Please Handle With Care Novels & Stories

"Fine..." Inilapit niya sa package ang speaker ng phone at kinamot-kamot ang box na parang pinupunit ang wrap no'n. Palibhasa ay marami pa iyong plastic wrap, bubble wrap and tape. He is too lazy to stand up and find a scissor, so he just manipulated it. "Okay, so what's this?" "Oh! You are funny, Art. Para kang hindi doctor," pang-aasar ng dalaga. "Those are vitamins, mind to read first before asking."

At mapalitan ng isang malamig na chairman. "The baby is okay. Medyo mahina ang kapit ng bata. Na-stress ka, kaya ka dinugo. You need to be extra careful. Dahil may nabubuong buhay sa tiyan mo. And I'm s-sorry for causing you stress. Hindi ko gustong mapahamak kayo ng baby n-natin." Napahagulgol ng iyak si Carmina. Nag-echo sa pandinig niya ang huling kataga nito sa kanya.

He added. "I always admire you.. And siguro naman tama na yung ilang taon na pag iingat ko sayo.. Siguro naman ngayon kaya mo nang ingatan 'yang sarili mo, staka andyan naman si Jaez.. Kilala ko na yun matagal na at alam kung hindi ka niya sasaktan kaya naman kampante akong iiwan ka dito... Take care of yourself at wag na wag mong sasaktan ang sarili mo.. Mahal na mahal kita"

“M-magma-mop?” Ano ba kasi ang ginagawa ko? Kita niya namang may hawak akong mop, tapos magtatanong pa, ‘di ba? Napansin ko ang paghugot nito ng malalim na hininga at tumingin sa akin. “Leave it. Someone will take care of it.” With that, agad na itong tumalikod.

“Inform Miss Mia about that matter.” Tumango siya. “Okay, I will handle that.”

Hindi lang niya alam kung paano ba niya ipapakita kay Caren na concern siya. “Magpahinga kana muna sa ngayon. Huwag mo munang isipin ang nangyari. Kailangan mong magpahinga at kumalma para makapag-isip ka ng tama. Tayo na at ihahatid na kita pauwi sa inyo.” Mabilis namang umiling si Caren na nagpapahiwatig ng pagtutol. “Ayaw ko, hindi na ako uuwi doon.”

At hindi ko kayang pakinggan ang paulit-ulit niyang paghingi ng sorry dahil wala siyang kasalanan. 'Okay lang yan, Agathe. Wag kang umiyak. Kayanin mo, wag kang magpadala sa emosyon. Nakakasama para sa'yo at kay baby. W-wag kang umiyak ulit sa harapan niya. Kaya mo yan.'

“Then eat. Finish this first. One thing at a time, Ave. You can’t pour from an empty cup, remember?” Tumawa ako ng mahina “ Oo na… oo na. Alam ko naman. You know what… you really have a way of making things feel… easy to handle, kahit hindi naman talaga.” Ngumiti ulit siya sa akin, yung ngiting may amusement at warmth at the same time. “I do what I can. You’re my responsibility… in a way. And right now, that means making sure you don’t starve yourself into exhaustion.”