Novel & Cerita Piloto

Ang piloto ay isang kasanayan na kailangang matutunan kung may gustong sumali sa kultong ito at siya, kasama sina CJ at Michael, ay natutunan ito noon. Pinaandar niya ang jet at agad na sinimulan ang paggalaw, umusad ito saglit bago bumangon at nagsimulang lumipad sa himpapawid. Pagkatapos ng limampu't limang minuto ng paglipad, lumitaw ang jet sa East CDO, pina pilot ni Justine ang jet sa hangin hanggang sa makarating ito sa palasyo ng East CDO.

Aki looked at her lovingly,it’s like he is afraid of something. Naputol lang ang pagtitigan nila nang marinig na inanunsyo ng piloto na nakarating na sila at pwede nang bumaba. Napatikhim siya at umayos nang upo palayo sa lalaki,ganoon din ang ginawa ni Aki .

Dali-dali akong tumakbo papunta sa aking kotse at hindi na pinansin ang pagtawag nang aking mga kaibigan sa akin. Ang aking Piloto naman ay pinatira ko talaga malapit sa Airport para in case of emergency ay madali lang itong makarating. Malaki ang binabayad ko rito upang hindi na ito tumanggap pa ng ibang trabaho at ang kailangan lang nito ay laging hawak ang kaniyang cellphone 24/7. Marami na rin akong napaalis na Piloto dahil kapag may emergency ay sobrang hirap kontakin at sayang lang ang malaking pinapasahod sa kanila.

"Ayoko lang ng atensyon. Alam mo naman ako." Ngunit hindi doon nagtapos ang usapan. Hindi nagtagal, nagsimula nang magbahagi ng mga tsismis ang kanyang mga dating kasamahan. "Alam mo bang may isang piloto na bigla na lang nawala sa flight niya?" simula ni Marco, isa sa mga beteranong piloto. "Walang nakakaalam kung saan siya pumunta. Parang nawala na lang bigla."

sabi ng piloto habang pilit na pinapakalma ang sarili. Bigla na lang may amoy akong naamoy—sunog. Tumigil ang paghinga ko nang makita ko ang usok na lumalabas sa harapan ng makina. At bago pa man ako makapagsalita, isang maliit na apoy ang sumiklab. “The engine’s on fire!” sigaw ng piloto. Nagsimula na kaming mag-panic. Hinugot ng piloto ang parachute niya at binaling sa akin ang mata niya. “Ma’am Everisha, we have no choice. We need to jump!”

Ang disenyo sa loob ay para lamang isang malawak na sala. “Thanks, Mr. Montemaggiore. . .” Inilahad ni Galvino ang kamay. Agad naman itong tinanggap ni Mr. Montemaggiore. “You're a good friend of mine, boy, I always got your back but it's doesn't mean hindi ako maniningil ng gas.” Nagtawanan si Galvino at Mr. Montemaggiore. Pumuwesto si Galvino sa tabi ng piloto na si Mr. Montemaggiore at simulan na nitong paliparin ang Lockheed SK-71 Goldbird.

Sobrang miss na miss ko na ito at lahat gagawin ko maibalik lang sa dati ang aming pagsasama. Narinig ko pa ang mahinang reklamo ni Miracle ng makababa ito ng chopper.. Alam ko na kung ano ang kinakainis nito. Nabasa kasi ang paa nito ng tubig. Hindi ko alam pero ang sabi ng piloto ito lang daw ang pinaka-safe na lugar na pwede namin babaan.

Dahil bilang piloto ay laging maluwag ang daanan niya subalit sa pagkakataong iyon ay nasa economic class. Sinadya niya ang magpahuling lumabas kahit nasa harapan siya. Isa sa pinakaayaw niya ay ang makipagsiksikan. Kahit siya ang piloto ay walang problema kung siya ang pinakahuling lalabas. Wala naman siyang dahilan para magmadali. "Parang nais ko tuloy maging pasahero na lang para masaksihan ko ang mga nangyayari," wala sa loob niyang tugon. Kaya naman napatawa ang crew na nakarinig sa sinabi niya.

Kalahati sa travel time kung sasakyan ang ginamit nila. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at binalingan ng tingin ang pilot na ngayon ay pina-touch down na ang chopper nang maayos. Until now, hindi pa rin siya makapaniwalang marunong itong mag-drive ng aircraft. He’s talented. Kaya siguro labis ang kanyang paghanga para sa binata noon. “Why did he turn out to be our pilot?” wala sa sarili niyang tanong sa kanyang sekretarya na kanyang katabi ngayon.

"Plan's success." "Por Díos por Santo, Matteo. Sabihin mong hindi si Wind ang piloto. Dio! Not that overbold and devil-may-care aerobatic pilot." Bumakas ang pangamba sa mukha ni Donya Coloma na sumunod sa esposo na bumaba.