Novel & Cerita Poetry About Self

Hayan na naman ang kilig moment na nararamdaman ko sa tuwing bumabanat ito, aba't sumabay pa ang pilya kong tínggíL, sayang nga lang at walang unli-kainan. Nakagat ko ang pangibabang-labi, inis na sinita ang sarili. Hindi pa pwede dahil sariwa pa ang tahi ko sa tiyan. Tiis-tiis muna self, hindi pa pwede ngayon at baka mabinat ka.

madiing sabi niya, na para bang pinapatunayan sa sarili ang sariling paniniwala. Ngunit habang mas matagal siyang nakatingin sa salamin, tila humihigpit ang kapit ng realidad sa kanya. Ang poot at inggit na kanyang nararamdaman ay parang lason na unti-unting sumisira sa kanyang isipan at puso. Sa bawat salitang kanyang binitiwan, ang lungkot ay mas lalong nag-ugat, tila isang malalim na sugat na hindi gumagaling.

I'm not perfect, I have flaws, I have sins and I am mute. I have nothing to offer but only myself and my sincerity in this cruel world. At kahit alam kong napaka-imposible mangyari... sana may taong tatanggap sa akin bilang ako. Iyong hindi magsasawa sa akin sa kakakumpas ko ng mga kamay para lang magkaroon kami ng komunikasyon, o 'di kaya 'yong hindi mapapagod umintindi bumasa ng bibig ko kahit na walang lumalabas na tunog. Iyong pwede kong gawing model kapag nasa mood talaga ako magpinta. Naging malupit sa akin ang mundo at sana dumating ang taong magiging pahinga ko sa araw-araw.

Buong araw lang akong nakahiga sa kama ko habang nilulunod ang sarili ko sa kakaiyak at kakasisi sa situation na meron ako ngayon, sobrang naawa ako sa sarili ko at sa situation na mayron ako ngayon at sobrang kumikirot ang puso ko sa isipin na lahat nang iyon ay awa lang. Buntong hininga naman akong bumangon sa kinahihigaan ko at humarap sa salamin, habang pinag mamasdan ko ang sarili ko ay hindi ko maiwasan ang mapa-isip. "Sinong hindi maawa sa akin kung kahit ako mismo ay naawa na sa sarili ko..."I whispered.

Hindi ko napigilan ang paninikip ng dibdib ko. "Putang ina, nagseselos ba ako?" tanong ko sa sarili ko. Sa talent portion, nagdala ng spoken word poetry si Safara, na pinag-usapan ang lakas ng loob at pagpapahalaga sa sarili. Ang bawat salita niya ay tumagos sa puso ng mga nakikinig, at sa dulo ng kanyang pagtatanghal, umalingawngaw ang malalakas na palakpakan.

Bigla ko na namang naalala. I can't help myself but to keep thinking of it. If I have an other self, I would pat my back and feel pity. Naaawa na rin ako sa sarili ko dahil wala na akong magawa. Hindi ako malaya, sa lahat ng aspeto, saan ko man tingnan, hindi ako malaya. Ang aking mga paa'y nakakadena sa iba't ibang tanikala. Iba't ibang problemang nagdaan na 'di man lang nasosoluys'yunan na patuloy lang na nadadagdagan. I'm a mess!

Typical Suarez. Hindi ko mapigilan ang sumagot sa note niya. You're an asshole that's why you're bored - EDZ Napatitig ako sa blankong papel at nagsimula ng magsulat ng isang tula. I read my own title and I don't know why I suddenly felt how empty my heart is. 'Go Beyond Limitations'

Simula ngayon kailangan ko na talaga sigurong sanayin na ako lang talaga. Hindi ka pa rin ba sanay, Adriana? I smirked at that thought. "Five minutes Kuys." nakangiti kong sabi pero alam kong hindi ito umabot sa aking mata. Pinasigla ko pa ang boses ko pero alam ko lang din na niloloko ko lang ang aking sarili. Just give me time to sing for myself and blow my candle. Sayang naman itong aura ko. Ano ngayong kung walang gustong bumati sa akin? Ano ngayon kung walang gustong maki-celebrate sa akin? E di ako ang babati sa sarili ko. Happy birthday self!

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

Walang halaga. Gusto kong sumigaw. Gusto kong saktan ang sarili ko. Gusto kong mawala. Pero hindi ko magawa. Dahil naroon pa rin ang katotohanan na may batang umaasa sa akin. Na kahit sa pinaka-madidilim kong gabi, may munting buhay na lumalaban sa loob ko. Dahan-dahan kong tinakpan ang sarili ko ng kumot. Yumakap ako sa sarili kong parang ako lang ang tanging nagmamahal sa akin.