Sa bawat pahina ng 'Pikit Mata', tila naglalakbay tayo sa madilim na sulok ng ating mga isip, kung saan ang takot, pag-asa, at pagdududa ay magkasalamukot. Isa sa mga pangunahing tema dito ay ang kawalang-katiyakan at ang pagkatakot sa hindi alam. Ang mga tauhan ay madalas na nahaharap sa mga sitwasyon na walang kasiguraduhan, na nagiging simbolo ng ating mga pangarap at pangamba sa totoong buhay. Sinasalamin nito na kahit sa kabila ng mga pagsubok, may likhaing liwanag pa ring nag-aantay, kahit gaano ito kalabo. Dito, lumalabas ang mga emosyon na sa tingin natin ay nasa ating mga nakaraan, na tila bumabalik at bumagabag sa atin, gaya ng mga alaala na mahirap bitawan.
Nagbibigay din ito ng malalim na pagninilay sa ating mga relationships, lalo na ang mga pagkakaibigan at pagiging pamilya. Ang mga tauhan ay nahaharap sa mga pagsubok na nagpapakita kung paano sila nagkakaisa o nagkakahiwalay sa ilalim ng matinding stress. Ito ay nagtuturo tungkol sa halaga ng pagkakaintindihan at pakikisama, na napakaimpluwensyal kahit sa mga pumapasa sa ating pang-araw-araw na buhay. Kalakip nito ang tema ng pagsasakripisyo, kung saan ang mga desisyon ng ilang tauhan ay nagdudulot ng hindi inaasahang mga epekto sa kanilang mga pinakamamahal. Ang mga desisyong ito ay maaaring makaapekto sa hinaharap ng lahat, na nagbibigay-diin sa complexity ng human emotions at relationships.
Minsan, ang tema ng pagbangon mula sa pagkatalo ay umaabot sa mga puso natin. Ang kuwento ay tila nagsasabing sa kabila ng mga pagkakamali, kinakailangan pa rin nating bumangon at ipagpatuloy ang laban. Ang halos dystopian na setting ay nagpapamilya na ang hinaharap ay hindi laging maliwanag, at minsan, ang tanging pagkakataon natin ay ang pagtitiwala sa ating mga sariling kakayahan. Sa mga ganitong panlipunang tema, na masalimuot at puno ng damdamin, talagang naiiwan ang mga mambabasa na nag-iisip sa kanilang sariling mga karanasan at paglalakbay sa buhay.