Novel & Cerita Piloto

Sobrang higpit ng pagkakahawak niya sa akin at kaagad kaming sinalubong ng piloto. Saan kami pupunta? Sasakay kami dito? “Sir Armiel, I am happy to serve you always,” sabi ng piloto at ito ang nagbukas ng pinto para sa amin. “Teka,” nanginginig na sambit ko nang mapagtanto ang lahat. Third smiled before lifting me a bit. Dahil doon ay nakaakyat ako sa taas at kaagad siyang sumunod.

tanong ni Anaxy. I nodded. “Isama mo na ang kumag na ‘yan para may piloto na.” Tukoy ko kay Cerio. Yes, he’s a pilot. I don’t know how he made it but most of the time I can’t believe that he is a licensed pilot of the most prestigious airline in the Philippines. “I’m on leave, si Salvatore nalang,” angal niya.

sagot ko habang pinipigilan ang ngiti ko. “Ah, okay…” sagot niya nang maikli, pero halata kong marami pa siyang tanong. Ipinaliwanag ko na rin na pauwi na ang mga kasama namin sa Pilipinas, habang kami naman ay may isa pang destinasyon. Hindi ko mapigilan ang tawa ko nang makita ang gulat sa mukha niya nang sabihin kong si Dale, isa sa matalik kong kaibigan, ang piloto namin, at nasa isang private jet kami.

Ilang sandali pa ay naramdaman ko na lamang na hinawakan ng lalaking piloto ang aking ulo at ito na mismo ang kumakadyot na para bang isang puki ang aking bibig, sobrang bilis ang ginawa nitong pagkantot sa aking bibig kaya hindi ko mapigilang mapatulo ang aking laway. "Gwarkk! Gwarkk!" Kahit alam na nitong medyo kinakapos na ako sa hangin dahil sa walang tigil kong pagtsupa sa kanya ay mukhang wala pa rin itong balak na pakawalan ako o kaya ay pagpahingain ng ilang segundo, mukhang hindi ito titigil sa pagkantot sa aking bibig hanggang sa labasan na ito sa loob ng aking bibig. "Fvck! Sarap ng bunganga mo, pare. Sobrang sikip na parang puki at nakakalibog ang

Agad naman itong isinakay ni Smith sa likod ng isang police mobile at isinara ang pinto na lumikha ng tunog. Bigla namang napangiti si Alex nang makita ang mukha ng Piloto na bumaba na rin. Suot nito ang puting-puting uniporme na may tuwid na tuwid na tikas. "Maraming salamat sa tulong mo Jake," wika niya rito. Ito pala si Jake Avelino na siyang parehong Pilotong humatid at sumundo sa kanila sa Sicogon.

Pero ang kapatid daw nitong piloto ang magmamaneho para sa amin. "Hi! Capt. Simone Jose Dela Vega at your service." Sinalubong kami ng piloto na kulay tsokolate ang mga mata at may malalim na dimples sa kabilang pisngi. Kung hindi ako nagkakamali hindi nagkakalayo ang edad nila ni Kuya William. Palakaibigan itong ngumiti at naglahad ng kamay sa akin. "Hello po. My name is Ville." Tinanggap ko ang kamay niyang nakalahad sa akin. "Pasensya na po sa abala."

Mas ok nang mag chopper siya para iwas aberya. Pagkarating nila ng Batangas sakto naroon na nga ang piloto na magmamaneho ng kanyang chopper. Si Pilot Miguel Hernandez. Nagsalute lang sila sa bawat isa at inalalayan niya na si Kattie paakyat sa loob. Tahimik pa rin ito at di naman malaman ni Denver kung ano nga ba ang tumatakbo sa isipan nito. Ayaw naman niyang magtanong at baka mag sungit na naman ito. Nang makarating sila ng Australia mas lalo itong natahimik. Hanggang sa bahay niya roon tahimik ito. At nang tanungin niyo ito isa lang ang sagot sa kanya.

Nang makuha niya na ang kung anumang bagay na iyon ay muli niya na akong hinarap. Ipinakita niya sa akin ang bagay na hawak niya, dahilan para manlaki ng todo ang mga mata ko at lumaglag ang mga panga ko. “I am a pilot, Mari. That’s why I don’t need a ticket to fly, dahil ako mismo ang nangunguna at nagpapalipad ng eroplano.”

Agad silang sumunod sa kapitan, habang lahat ng tao ay nakatingin sa likuran nila. Sa mga sandaling ito, ang piloto ay patuloy na nagpupumilit na patakbuhin ang eroplano. Basang-basa na ang likod ng kanyang damit sa pawis, dahil sa kanyang mga balikat nakasalalay ang buhay ng daan-daang tao. Kung nagkamali talaga siya sa pagkakataong ito, siya na ang magiging masamang tao na nag-iwan ng daan-daang pasahero sa kapahamakan.

Ibinaling ko ang atensyon ko sa kasama ko na prenting naka-upo at may binabasa na papeles. 'Workaholic.' Nagsalita muli ang piloto na lalapag na kami, kumapit ako ng mahigpit sa armchair habang nararamdaman ang pagbabago ng motion ng eroplano. Hindi naman ito yong una na nakasakay ako ng eroplano pero hindi parin ako masanay-sanay sa tuwing nagta-take off or nagla-landing na ito.