Plotted In Tagalog Novels & Stories

sagot niyang nakatitig sa manggang hawak. "Halata naman sa'yo na walang kwentang tao ang iniiyakan mo, eh," medyo mayabang pa rin ang dating ni Rain pero in fairness kaunti lang. "May kahalong pagdadabog 'yang pag-iyak mo."

"Nice, pero saang lugar ako pinanganak?" I opened my mouth to reply but then I stuttered, "Uhm.." kasi wala akong idea kung saan siya pinanganak. Pero who cares! "Eh paki ko ba kung san ka pinanganak? Malamang dito sa Pilipinas!" Umiling siya na parang disappointed.

Hindi kaagad kami nakaiwas dahil sa gulat pero mabuti na lang at walang natamaan sa amin. "Saan galing iyon?" bulalas ni Vayne. Bigla kaming napatigil nang may marinig kaming mga mabagal na kakaibang yapak. Parang tunog yapak ng kabayo. Hanggang sa may maaninag kaming pigura ng isang babae na nakatagilid. Maya't maya lang ay unti unti na itong nagpakita sa amin dahilan para parehong manlaki ang mata namin ni Vayne.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Hindi na ako nag-atubili at naghain agad ko ng tinapay sa aking pinggan. "Amella?" si Mommy Patricia na inangat ang paningin mula sa Ipad na hawak. "Nasabi mo sa 'kin kahapon na may pupuntahan ka." "Yeah, pupunta ako ng Ilocos ngayon, mommy." Yumuko ako upang ipagpatuloy ang pagkain. "Ilocos? Ang layo no'n mula dito sa atin," si mommy na nilapag ang Ipad sa ibabaw ng mesa.

Double meaning pala talaga. "Ang pilyo mo talaga!".sabi niya at tinawanan ko nalang siya,pero sumakay rin lang siya saakin at sinabayan namin ang mga taong maingay na sinasabayan ang kanta ng banda. "...you need someone,willing to give the heart and soul to you.. ...promise you forever,but baby thats something i cant do.." Ohh..i could say that i'll be all you need.. But that would be a lie..

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

naka-irap kong sabi nang mapansin ko naman ang huli niyang Instagram post. “September 14, 2017 pa ito a,” sabi ko saka binasa ang translation ng caption na nakasulat sa Korean ng larawang paruparo na itsurang naglalaho. “She’s like a butterfly. She’ll leave and won’t stay long.” Pero mali pala ako. Hindi lang siya ang mga nasa litrato, kung hindi may isang babae siyang palaging kasama.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."