Novel & Cerita Poems About Being Yourself

Iyon ang ginamit kong inspirasyon sa buhay dahil gusto kong may mapatunayan sa sarili ko. I wanted to prove myself that even though the whole world has turn its back on me, mananatili pa rin akong nakatayo dahil alam kong mayroong nananatili sa tabi ko sa itaas. I wanted to tell myself that there's always a beauty in life. Paulit-ulit ka mang makatanggap ng problema, paulit-ulit ka mang subukin ng tadhana, paulit-ulit ka mang madapa ay hindi mo dapat makalimutan ang mga magagandang nangyari sa buhay mo kahit sa sandaling panahon lang.

"Ito ay tungkol sa pag-unawa sa iyong sarili at kung ano talaga ang ibig sabihin ng pag-ibig. Nagsusulat ako tungkol sa sarili kong mga karanasan, kung paano ako nahirapan sa paghahanap ng aking lugar at kung ano ang ibig sabihin ng tunay na kumonekta sa isang tao." Nakinig ako, nabighani sa lalim ng mga insight niya. "That sounds really personal. I didn't realize you were sharing so much of yourself." Tumango siya. "Hindi madali. Minsan parang na-expose ko ang isang parte ng sarili ko na hindi ako lubos na kumportable."

Hindi niya kayang ipagtanggol ang kanyang sarili. Mag uumpisa pa lamang siyang magsalita ay may tumutulo nang luha kaya hindi na lamang siya nag sasalita kapag ito ang kaharap niya. "All i want is to be who i am. Dad, for all those times you always used to tell me who i must be, the time you always changed everything i want. Dad, you changed me too. Hindi ko na alam kung sino ako. Hindi na ako makapag paka totoo sa sarili ko dahil kayo palagi ang iniintindi ko. Kayo ang sinusunod ko dahil iyon ang kagustuhan nyo. Pero paano naman ako?"

You know nothing about the AUTHORS private personal life and you don't even know who is the Author, indeed. This message is in general, just thoughts no hates. I felt sad, disappointed and felling low right now. I'm under pressure, real quick. PARDON. Pardon me if you find this message ungrateful or something. I'm sorry to disappointed you if can't be like the author you admire because. . . I have this motto. “I NEVER WALK TO ANYONE SHADOW. I CAN BE WHAT I WANT TO BE, NOT ANYONE WANTS ME TO BE.”

Tumango-tango lang si Alice bago ito lumabas ng room namin. Sunod na klase ay Understanding the Self. Pinagawa lang kami ng 500 words na essay about ourselves. Sinulat ko doon kung ano nga ba ang totoo kong ugali. Noon at kung paano ako nagbabago ngayon. Naging honest lang ako habang nagsusulat. Pero hindi ko na binanggit doon na nakarating ako sa future.

𝐼 𝐹𝑒𝑙𝑙 𝑏𝑦 𝑡ℎ𝑒 𝑊𝑎𝑦𝑠𝑖𝑑𝑒 𝐿𝑖𝑘𝑒 𝐸𝑣𝑒𝑟𝑦𝑜𝑛𝑒 𝐸𝑙𝑠𝑒 𝐼 𝐻𝑎𝑡𝑒 𝑌𝑜𝑢, 𝐼 𝐻𝑎𝑡𝑒 𝑌𝑜𝑢, 𝐼 𝐻𝑎𝑡𝑒 𝑌𝑜𝑢 𝐵𝑢𝑡 𝐼 𝑊𝑎𝑠 𝐾𝑖𝑑𝑑𝑖𝑛𝑔 𝑀𝑦𝑠𝑒𝑙𝑓

Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman! Ang punto ko lang sa tulang ito Alekhine, I like you too! DJ Toyang ♥ “Sira ka talaga, self…” humahagikhik na sambit ko nang basahin ulit ang ginawang malayang tula. I felt satisfied with my poem, though. One way of writing a heartfelt poem was reflecting the person that you are in your piece. Bibo akong tao kaya gusto kong lumikha ng klase ng tula kung saan kapag binasa ni Alek ay maririnig niya ang boses kong nagna-narrate roon.

Hindi ko alam kung paano ko natagalan ang ganung trato, siguro, I was afraid to see my siblings, crying from hunger, being bitten by mosquitos, and doesn’t have any shelter for them to feel safe everytime the moon take its turn. But then, one day, when I woke up, I found myself fighting for us, that time I realized, I don’t need to please them just to get the shelter that I and my siblings needed. That I’m allowed to take up space. Own who I am and what I want for myself. How to own my passions, my thoughts, my perceptions and stop putting my worth on the other’s hands; stop letting them decide my value as a person, because I, myself, own my fire. I learned how to stand on my own, express wh

Sa pinakamamahal kong apo, Nang ako'y umupo upang sulatan ka ng liham na ito, puno ang aking puso ng kasiyahan at lungkot. Kasiyahan, dahil pinagpala ako na magkaroon ka bilang aking apo, at lungkot, dahil may mga kalagayan na humahadlang sa akin na makasama ka nang personal. Pasensya ka na kung hindi ko pa magawang ipakita ang aking sarili at ipakilala sa iyo ng maayos. Masakit sa akin nang higit pa sa maipaliwanag na hindi kita maakap, na hindi makita ang iyong paglaki sa unang paningin, at hindi maging tunay na bahagi ng iyong buhay.

"I did not stand here as student who just got the highest academic honor, but I also stand here as a speaker for you to realize. That life may give us different circumstances, but what truly makes us all the same is that we are the winner of our life, the holder of our fate, and the Captain of our own ship. All of us have our own destinies to write and our stories to share. It is all up to us on how we choose to use our minds, our mouth, and our hearts to be the person we want to be." "I want everyone to see the beauty of life, na kahit sobrang dilim at wala nang makita, sana humawak sila ng kandila. Kandilang kahit masakit kapag natuluan, ito naman ang magsisilbing ilaw palabas ng kadilim p