Poem About Self Novels & Stories

Parang hinahatulan ko ang sarili ko sa isang bagay na hindi ko naman na mababago. “I'm a sinner.” Napahagulgol ako. “I'm not worthy.” Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Parang isang malaking bahagi ng puso ko ang tuluyang bumigay. Minsan gusto kong maging matatag. Pero pagdating sa mga ganitong sandali, napagtatanto kong hindi pala ganoon kadaling kalimutan ang lahat. Mayamaya pa ay andyan na si Leon.

Am I selfish? Siguro nga makasarili ako. Buong buhay ko ay wala akong ibang inisip kundi ang sarili ko. Na nasasaktan ako... Pero hindi ko man lang magawang isaisip na nasasaktan din ang mga taong nasa paligid ko. Na kahit anong ngiti nila ay hindi mawawala ang sakit na 'yun. Yes... I'm selfish. And that selfishness brought me here.

Bigla-biglang may pumapasok na utos sa aking isipan na maglakad, pumunta sa bayan na makikita ko, at tulungan ang sarili upang makayanang makaraos dahil ako lang ang tutulong sa sarili ko. Namulat ako na ang tumatakbo sa isipan ay malupit ang mundo at ang sarili ko lang ang kakampi ko. Kailangan kong gawin ang kahit na ano upang mabuhay dahil walang tutulong sa akin. Malulupit ang mga nilalang na makakasalamuha ko kung kaya’t kailangan kong gawin ang lahat upang mabuhay.

It seems like it's giving me back the energy I lost for doing my best to survived the day. "I want to be like you," wala sa sariling sabi ko sa buwan na para bang naririnig ako nito. "I want to be someone's light in the dark," I added then I smiled bitterly. "But how will I do that if I can't even provide myself the light to get out of the dark I'm in right now? How can...I help someone if I can't even help myself? H-How can I stop someone from drowning when I'm also trying my best not to drown? H-How can---" I stopped and tightly closed my eyes when I felt that my tears were about to fall.

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

"I always believe that striving to be the best is not about a life of constantly beating or competing with other people so that you can be at the top. It's not about stepping down others so you can be above, rather, it is conquering a greater enemy other than the people around you. And that person is you...yes you! The person in front of you when you're looking at the mirror, nothing but you and yourself. " "Everyone fails but not all who fail is a failure, for failures are only for those who did not have the courage to stand up after they fall." I paused and look at them again, remembering the younger version of myself. Remembering those times that I stopped believing in myself, those times

"Hindi ko alam kung may magagawa pa akong tama. Kung ako ba’y papatawarin ng pusong nagtataglay ng galit, o mamamatay ako sa kamay ng isang lalaki na hindi ko kayang iwasan." Tahimik ang paligid, pero sa loob ko’y may unos. Humigpit ang hawak ko sa lambot ng silk robe na niyakap ng malamig na hangin mula sa bukas na bintana. Nakatayo ako sa harap ng salamin, ngunit hindi ko na makilala ang sarili kong repleksyon. Sino na ba ako… pagkatapos ng lahat ng ito? Ang babaeng dati’y nangangarap ng tahimik na buhay, ngayo’y bihag ng isang lalaking kayang sirain ang mundo sa isang utos lang.

"Cause I have seen a thousand things, A thousand minds and what they bring to this world and to this home but where I stand well I don't know. And people come and people go, people I will never know but if I did and if I could I wonder when and where I stood" Kung kailan nakasama ko na ito at kung kailan ayaw ko na ito mawala ay saka naman ito babawiin muli sa akin. My baby will be with her angels. Ang sakit lang kasi ayaw ko pa sana itong bitiwan. Ayaw ko na mawala ito. Yes I am.selfish per wala ako magawa.. she needs freedom.. "Cause I have seen a thousand things,

Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko nang tinatawag ang Diyos para gabayan kami sa laban na ito. Habang naghuhugas ng kamay ay tiningnan ko ang sarili ko sa malaking salamin. Nabasa ko kaagad ang kalungkutan sa aking mga mata na siyang hindi ko naman maramdaman sa loob ko. Para akong isang puzzle na hindi mabuo-buo kasi may nawawalang piyesa. Hindi ko na makilala ang sarili ko. Am I lost with my own life? Sino ba talaga ako?

Matapos kong sabihin ito ay humarap si Oliver sa akin, napalunok ako ng sariling laway ng wala sa oras, ng makita ko ang kanyang dibdib ng malapitan. Napailing ako, para lang siyang letson na nakadapa sa harapan ko, sobrang nakakatakam, gosh! kung ganito man lang, mas mainam palang maging tubig minsan, kaso wala naman ako sa kabilang mundo upang mag wish sa isang "Genie in a bottle". How I wish for kung maging matino siyang lalaki for me. "Huwag kang magpapadala self" bulong ko sa sarili.