Please Handle With Care の小説・ストーリー

Gumanti siya ng yakap at ipinatong ang ulo niya sa ulo ko. "B-but make sure that you will tell me if he hurt you o tumakbo ka papunta saakin kapag hindi ka niya trinato ng tama. Because you need to be treated like a princess, ah no you need to be treated as a queen". Ramdam ko din ang sakit na nararamdaman niya ngayon habang sinasabi iyon

"Wala namang problema sa akin tungkol sa bayarin. I can pay." "Mabuti naman kung ganun. So, close na ang deal? Ito ang susi ng bahay. May mga label na iyan para hindi ka malito," anito at inabot sa dalaga. "Safe naman dito sa subdivision pero kailangan mo parin manigurado ng safety mo. Make sure naka lock lahat ng pinto at bintana lalo na sa gabi. Mag-isa ka at babae pa."

sabi niya at pagkatapos ay binitawan ito. Sa pangalawang pagkakataon ay inutusan niya itong halikan siya at damahin ang katawan niya. Buhayin niya muli ang init at tanggalin ang galit na nararamdaman niya. Mabuti na lamang at sumunod naman ito kaagad kahit na umiiyak ay wala na siyang pakialam pa. Ang importante ay sumusunod ito sa lahat ng utos niya.

bibong bati ng isa, nasa likod ang dalawang kamay. Napangiti ako nang mapansin ang paggalaw-galaw na paa nito. Inilahad ko ang kamay ko sakanila. "Wala ba akong yakap?" napanuod ko kung paano biglang nagliwanag ng sabay ang mga mukha nila bago mag-unahan ng pagtakbo papalapit saakin. "Careful, oh—" salo ni Eugene sa katawan ng dalawang bata. "Loki, Thor, do it gently and be careful. Your Mother is still weak." paalala nito sa dalawa.

Bumukas din ang bibig niya at mayroon siyang sinabi na naintindihan ko naman. “Be careful.”

At kapag napagod ako, handa itong maglakad sa tabi, hindi maghila pabalik. Hindi rin ito nagmamadali sa mga label. Alam nitong ang pangalan ng relasyon ay hindi garantiya ng kaligtasan. Mas mahalaga ang paraan ng pagtrato, ang pagrespeto sa oras, ang pag-alala sa maliliit na bagay—kung paano mo gustong uminom ng kape, kung anong kanta ang nagpapagaan ng loob mo, kung kailan mo kailangan ng yakap at kung kailan ng espasyo. Ang mga detalyeng ito ang tunay na pangako, hindi ang malalaking salitang madaling bigkasin.

Pinilit kong itaas ang aking kamay na nanghihina upang abutin ang basa niyang pisngi. Pinunasan ko ang mga luhang tumutulo sa kaniyang pisngi na pumapatak sa aking mukha, maingat at magaan ko itong ginawa. "I'm sorry......I am really sorry, Fenrill, my baby." Ramdam ko ang bawat haplos niyang may pag-iingat sa aking katawan.

Kyle. Hgjhjhmmhhh kiligin na ba ako? Keenes leng keshe eh haha. So dapat lagi akong bubuntot at sasama sa kaniya para maging safe ako? Ganoon ba ibig sabihin niya. Tss. " Just dont mind it okay, I can handle it, are we clear heart?"ttss as if I don't have a choice, siya naman lagi nasusunod eh. Tumango na lang ako at di na umimik.

Bulong ko sa kaniyang tenga. Wala naman niyang sinayang na oras, mabilis siyang pumwesto sa gitna ng aking hita at tinanggal ang mga daliri niyang nasa loob ng aking butas. “I will try to be gentle, tell me if it’s hurt though.”

Tumingin ako sa mga mata niya saka tumango. "Please be careful for our baby." ________________________