalayang napangiti siya. “Siguro dahil pareho kaming tumutugtog at mahal ang piano.” Siniko siya ni Ruffa. “Naku, ‘wag nga! Napakababa ng posibilidad n’yan, okay? Ano’ng kinalaman ng piano ro’n? Tsamba lang ‘yan.” Mahinang “hmm” lang ang isinagot ni Tessa, nananatiling nakatuon ang tingin sa elegante at pormal na lalaking nasa screen.

" yun po ang totoo at may gusto po sana ako hilingin sa inyo. na kung ano po ang pag tanggap niyo sa akin ay ganon rin po sa akin may bahay. "Heart tawag niya sa asawa sorry!" kung hindi ko tinupad ang pangako ko na wag ilabas sa publiko Na may asawa na ako. Mahal ko ang taong bayan at ayaw ko rin mag lihim sa kanila. at gusto ko lang ipaalam kung gaano ako kasaya nang naging Asawa kita Heart para sayo ito. tumingin muna siya sa Asawa bago pumonta sa. kanyang, "Piano" Yes marunong siyang tumugtug ng piano. simula ng kaisip siya ay ito na ang kinahiligan niyang ang tumogtug ng piano. "Nag umpisa na siyang. tumipa sa piano si na bayan pa niya ng pag kanta ng.

Tawag pansin sa kanya ng pari. Inalalayan siya ni Noona Maria papunta sa harapan. Inabot sa kanya ng pari ang mikropono. Tinuyo muna niya ang basang pisngi at malalim na nagbuntong-hininga bago nag-umpisang magsalita.

Buong gabi talaga niyang pinag-isipan ito. Siguro mali ang una kong hinala. Pero still, ang piano… “I do like it, but… may piano na sa taas,” awkward kong sabi. “Oh!” sagot niya, saglit na nalungkot pero agad ding bumawi. “That doesn’t matter. The one upstairs is from Dylan. This one is from me. The meaning is different.” Hindi siya mali roon. Habang patuloy niyang kinukumbinsi akong tanggapin ang piano, napaisip ako. Tinulungan ko siya kagabi—regardless kung may laro man siya o wala.

sagot ni Kaelan. Kumuha si Iñigo ng crowbar at dahan-dahang binuksan ang crate. Laking gulat namin nang makita ang loob—ito ay isang antigong piano, gawa sa madilim na kahoy at may mga detalye ng ginto. "Lola’s piano," bulong ni Iñigo, bakas ang gulat sa kanyang mukha. "This was her favorite. Bakit pinadala ni Lolo 'to rito?"