Symphony In Tagalog Novels & Stories

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

I stuttered. "Wala akong pakialam kung gaano kaliit ang tingin mo sa 'kin. Buong buhay ko, sanay naman na akong laging nakatatanggap ng pangmamaliit at insulto mula sa inyo. Pero Wesley... k-kung sinasaktan mo lang din naman si Symphony, kung hindi mo rin naman pala kayang mahalin siya o 'di kaya kahit ang ituring na lang siya bilang babae... ibigay mo na lang siya sa akin. Ibalik mo na lang siya sa akin. K-Kasi ako... kahit pa ayaw ng mundo na magkasama kami, mamahalin ko pa rin siya sa abot ng makakaya ko. Hinding-hindi ko siya sasaktan 'di kagaya ng ginagawa mo sa kaniya..."

Basta ang alam ko ay masaya ako. --- Looking ahead I see The two of us together I'll never let you go You're so dear to me And it isn't any wonder Why I love you so~ You opened the door And let the sunshine in My life will never be the same again~ --- Dahan-dahang bumukas ang malaking pinto ng simbahan at mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa dami ng mga tao. Namangha ako sa ganda ng pagkaka-disenyo. Ang ganda ng mga bulaklak na naka-halera sa aisle at sa ibat-ibang parte ng simbahan.

Pumunta kaming apat sa dance floor at sumayaw. Now Playing: Don't Know What To Say By Ric Segreto I have loved you only in my mind But I know that there will come a time You'll feel this feeling I have inside "May... something ba sainyo ni Mr. Santiago?" nakakunot-noong tanong agad sa akin ni Luigi. I chuckled. "Something? Ano bang something ang pinagsasasabi mo?" maang-maangan ko pa. "Iba kasi ang tinginan n'yong dalawa e."

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

Sabi ko nmn at agad nmn pumasok isa² Sa Simula palang ay hindi na maganda, talagang wlang ibang talent ang mga to instead of singing and dancing Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--”

Lumapit ako sa CD player at nag patugtog ng lullaby song para hindi ito maistorbo sa pagtulog. "I'm sorry bestie. Alam mo namang mag pinsang buo si Carrick at Lawrence.." aniya pa sa akin. Sigurado kong makakarating kay Lawrence ang balitang nandirito na kami sa Pinas dahil kay Carrick. My heart felt as if my blood had become tar as it struggled to keep a steady beat. Ngayon palang ay halos hindi ko na ma-control ang kaba ko sa isiping mag haharap kaming muli.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

_Oh, 'cause I need you to see That you are the reason_ Naduwag siya noon na aminin ang totoo kaya naman laking pasasalamat niya napagbigyan siya ng tadhana na magkita sila ulit. Kinanta naman ni Katherine ang sumunod na chorus at muli silang nagsabay sa dulo ng awitin. "Wow, nice! So romantic dude," sigaw ni Patricio habang patuloy niyang pinapalakpakan ang dalawa at ganoon rin ang ilan sa kanila.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.