Novel & Cerita Poems About Being Yourself

At doon ko mas lalong kinain ang sariling pride. Hindi ka espesyal, Leah, paalala ko sa sarili ko, mas mahigpit na ngayon, mas desperado. Isa ka lang sa mga madadaanan niya. Ganoon din naman ang tingin ko sa sarili ko at sa mundo na tila hindi naging patas sa akin.

"Iyon ba ang ginawa mo sa nagdaang taon?" "Yes," masaya kong sabi. "Nagawa ko lahat ng gusto ko. Kasi kung magkasama tayo sa mga panahong iyon, baka limitado lang ang oras ko sa sarili. When you left, I focused on myself. And guess what?" "What?" nakangiti niyang tanong. "I value myself more than ever. I love myself more than anyone. I appreciate myself more each day. I care about myself more. Not being selfish, but self-love is essential."

Natatae kasi ako sa excitement pero hindi ako naka-tae dahil istorbo ang tiyahin ko. "Ayos lang, Ija. Oh siya, pumasok ka na't lalarga na! Just be yourself, kayang-kaya mo 'yan!" Bakit bigla akong kinabahan? Anong just be yourself? Hala, bakit may pa-ganoon?

Hindi niya kayang ipagtanggol ang kanyang sarili. Mag uumpisa pa lamang siyang magsalita ay may tumutulo nang luha kaya hindi na lamang siya nag sasalita kapag ito ang kaharap niya. "All i want is to be who i am. Dad, for all those times you always used to tell me who i must be, the time you always changed everything i want. Dad, you changed me too. Hindi ko na alam kung sino ako. Hindi na ako makapag paka totoo sa sarili ko dahil kayo palagi ang iniintindi ko. Kayo ang sinusunod ko dahil iyon ang kagustuhan nyo. Pero paano naman ako?"

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

Ang ganda ng lights sa park na ito, nakapalibot sa paligid, habang kaming dalawa naglalakad sa gitna nito. “Sometimes I wish I'm a singer, baka matripan mo ako. Pero na-realize ko na I'm really a bad singer hindi yun mangyayari.” Tawang tawa ako sa sinabi niya, yeah I heard him sing in the states. He's the worse, as in. “You don't have to be someone you are not, just to be accepted. You are great on your own, Nick. You're hella amazing.” Kinurot niya ang pisngi ko kaya namula ito dahil sa sobrang pagkurot niya. Hinampas ko siya ng bag ko pero tinawanan niya lang ako.

Gusto ko lang makialam, bakit ba? “Every tear I’ve shed is watering seeds, To grow a wild garden from buried dreams and needs, I’ll paint my own horizon with colors of hope – This restless soul won’t just learn to cope” Pinagpagan ko ang aking kamay at napapangiti nang makitang lalong umaliwalas ang paligid. And if fear is a mountain too steep to climb, I’ll lace up these boots and make it mine. No more waiting for signs or dreams slipped away –

Kung mangyayari 'yun, magagawa ko siyang labanan not because I am choosing myself. I will fight him, for choosing those people around me over him, yet choosing him over myself. Mamatay ako para sa mga taong pinili akong samahan at mahalin hangang dulo. I'm selfless I know. Pero ang pagiging selfless ko'y isang paraan para maging makasarili ako. Dahil kung mawawala ako, sisiguraduhin kong kami ni draven hangang dulo. Umuwi ako sa condo kinagabihan, pakiramdam ko ng araw na 'yon nauubos na ang oras ko. Madalas kong marinig ang tunog ng orasan tila napakabagal, pero nauubos parin.

Habang maingat na pinupunasan ang kanyang mga luha, marahang bumulong si Theodore na parang himig na sadyang nilikha para lang sa kanya. "That’s right... that is exactly who you are meant to be. Never be afraid to show the world your true self, because it is the most beautiful thing I have ever known. I will always be here, right beside you, cheering you on and loving every part of you, just as you are.”

No one else. It's all started with ourselves not with anyone. If you love yourself then anyone can accept you because in the first place you already accept yourself. How can others love you if you itself can't accept who you are? What I'm pointing is mas madaling matatanggap ng iba kung sino ka kung ikaw mismo ay tanggap ang sarili mo. Judgemental people, Their opinion is not important, the important is the lesson you have learned. Be who you are for yourself not to please everyone.