Novel & Cerita Kulay Rosas Ang Bukas

Na-curious ako, isama mo pa ang pagiging kalmado ng panahon, kaya minabuti kong tumambay dito saglit. Wala naman masyadong nakikita dito, bukod sa roses, sunflower at ang makahiya leaves. Nothing special, at hindi rin naman ako nag-e-expect ng bonggang tanawin. Ang rason ko talaga ay gusto ko muna i-relax ang isipan.

Parang hindi pa siya sanay na makipag-usap sa babae nang ganito. Patuloy na dinidilig ni Lucky ang mga bulaklak. Maraming rosas ang namulaklak ngayon. "Pagdating ng panahon, aakyat na ang mga rosas sa buong balkonahe. Kapag namumulaklak na ang mga bulaklak, tiyak na maganda." Parang nag-aalala siya sa kanilang bahay at sa kanilang hinaharap.

paalam ng kausap. “Sige ho,” sagot ni Kariel bago nagpatuloy sa paglakad. Hindi nagtagal, narating niya ang isang malawak na taniman ng mga bulaklak. “Wow!” Napamangha siya sa tanawin. Isang malawak na hardin ng namumukadkad na rosas ang bumungad sa kanya. Ang mga bulaklak ay inayos ayon sa kanilang kulay, kaya’t napakaganda ng pagkakatipon-tipon ng mga ito. Iba’t ibang uri at kulay ng rosas ang nakapalibot, at napakarelaxing ng pakiramdam habang tinitingnan ito. Mula sa kanyang kinatatayuan, tanaw din niya ang isang malawak na greenhouse at ang mga taga-baryo na abalang nagdidilig at nangunguha ng bulaklak.

“Ituloy niyo na lang 'yang pagpapaligo sa isda.” Tumayo na siya at nagtungo ng sala upang pagbuksan ang tao na kanina pa yatang tumatawag mula sa labas. Pagbukas niya ng pinto ay awtomatikong namilog ang bibig niya dahil bumulaga sa kanya ang napakalaking bouquet ng rosas. Iba-iba pa ang kulay. Ngayon lang siya nakakita ng ganito ka laki sa tanang buhay niya.

GABBY POINT OF VIEW Pagkabukas ko ng pinto, bumungad sa akin ang isang bouquet ng mga rosas. Hindi ‘yung pangkaraniwang klase. Hindi kagaya ng dinadala ng mga admirer ni Seraphina dati o ‘yung binibili ng mga lalaking guilty sa panloloko. Hindi. Ang mga rosas na ‘to, pula. Malalim na pula. Halos itim. At may tumatagas na likido mula sa mga talulot. Dugo.

"Kinabukasan maayos ayos na ang mood ni Rosalina, Habang nakahiga ito sa kanyang higaan iniisip niya ang darating na kasalan bukas. Habang ang kanyang kamay ay pinapakiramdaman ang pintig nang puso nang kanyang baby sa kanyang sinapupunan.

“Bakit mo naman gagawin ‘yun? Wala naman kayong masamang tinapay sa isa’t isa. Should you at least consider a second chance for him?” Kinabukasan ay parang balewala ang nangyari ng nagdaang gabi. Binura na ni Rosy iyon sa kanyang isipan at bawat umaga ay isang panibagong araw. Idadaan na lang niya sa ngiti at bunting-hininga.

Tahimik na pinag mamasdan ng dalaga ang mga magagandang bulaklak ng Rosas habang naka upo sa isang bench na naroon sa harden ng kaniyang tinutuluyan. katatapos niya pa lamang diligan ang mga ito at tanggalan ng mga tuyong dayon para magandang tignan. Napapaisip siya kung ano nga ba ang maaari niyang Gawin ngayong hapon.

Dilaw na rosas? Biglang naisip ni Madeline ang babae na may kasamang dalawang bata na may hawak na kulumpon ng dilaw na rosas na nakita niya sa may tabi ng kalsada nung araw na yun. Pero, ang sumopresa sa kanya ng husto sa sandaling yun ay ang boses ng babae. Malinaw na boses ito ni Cathy!

Nag-iba ang buong lugar, at tila naging mas maganda pa ito kaysa sa paraiso. Ang dating mga halaman ay nagkaroon ng mga makukulay na bulaklak. Sa kabilang dako ay ang iba’t ibang kulang ng mga rosas. Ngunit ang pinaka naka kuha ng kaniyang atensyon ang ang nagmumukad tangi na rosas na nasa kaniyang harapan. Ang putting rosas na namukadkad sa kaniyang harapan. “It must be nice if I had a niece that was as white as you.” All of a sudden, he whispered to himself.