Novel & Cerita Poems About Being Yourself

Natatae kasi ako sa excitement pero hindi ako naka-tae dahil istorbo ang tiyahin ko. "Ayos lang, Ija. Oh siya, pumasok ka na't lalarga na! Just be yourself, kayang-kaya mo 'yan!" Bakit bigla akong kinabahan? Anong just be yourself? Hala, bakit may pa-ganoon?

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

Gusto ko lang makialam, bakit ba? “Every tear I’ve shed is watering seeds, To grow a wild garden from buried dreams and needs, I’ll paint my own horizon with colors of hope – This restless soul won’t just learn to cope” Pinagpagan ko ang aking kamay at napapangiti nang makitang lalong umaliwalas ang paligid. And if fear is a mountain too steep to climb, I’ll lace up these boots and make it mine. No more waiting for signs or dreams slipped away –

NAIS ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang manaig ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring i-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

Kung mangyayari 'yun, magagawa ko siyang labanan not because I am choosing myself. I will fight him, for choosing those people around me over him, yet choosing him over myself. Mamatay ako para sa mga taong pinili akong samahan at mahalin hangang dulo. I'm selfless I know. Pero ang pagiging selfless ko'y isang paraan para maging makasarili ako. Dahil kung mawawala ako, sisiguraduhin kong kami ni draven hangang dulo. Umuwi ako sa condo kinagabihan, pakiramdam ko ng araw na 'yon nauubos na ang oras ko. Madalas kong marinig ang tunog ng orasan tila napakabagal, pero nauubos parin.

Habang maingat na pinupunasan ang kanyang mga luha, marahang bumulong si Theodore na parang himig na sadyang nilikha para lang sa kanya. "That’s right... that is exactly who you are meant to be. Never be afraid to show the world your true self, because it is the most beautiful thing I have ever known. I will always be here, right beside you, cheering you on and loving every part of you, just as you are.”

“Tamad ka lang. Dinadaan mo ang lahat sa pagulong gulong mo sa sahig.” “Napansin mo din pala kapag tinatamad ako.” “Tsk. Actually ayaw ko sa mga taong tamad. But since may babaing nagtapang tapangan dyan at dinala ako ng mga kahinaan niya. I find myself na gusto siyang alagaan saka protektahan. Lastly to show her kung paano di maliitin ng mundong to. I don't want you to be change because, the biggest challenge in life is being yourself. In a world trying to make you like everyone else. Your unique and I find it interesting.”

Hindi biro ang pinagdaanan n'ya bago n'ya narating ang tuktok. “Really, when I look back at it I wouldn’t change a thing. I mean, it was so important to me to lose everything because I found out what the most important thing is – To be true to yourself. Ultimately that’s what’s gotten me to this place. I don’t live in fear, I’m free, I have no secrets, I know I’ll always be okay because no matter what, I know who I am.” sabi ni Wayne. Nagpalakpakan at naghiyawan muli ang tao dahil sa sinabi n'ya.

I think of you every day tho, tainted as mud clay; Still, I've been waiting for you. Come to me sooner! - Your future wifey.” As usual nag-lipstick ako at inimprinta ko ang aking labi sa papel. Ipinasok ko ito sa itim na sobreng may katitikang ginto. Kumuha lang ako ng sweater para takpan ang manipis na sanding suot ko. Lumabas ako at lumingon sa katapat na pinto, mamaya ko na ilalagay ang poem ko para sa aking dean bebeloves. Tumungo muna ako ng 7-11, malapit lang sa dorm. Nakaipit lang ang buhok ko gamit ang ballpen at nakasuot ako ng mask para hindi ako makilala ng iba. Hindi naman sa feeling famous ah, nag-iingat lang ako baka may makakilala sa akin tas makikita nila ang dami kong binili

"Cause I have seen a thousand things, A thousand minds and what they bring to this world and to this home but where I stand well I don't know. And people come and people go, people I will never know but if I did and if I could I wonder when and where I stood" Kung kailan nakasama ko na ito at kung kailan ayaw ko na ito mawala ay saka naman ito babawiin muli sa akin. My baby will be with her angels. Ang sakit lang kasi ayaw ko pa sana itong bitiwan. Ayaw ko na mawala ito. Yes I am.selfish per wala ako magawa.. she needs freedom.. "Cause I have seen a thousand things,