Novel & Cerita Please Don't Stop The Music

tanong niya. “Yes…” mabilis kong sagot. “Do you want me to stop?” “No… don’t stop…” sagot ko agad, halos wala nang paghinga. “Then beg for it.” “Anthony, please… don’t stop. Please…” halos iyak na ako sa sobrang init at sarap. Lalong bumilis ang bawat galaw niya. Nararamdaman ko na malapit na ako sa dulo, pero patuloy siyang naglalaro, hindi pa niya ako pinaparausan.

She rolled her eyes. Iniwasan na ni Sandra na tumingin pa kay Mia. Nagmamadali siyang lumabas ng kwarto. Bumalik siya sa pag-inom. She wore headphones and played loud music. Ngunit kahit anong lakas ng tugtog sa kaniyang tainga, naririnig niya pa rin sa kaniyang utak ang paghiyaw at paghingi ng tulong ni Mia.

"you want this right" naramdaman ko ang malambot at mainit nyang palad na unti unting hinahaplos ang tyan ko pataas kaaya naman diko maiwasang hindi manindig ang balahibo sa paghaplos na hinagawa nya habang nagkatatitigan kami sa isa't isa he stop at lumayo sya saakin "next time you try to provoke me again i will make sure you will never forget it maybe you will beg for more"

I actually like this one better, it’s a bit more on the wild side. “Yes! Oh my , I fvcking love it,” halos maputol na yung litid ko sa pagpigil ko ng sigaw sa sarap. Wala akong ideya if sound proof ba 'tong room na 'to. Nakakahiya na malaman ng iba. Basta ang alam ko lang super mag-i-enjoy ako. “Don’t stop, please, don’t stop—” I chanted low.

Hindi natuloy ang sasabihin ko ng biglang tumigil ang music. At tinawag ang atensyon namin ng m.c. para makinig sa sasabihin.

Nakikiliti ang kanyang buong-katawan sa kakaibang hindi maipaliwanag na init. Sisikapin niyang huwag kumawala sa kanyang mga labi ang malakas niyang ungol dahil kung hindi ay baka marinig sila ni Susan sa kabilang kwarto. Ngunit ang isipin niyang iyon ay agad na naresolba dahil narinig niya ang malakas na tunog ng mellow music mula sa kwarto ni Susan. Lihim siyang nagpasalamat. Hindi gaanong maririnig ang kanyang ungol kung sakaling mapalakas dahil matatabunan sa ingay ng musika.

Mabuti na lang ay natatakpan ng mask kung hindi ay makikita ng bakla at tiyak akong mag-usisa ito. I breathe out a silent sigh and tried hard not to be carried away by the sad and melancholic music. Ilang oras din akong nakapikit at nakikiramdam lang sa nangyayari sa aking paligid.Hindi ko na ininda pa ang mga sumunod na musika dahil mas lalo lang akong gugupuin ng kalungkutan. I challenge myself to be damn emotionless and not to be carried away by any perplexities that surround me.

Mas malapit. “Althea,” sabi nito, mas mahinahon. “Hindi mo kailangang mag-isa sa lahat.” Napahigpit ang hawak ko sa bag ko. “Stop.” Hindi ito huminto magsalita “You don’t have to be in control all the time.” “Stop.” “You’re allowed to feel things.” “Enough.” Napataas ang boses ko ng konti. “I don’t do that.”

"Stop that. You look stupid." Tumawa ito at hinila na naman ang kamay niya. Hinawakan nito ang dalawang kamay niya at sumayaw ng chacha. She chuckled as she cursed at him because he stepped on her foot. "Stop it," natatawang sabi niya. "Baby, you can do it. Release the tension and relax for a little while. Enjoy the rhythm, enjoy the music"

Sumisigaw na ako sa sobrang sakit at umiiyak dahil hindi ko alam anong gagawin para mawala 'yong sakit. I just wanna stop this pain, I can't take it anymore. ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss