Novel & Cerita Piloto

And her scent… her scent is making him crazy. Napatingin siya sa isang lalaki na lumapit sa kanya. Yumuko ito bilang paggalang at nagsalita. “Pinapasabi po ng piloto na hindi raw po pwedeng lumipad ang chopper sa ganitong panahon. Nasabi rin po na baka bukas pa titila ang ulan.”

banta nito. Agad naman itong sumeryoso at umayos ng upo. "Pilot Cerio Castillion, ready for taking off." Hindi na ito subok na kausapin siya na lihim niyang ikinatuwa. Tuluyan silang sumakay, nakaalalay sa kanya si Syete sa lahat ng galaw niya.

Galit na sita niya dito. Nagulat ito at muntik ng malaglag sa swivel chair na inuupuan nito kung hindi lang dahil sa pagkaka-kwelyo niya dito ay baka bumagsak na ito sa sahig. Namutla ito pagkakita sa kaniya pero panandalian lang iyon dahil after a few seconds ay nakabawi ito sa pagkagulat at takot. "Hindi kita maaaring samahan Senyorita Lauren," magalang na sagot ng piloto habang hindi makatingin sa kaniya ng diretso.

“Pare naman, walang laglagan. Gusto kong maging maganda ang pagkakakilala sa akin ni Gabby ngayon.” Kahit wala akong maalala, hindi ko pa rin mapigilan ang sarili kong matawa. That’s really funny. Si Martin ang piloto ng chopper. Masuwerte ulit kami sa ikalawang pagkakataon dahil day off nito sa airline na pinapasukan nito bilang isang piloto.

Huminto siya sandali, hinaplos ang sentido at muling tumingin sa akin. “Ang piloto ng private plane ninyo... kakampi nila. Huli nang malaman na pinatay nila ang orihinal na piloto at pinalitan ng tauhan nila para tiyaking walang makakaligtas.” “Putangina…” mahina kong bulong, habang unti-unting bumigat ang dibdib ko.

Ngunit halos umawang ang labi ko nang makita ang chopper. “A-Akala ko ba—” “Yeah, it’s on me babe.” Inakbayan niya pa ako lalo dahilan para mamula ang mukha ko. ‘Ang mahal nito ah…’ Pagkasakay sa loob ay namangha ako sa interior nito, tila isang bahay ngunit masasabi mong chopper talaga siya. “Sup captain!” bati ni Piere sa piloto.

(taranta kong pagkakasabi) we need help! mayroong bumagsak na plane dito sa spot kung saan ako nagha-hike. Operator: "conscious po ba ang mga sakay?" Mikaela: "Yes! conscious po yung victim!" Operator: "ilan po ang mga biktima?" Mikaela: "I don't know po! pero I think mag-isa lang po siya!" Operator: "ano po ang location nila ma'am?" Mikaela: "andito po ako sa Mt. Maculot."

nakalabing sagot ni Uncle Theo. "A-ng piloto, kausapin ninyo," muling paalala ni Daddy Sebastian. "Uhm, ako ang piloto, Daddy," singit ni Lucho. "Put*ngna, paano tayo umandar kung andiyan ka?!" histerya pa nito. "Auto-pilot, Daddy. Okay lang 'yan, tiisin mo muna, Daddy. Mamaya ka na lang huminga ulit kapag tapos na ang kasal ng piloto," pigil ang ngising sagot ni Uncle Silas.

Tanong ng Pilot. Inayos ni Piper ang pagkakasuot sa ulo ko ng bone dome or ang flight helmet saka sumignal sa Pilot. "Oh my god, Love.. I'm scared!" Ang higpit ng hawak ko sa kamay niya. Shit, feeling ko tatalon una ang puso ko sa sobrang kaba pero ang saya. "Hoo.." Napasigaw ako sa pag angat namin. Lumibot ang mga mata ko sa paligid.

Hindi ang parents nito, hindi ang kambal nito lalong hindi ang mga kaibigan nila. He needs to be by her side para maging open sa kaniya ang nobya. Yun ang unang plano niya once na makabalik na siya sa Pinas. “Welcome to the Philippines everyone!” Narinig niya na sinabi iyon ng Piloto sakto pagkababa ng eroplano kung kaya tumayo na siya para ayusin ang gamit at bumaba. Habang nag hihintay na umusad ang mga nasanunahan niya mayroon siyang napansin na bata na tila familiar sa kaniya.