Novel & Cerita Piano In Tagalog

"Pinagsabihan lang po kami Yaya mommy kaya ayos lang po kami. Bukas nalang po kami magpapiano kapag umalis na po ng bahay si tita Jeniza-” "Wait, takot kayo? Ako na ang magpa-piano. Marunong ako promise.” Wala silang nagawa na pinatayo ko sila at pinaupo sa sofa at manood sa akin. Umupo ako sa upuan at nagsimula nang nilagay ang mga daliri sa key ng piano. “Close your ears baby with your palm." “Magco-concert ka po ba mommy?" May nakakalokang ngiti ako sa dalawa .

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

hindi maiwasang itanong ni Scarlett sa sarili niya. Matapos ang ilang sandali, saka lang tumayo si Darius at lumapit sa kanya. At huminto sa tabi niya, pinagapang ang mga daliri sa piano. "Where did you pick up that piece?" "Natuto ako ng piano nung bata pa ako. Tinuruan lang ako ng mommy ko. Yung sheet music na nasa piano room mo, sinaulo ko lang at sinubukan kung kaya ko ba."

Isang enggrandeng Grand Piano. Huminto siya sa harap nito, tila natitigilan sa kinang ng itim na pintura nito na sumasalamin sa sikat ng araw. Hindi ito basta bastang instrumento, ito ay isang piraso ng kasaysayan. Alam ni Ayumi na ang regalong ito ni Hunter ay nagkakahalaga ng milyun milyon, hindi lamang dahil sa tatak nito, kundi dahil sa pinagmulan nito. Ito ang piano na minsan nang tinugtog ni Krizel Andal, ang itinuturing na alamat at pinakasikat na piyanista sa buong Pilipinas. Ang hawakan ang mga teklado na minsan nang hinaplos ng isang henyo ay parang isang panaginip.

Hindi paba sapat ang -- sakit at lahat na hinding hindi ko ipararanas sayo ibinubunyaga ng iyong matang sinisigaw ng pagsinta Ba't di papatulan ang pag suyong nakulang tayong umaasang, hilaga't kanluran ikaw ang hantungan, at bilang kanlungan mo, ako ang sasagip say-- "Kseniya Castro!!"— napatayo ako sa kinauupuan ko at na long tab ko ang piano board kaya umalingaw-ngaw ito sa buong music room. "Nakakabwesit ka talaga!!"— kung makakaya ko lang buhatin yung piano, yun na siguro yung nabato ko sa babaeng to.

Kasi yung Violin, guitar, cello ay parehong masakit sa daliri at nagkakakalyo pa ako kaya mas nagustuhan ko ang piano kahit mahirap pero natuto ako. Lumapit ako sa piano at inilapag ko naman ang nangangalahating baso ng gatas sa ibabaw ng grand piano. May nakita akong mga chords book pero hindi naman siya pamilyar sa akin. Parang gusto kong kumanta. Hindi naman sa nagmamayabang pero marunong naman akong kumanta. Naalala ko tuloy si Misha na lagi akong inaasar na nakakasira daw ako ng kanta eh hindi naman. Inggit lang kasi yun kasi sintunado kung kumanta.

HINDI alam ni Mark kung ilang oras siyang nag-ensayo. Apat? Lima? Hindi… anim. Anim na oras siyang nakigamit ng piano sa nakakatandang kapatid ni Shiela nang gabing iyon. Hindi siya natulog hanggang hindi niya napeperpekto ang piyesa ng kanta. Kahit na pansamantalang natigil siya sa pagtutugtog ng piano, buti na lamang ay nandoon pa rin ang kanyang husay sa pagamit sa aparato.

CHAPTER 15 “Bukas po” sigaw ko mula sa kumakatok. Alam ko naman na si tita lang naman nag kumakatok. Wala naman ibang tao dito sa bahay kundi kaming dalawa lang. Sabado na ngayon, sa susunod na araw ay lunes na gusto ko na rin sa school dahil masyado na akong na huhuli sa klasea t masyado na silang nag sasaya na wala ako.

Kaya't wag magtataka Kung bakit ayaw kitang maawala "Come on, Castañares sing with me," bulong niya. I was still in shocked kaya hindi ako agad nakagalaw. Ang kamay kong nakahawak sa mikropono ay kanyang hinawakan din. "Sing with me, Viscan!" sigaw niya. Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗