Novel & Cerita Please Handle With Care

Okay, na rin na ganito, 'yung itsura ko, para mahiya naman siya na ako, kasama niya at pakawalan na niya ako. He let out a sigh. "Take care, okay? Just contact me if anything happens." Tumango naman ako sa kanya. Inisang hakbang lang niya pagitan namin at niyakap ako, niyakap ko naman siya pabalik. He put kisses on my head. "Of course, daddy. I'm going to take care because you said so."

“Naniniwala ako sa kanya! Kaya nga gumawa ako ng paraan para mailigtas siya sa kagabi. Hindi mo kasi nakita kung paano siya umiyak, kung paano siya nagmakaawa!” “Apple, hindi kailangan ng islang ito ang mga malalambot ang puso! If you can't handle your conscience and emotions, huwag mo na lang galawin ang mga bagay na hindi mo naman kaya. In-in charge ba kita doon?” “No, pero—”

Sabi ko na ikinailing lang ni Maureen. "You don't have too. I'm fine don't worry, I can handle Josh, basta ang gawin mo na lang muna sa ngayon ay magpahinga para makapag isip ka bg maayos kung oaano mo makakausap ang asawa mo, and don't worry about your schedule now, ako nang bahala doon." Napangiting muli ako sa sinabi ni Maureen. "Thank you Maureen, and pasensya na din sa problemang binigay ko sayo ngayon."

Ang boses niya ay lalong bumaba, tinitiyak na maiintindihan ng kaharap niya ang bawat salitang bibitawan niya. “We take pride in our... assets. We make sure they are well-protected and handled only by the best. And we certainly don't let anyone... " "...touch them without my permission.” anito habang ang mga tingin ay sandali at malamig na binaling sa akin.

Si Braxton. "Y-yes. I... W-wanna h-hold t-them so b-bad. B-but I c-cant..." Nanghihinang sabi ko dito. He combed my hair and kiss my forehead that makes me close my eyes. Such a sweet man he become. "Don't worry, just recover fast and you can hold them again. You are still not healed yet...so let me take care of them for the meantime. Is that okay?" He said using his sweet calming voice.

Carlo slightly pull her shoulder tp stop her after they enter. "Carlo, would you please stop? I don't really give a damn in anything you want to say." Iritadong binawi ni Deiji ang braso saka nagpatuloy pumasok. Hinubad niya ang bag mula sa likod saka nag umpisang magpasok ng mga gatas at diaper. "Ikaw na bahala sa mga antibiotics at first aid. Kukunin ko lang mga nakalista dito sa papel na binigay nila."

tipid na ngiti kong sabi ngunit nanatili ang pag-aalala sa kaniyang itsura. "Fine, this topic is inappropriate lalo pa at nasa harap tayo ng pagkain. Let's just talk later. But you know, nanghihinayang ako. Syempre nasa tamang edad na kayo, malapit na kayong ikasal. Are you alright, apo?" she even caressed my hand for comfort.

Payapa ang paligid dahil nasa itaas ito banda, sa madaling salita ay over looking ang pwesto nito, gayunpaman sinigurado parin niyang maayos ang siguridad ng bahay para sa mga magiging anak niya. Buwan-bwan niya itong itinatawag sa care taker upang linisin dahil mayroon siyang mahahalagang gamit na naroroon sa loob. lahat ng espesyal para sakanya ay naroroon lamang at siya mismo ang nag lilinis.

“May nurse naman. Kaya ko na. Pwede ka ng umuwi.” “Babantayan kita. Huwag kang makulit. Kailangang gumaling ang kamay mo agad. Dito lang ako.” “Sige, salamat.” “Em, sa susunod mag-iingat ka. Kapag may humablot ng kahit anong gamit mo, hayaan mo lang kaysa buhay mo ang maging kapalit. Ako ang una mong tatawagan kapag may nangyari sa’yo. Kundi pa ako tinawagan ng tauhan ko hindi ko malalaman ang nangyari sa’yo. Nakapatrapik kaya hindi ako agad nakarating.”

Ngunit nanlaki ang aking mga mata nang bigla na lamang niya akong itinayo at itinulak ng bahagya. "Will you please be careful, miss? You have a cup of coffee in your hand!" masungit na singhal niya habang nagpapagpag ng suot niya na animo'y nadumihan. Napansin ko naman na hawak ng isa niyang kamay ang kape ko at waring ibinabalik sa akin kaya agad ko itong inabot. Mabuti naman at hindi natapon. Ang bilis naman ng kamay niya at nahawakan agad ang kape ko.