Poems About Drugs นิยาย & เรื่องราว

I feel his head nodding. Natawa ako at niyakap siya pabalik. Hindi ko alam na ganito pala nagagawa ng party drugs na nakahalo sa chocolates na binebenta nila. It makes me feel so not me at all but free. I feel like I'm so young and immortal. ______

Pinanindirihan na ako ng lipunan. Minsan gusto ko na lang magpakamatay. Wala ng halaga pa ang buhay ko. Hindi ko alam kung bakit hangang ngayun buhay pa ako. Tanging droga na lang ang nagpalalakas ng loob ko sa sitwasyon kong kinasadlakan. Kaya naman ito ang karamay ko sa lahat ng oras. Droga, alak, sigarilyo.... alam kong lulong na ako. Pero wala akong magagawa. Kapag nasa ilalim ako ng impluwensiya ng bisyo na iyan ay nakakalimutan ko ang aking mga problema. Hindi ko alam kung hangang kailan ako sa madilim na lugar na ito. Hindi ko na din mabilang kung ilang lalaki ang nagpakasasa sa katawan ko. Halos gabi-gabi. Iba-ibang lalaki.

Walang akong dalawang isip na pinisil ko ang kanilang leeg upang mawalan ng malay saka ko tiningnan ang paligid. Nakita ko ang mga bawat na gamot,kanilan "siguro ay ito ang kanilang ginamit na druga upang mawalan sila ng katinuan," wika ko. "Hmmm, kailangan ko yatang maagapan ang drugang tinurok dito," dagdag kong sabi.

"Tigil-tigilan mo ang chongke. Masama ang epekto sa'yo eh." "Hoy! Gwapo lang ako, hot at habulin ng babae pero hindi ako nagda-drugs. At kung magda-drugs man ako, ikaw ang drugs na ayaw kong tigilan!" sagot niyang sinabayan pa ng malutong na halakhak. "Gago! Kapag ako ang naging drugs mo, diretso ka sa mental!"

Kung titingnan, ang mga likidong nakapaloob sa maliliit na bote ay pawang pangkaraniwang alak lamang, ngunit iyon ay mga ilegal na droga na mismong kanilang hinagilap. “A drug that can make someone moron, have hallucinations, and become a coward just by intaking every small drop a day.” nakalolokong tumaas ang sulok ng labi niya. “A perfect match for someone like Raquel, I'd say.” “Perfecto.” napapatangong pagsang-ayon pa ni Ramil. “Yeah, let's play with her a little.”

𝑇ℎ𝑜𝑟 𝑆𝑎𝑛𝑡𝑜𝑠 𝑃𝑜𝑖𝑛𝑡 𝑜𝑓 𝑣𝑖𝑒𝑤 Nanatili akong nakatitig sa kisame ng aking opisina habang unti-unting humuhupa ang droga sa aking katawan. Ang bawat tibok ng puso ko ay tila pag-alingawngaw ng isang masakit na nakaraan—isang mabilis at marahas na ritmo na pilit kong pinapakalma.

I hope I don't think about anything other than just having fun. Ilang gabi na akong hindi makatulog dahil sa narinig ko sa ina ni Maddix, dumagdag pa ang naging usapan namin ni Tito. Drugs. Napapikit ako. Alam ko na talagang gusto niyang pabagsakin ang VICL para siya na ang manguna sa Pilipinas, pero hindi ko akalain na gagamit siya ng druga. I bit my lower lips. I don't know if I can do that.

Huminga ako nang malalim. Isa. Dalawa. Tatlo. Ngunit wala pa ring pagbabago. Nanatiling mainit ang katawan ko. Nanatiling magulo ang isip ko. At higit sa lahat ay may kakaibang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag. Para bang may panganib na papalapit. Dahil kung sino man ang naglagay ng droga sa inumin ko... Hindi ako naniniwalang simpleng kalokohan lang iyon.