Please Handle With Care Novels & Stories

Professional mode na naman agad. “Pag-uwi mo mamaya, don’t let your wound get wet again.” Mas seryoso na ang tono niya ngayon. Parang bumalik siya sa pagiging doktor. “If you’re going to shower, be careful. And if mabasa man siya accidentally, use sterile cotton swab immediately para ma-absorb yung moisture.” Tahimik na nakikinig si Wade habang nakatingin sa kaniya.

“I'm taking care of it, don't worry. Naghahanap lang ako ng matibay na ebidensya,” Enjoy reading po! 🌹🩵🫶🏻

Inilapit niya ang kanyang mukha para masigurong mararamdaman ni Tanya ang kanyang presensya. “Look at me, Tanya.” seryoso ngunit puno ng lambing ang boses ng lalaki habang pinupunasan ang ilang butil ng luhang kusang umagos sa pisngi ng dalaga gamit ang kanyang thumb. “Listen to me very carefully. You don’t need to stress yourself about anything else, sweetheart. Just focus on getting better. Everything out there is handled. You are safe now. I am here.”

Singhal ko pa. Pinanonood lang kami ni Kent Axel kaya ngumiti ako sa kaniya. "Be careful not to infect your wounds, papalitan ko mamaya 'yan so you could brush your teeth and wash your face." Tumango lang siya sa sinabi ko kaya naman ng dumapo ang mata niya sa kamay ko ay itinago ko kaagad 'yon.

paliwanang nito habang ang gray eyes niyang mata ay naka stick saakin. "The safety serves as a supplement to proper gun handling but cannot possibly serve as a substitute for common sense. You should never handle a gun carelessly and assume that the gun won’t fire just because the safety is on." napatingin ako sa Janitor na agaw pansin sa paglilinis dahil halatang hindi marunong magmop dahil mas nagpuputik ang . Pamilyar ang hugis ng katawan niya.

Pinaghalong emosyon na maging siya ay hindi agad nakapagsalita. “Ngayong alam mo na, na may laman na iyang sinapupunan mo. Maging maingat ka parati sa iyong mga galaw. Maging maingat sa mga pagkaing iyong kakainin at higit sa lahat iwasan ang maging malungkot. Bibigyan na lamang kita ng reseta para sa mga vitamins mo upang mabuong healthy ang baby mo.”

Bahagya niyang itinaas ang isa kong binti habang hinihimas ang kanyang paglalake na mas lalong nagalit, at halos domoble pa ang laki. Hindi ko alam kung saan pa kami nito patungo pero nakahanda na ako. Handa na akong ibigay sa kanya ang katawang siya ang nagmamay-ari. “I'll be gentle, Baby. Medyo masakit pero dadahan-dahanin ko lang ang pagpasok para hindi ka masyadong masaktan. Nakahanda ka na ba?”

"Bakit di mo sinabi agad sa akin?" "Because I don't want you to worry, I don't want to see you like this. Hindi magandansa iyonang nai-stress baka makaapekto sa mga baby natin. Kaya please huwag ka ng mag alala at hayaan mo na ako sa problemang ito. Ang tanging maiitulong mo ay alagaan ang sarili mo. Sa ngayon ayaw kong lalabas ka ng bahay kung hindi ako ang kasama mo at ayaw kong makitang nag aalala ka ng ganyan."

Humigpit nalang ang hawak niya sa manibela dahil sa mga naisip. Napakalambing ng boses ng babae at ngumingiti pa habang nakikipag usap, ganun ba ka importante ang kausap nito at ganito ito umasta. Sino ba kasing kausap niya, bakit ganito ang mga kinikilos nito ngayon. ani pa niya dahil malayong malayo ito sa nagiging pakikitungo ng babae sa kanya. "Yes, take care too. Don't forget to eat your meal on time hmm. I love you too mwuah," tila nabingi si Benedict dahil sa huling mga salita na narinig niya mula kay Fate.

Thank you and have a good day! //////////