Please Handle With Care Novels & Stories

Dinuro niya ang malalaking mga kahon na nasa gilid ng mesa niya. “I want you to deliver this one by one to each departments of the company.” Napaawang bibig ko habang hindi makapaniwalang pinagmamasdan ito. “Huwag na huwag mong bubuksan 'yan. Itʼs extremely fragile and essential. Bring it to them in good condition without any damages.” “As in, lahat po?” “Why is there a problem with that?” nakataas ang kilay na tanong niya.

Nakakarindi na kase sa tenga, nakakasawa pakinggan saka hindi nakakatuwa. Dahil hindi ko naman den inabot yong kamay nya ay sya nalang ang humawak sa kamah ko at hinila ako patayo. Para syang nanghihila ng laruan. Hello?! Kamay ko ito no saka possible yong mabali o kung ano pa yan. Hindi ba marunong humila ng with feelings man lang? O with love? Pwede rin naman with care ganon?!

singhal niya rito bago maingat na ipinasok ang kamay sa bulsa nito. Ingat na ingat siya habang kinukuha ang susi. Ayaw niyang magkamali ng hawak. Ayaw niyang bigyan ng satisfaction si Grayson sa panunukso nito sa kanya. "Careful, Ellie. You might touch something deadly down there." turan ni Grayson na sinabayan pa ng mahina at puno ng panunuksong tawa.

Bago pa man ito makatitig nang malinaw, mabilis na itinago ng propesor ang kaniyang cellphone. "Huwag kang mag-alala," pang-aasar pa ni Prof. Gomez. "Si Branden, kahit bata at gwapo, siguradong hindi tuso. Hindi maghihirap si Astrid at ang bata kapag sumama sila sa kaniya. Isantabi mo ang lahat, kung magkakaroon ka man ng kaunting sakit tulad ng sipon o lagnat sa hinaharap, makakatipid ka pa sa hospital. Mabait at may pagmamahal si Branden, hindi niya tratuhin nang masama ang anak mo!"

Agad itong lumapit at tiningnan ang plantsa. “Eto, hawakan mo.” Sumunod ito at hinawakan ang handle, “Siguraduhin mo na pantay ang pleats niyan ha bago mo hagurin.” She guided his hand. “My God. I think mas gusto ko na iba ang hagurin at hindi ang pleats!” “Hoy!” Agad siyang napalingon para tingnan ang matatanda kung narinig ito. “What?”

malumanay na paliwanag ng principal. " Mawalang galang na po Ma'am pero nakikiusap akong, please be careful with your words. There are kids around." Dumoble ang tikwas ng kilay niya sa sinabi ko pero hindi ko pinansin. I need to calm down, my kids are watching.

bulong ko, namumula na naman. Ngunit kahit na inaasar kami ay hindi nagbabago ang trato niya sa akin lagi siyang maingat, laging tinatanong kung okay lang ba ako, kung napagod ba ako, kung kailangan ko bang umupo o magpahinga, na para bang natural lang sa kanya ang alagaan ako kahit wala naman siyang obligasyon. “Careful,” sabi niya isang beses habang tinutulungan akong umupo nang maayos, “you’re carrying three, not one.”

Parang gusto niya akong itago mula sa buong mundo. “I’m sorry,” mahina niyang bulong malapit sa buhok ko. “I should’ve protected you better. Don't worry, I will handle it as soon as possible. Hindi ko hahayaan na tumagal pa ang usapan tungkol rito. So don't worry about it, just calm down and let me handle this."

Depensa nito. "Hindi naman 'yong akit na papunta sa danger zone e. Ang ibig namin sabihin iyong paamuhin mo na parang aso. Lambingin mo, ipagluto mo, maging mabait ka sa kanya. Kasi Dreams, once napaamo mo na siya, may posibilidad na magustuhan ka nya. Kapag nangyari 'yon magiging madali na sa kanyang tanggapin 'yang anak mo. Wala na siyang pag-aalinlangan na tanggapin 'yang baby mo kasi nga mahal ka na non. Ibang klase ang nagagawa ng love kaya ngayon pa lang simulan mo na siyang akitin."

Hinila ko siya pataas sa pagkakaluhod niya para tumabi sa akin. Inayos niya ang pagkahiga ko sa kanyang dibdib, dinig ko ang malakas na tibok ng kanyang puso. "Please promise me to take care of yourself while you're away, Hon. Always eat healthy food, okay?" I nodded. " If it's not too much for you...please reply to my message. I just want to make sure that you are fine..." Muli akong tumango saka yumakap sa kanya ng sobrang higpit.