Please Don't Stop The Music Novels & Stories

Inismiran niya na lang ito at plinay ulit ang music sa kanyang phone. Rhett started jogging and didn’t mind the woman. Focus siya sa pag-jogging na hindi niya napapansin ang babaeng sumusunod pala sa kanya. Ans this is one of his biggest pet peeve. Ang may asong sunod nang sunod sa kanya. At kahit sobrang lakas ng kanyang music ay rinig na rinig pa rin niya ang nakakairita nitong tinig. And when he finally couldn’t take it, he stopped jogging. Hinarap niya ito dala ang kanyang malamig na tingin.

You have given me something that I can't live without You mustn't underestimate that when you are in doubt But I don't want to carry on like everything is fine The longer we ignore it, all the more that we will fight Please, don't fall apart I can't face your breaking heart I'm trying to be brave Stop asking me to stay

At siya, sa halip na pigilan ako, lalo pang umuungol, humihingi ng higit. “Damien… please…” “Please what?” matalim kong tugon, habang hinahaplos siya pababa. “Please… don’t stop…” halos pabulong ngunit puno ng pananabik. At iyon lang ang kailangan kong marinig. ---

“Nauubos na ang pasensya ko sa’yo! Nagpapakipot ka pa!” Wala siyang nagawa kundi ang sumakay. Hindi siya kumikibo. Sobrang trapik. Hindi umuusad ang sasakyan. Nagpatugtog ng lumang kanta si Jace na uso noong high school sila. “Jace, please turn off the music o palitan mo ng pop music.” “Ang ganda kaya ng meaning ng mga lumang kanta.” Sumunod naman ito at in-off ang music. Pumikit siya dahil ayaw na makita ang binata sa kanyang tabi. Paano ba niya ito iiwasan?

SB said and on the music. Sana nga ay walang magalit kung sino man ang manalo sa kanilang dalawa, alam kona kung pano sila magalit. When the music stop, uupo sana si Silvia sakin ng itulak siya ni Dahlia. Nakahawak narin kase siya sa balikat ko kaya kaming dalawa ang napahandusay habang nakapaibabaw ako sa kaniya.

Dahil NASA sa kanya na Ang lahat Ng karangyaan pero Hindi pa siya Masaya sa kanyang buhay. Pero bumalik Ang isip ko sa aking pag-iisip noong marinig ko si Lorence. Mommy.... Can you stay with me Saad Ng bata Napatingin Naman ako sa tatay nito dahil sa sinabi Ng anak nito. Paano ako mag-stay? Papayag ba Ang tatay nito na mag-stay sa bahay nila. Sigurado akong Hindi papayag Ang daddy nito.

Ako na yata ang pinaka masayang lalaki sa buong mundo dahil matatali na sa akin ang babaeng pinaka mamahal ko at mahal ng mga tao. "mag si handa na kayo mag uumpisa na tayo!" sigaw ulit nito pero ako nakatingin lang sa pintuan pinapila narin ang ibang mga kinuha sa kasal unang naglakad ang rainbeller at iba iba pa. Habang tumutogtog ang musika,Nong si Mj kuna ang maglalakad nag umpisa narin palitan ang music. Your love by Jim Brickman

tinapik ko siya at nag tungo sa direction ng tugtog. Nang makarating ako sa tapat ng pinto ng music room, pipihitin ko sana ang pinto nang nakalock ito. "Great!" dissapoited na saad ko. Inilapit ko na lang yung tenga sa pinto at nakinig sa kakantahin niya. "I can hold my breath I can bite my tongue I can stay awake for days If that's what you want Be your number one...." @iamnobody

So much has changed. "Al-a, geureonde jinaeon-i jigeum haneun geos-e eunghyang-eul michige haji mothae. Um-ag-e jom jipjungha-ja." tugon ko habang ini-adjust ang headphones ko. (I know, but we can't let the past affect what we're doing now. Let's focus on the music.) Huminga siya nang malalim, at naglatag ng mga lyrics sa table.

Isang babaeng boses na hindi ko marinig ang salita pero ramdam ko ang lambing. Napahawak ako sa gilid ng mesa. Saglit lang. Isang segundo. Dalawa. Pagmulat ko, wala na. Blank. Parang usok na naglaho. “Sir?” mas nag-aalala na ang tono ng coordinator. “Ayos lang,” sagot ko, pero mas mababa ang boses ko ngayon. “Change the music.” “Any specific request?” Napatingin ako sa gitna ng ballroom.