Pinuno Ng Guwardiya Sibil の小説・ストーリー

Kinuha rin ng mga Guardia Civil si Padre Gadon. Napangiti ako nang makita ko si Lino. Ang daming gulong nangyayari sa paligid ko pero kay Lino lang ako nakatingin habang buhat niya ako. "Ang kulit mo," hirap na sabi ko hanggang sa tuluyan na akong makatulog. Tumupad pa rin si Señor Manuel sa usapan. Nadelay lang dahil nauna ako. Pero tumupad siya. Kaso sinama niya si Lino. Pero ang importante, ligtas siya. Iyon ang usapan.

Mari bumuntong-hininga bago bumulong, “Kailangan muna nating bigyan ng sigarilyo ang guwardiya—mas madali tayong papayagan kung may pampalubag-loob.” Mabilis na nakuha ni Irina ang ibig niyang sabihin at agad na tumango. Dumaan sila sa isang malapit na convenience store at bumili ng dalawang pakete ng premium na sigarilyo bago bumalik sa monitoring room. Pagdating nila, agad na napatingin ang security guard sa kanilang dalawa. Umayos ito ng upo at magalang na nagtanong, “Ano pong maitutulong ko sa inyo?”

paliwanag ni Michael habang akbay-akbay ang guard. Tinignan syang mabuti ng guard kung totoo ba ang sinasabi nito. Hindi naman magawang nakasigaw ni Kenn dahil nakaumang sa kanilang leeg ang hawak na patalim ng kanilang kalaban. Hanggang sa nakunbinsi naman ang guwardiya. Umalis na ito.

Kaya sinubukan kong magtanong sa mga guwardiya ko. “Eh, Sir, lumabas po kaninang madaling araw. Ayaw nga pong papigil dahil mukha po siyang galit,” nag-aatubiling pag-amin ng guwardiya. Tatlo silang naka-duty ngayon at pinatotohanan pa nila ang sinabi ng kasama nila. Tinalikuran ko sila at nagsimulang i-dial ang numero niya. Dumagundong ang dibdib ko nang marinig ang ibang boses sa kabilang linya.

Tanging pagtakbo ng matulin lang ang kaya namaing gawin upang makaligtas sa mga manunugis. Dalawang gwardiya sibil ang humahabol sa amin. Sa kanilang mga kamay ay ang mahabang baril na kanina pa nilang ipinapaputok sa kalangitan upang tumigil kami. "Detener!" sigaw ng isang guardia. Pinatitigil kami.

"Hindi pa ba sapat na napahiya mo ang sarili mo?" Bumaling siya sa mga security guard, naiinip na kumaway. "Ano pang hinihintay mo? Paalisin mo ang baliw na ito." Ang mga guwardiya ay nagpalitan ng hindi mapakali na mga sulyap ngunit nagsimulang lumipat sa akin. "Anong nangyayari dito?"

PINARADA ng lalaki sa tabi ng guard house ang kotseng minamaneho nito nang makita ang pagsenyas ng guwardiya sa kaniya. Ibinaba niya ang salaming bintana at hinintay itong makalapit. "Sir! Nakuha na po namin ang kopya ng bidyong sinasabi n'yo."

Gayunpaman, malinaw na hindi kilala ng guwardiya mula sa Houston si Pablo. Matapos makita ang dokumento ni Pablo, ibinalik niya ito sa kanya. “Pwede na ba akong umalis?” Sabi ni Pablo sa guard. Gayunpaman, umiling ang guwardiya at sinabing, "Kailangan ding ipakita ng iyong pasahero ang kanyang ID." “May mali ba sa iyo? Bakit kailangan mong makakita ng napakaraming dokumento?" Hindi mapigilan ni Pablo na magmura.

Tiningnan niya lang ako bago naunang maglakad. "VA! HOY, SANDALI LANG! VAVAAAAA! Pumayag ka na kasi. Paglulutuan mo lang naman ako, eh---Huh?" "Bawal pulubi dito, hijo. Bitawan mo 'yang mga hawak mo at lumabas kung ayaw mong mapunta sa presinto." Sabi 'nung gwardiya na naka-tutok ang baril sa akin. Natanga ako sa sinabi niya. PULUBI!?

" tawag ng isa pang guard na lumabas sa kabilang kwarto. Sumunod sa kanya ang ilan pang mga lalaki, lahat ng mata ay nakatutok kay Alex. Ang mga guwardiya na ito ay mukhang mas kahanga-hanga kaysa sa nakaraan. Si Alex ay sumugod sa kanila, pinalo at ibinagsak sila sa mga pader. Sunod-sunod silang dumulas sa lupa, hindi na siya hinahamon. Hindi nagtagal, kumalat ang balita na may nanghihimasok, at mas maraming elite na guwardiya ang sumugod upang pigilan siya. Ang mga lalaking ito ay armado ng mga kutsilyo at baril, at nang makita nila si Alex, tinutukan nila siya. Ngunit sila ay masyadong mabagal, at bago sila maka-atake, hinarap sila ni Alex nang mabilis, na ni-neutralize ang banta. Ni hind