Poetry About Online Class Novels & Stories

“Just tell me when, Caroline. I will buy you a ticket, makarating ka lang dito. Please, huwag mong tikisin ang papa mo. He really needs you right now.” “A-aayusin ko lang po ang maiiwan ko rito, Tita. Online class naman ang pagtuturo ko, kaya wala naman sigurong magiging problema.” “That's good to hear, hija. I will wait for you. Basta, tawagan mo ako para maipasundo kita kung saan ka man manggagaling, all right. Thank you and I'm sorry for everything." “S-sige po, Tita." Mariin siyang napapikit at malalim na huminga.

Hindi ko alam kung paranoia lang ba ito o dala ng mga pangyayari sa nakaraan, pero hindi ko maiwasang makaramdam ng kaba sa aking dibdib. Tahimik ang mga bata, nakatuon sa kanilang mga online classes, habang si Ate Merlyn ay nasa kusina, abala sa paghahanda ng tanghalian. Pero kahit gaano pa kahusay si Ate Merlyn sa pagtatago ng kanyang mga nararamdaman, alam kong siya rin ay alerto—lagi niyang minamatyagan ang paligid.

Tinaasan ko naman siya nang kilay. “You don’t have spare laptop?” Napaka impossible naman yata na wala siyang spare laptop, at bakit laptop niya pa ang pina pahiram niya sa akin. “Why? You prefer a spare laptop than my own?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin. Agad naman akong umiling sa kanya at kinuha ko na ang laptop sa kanya. I am already enrolled, online and modular ang classes ko. May mga times din na ag rerequire ng face to face classes especially exam days, and that’s fine with me.

"No, ako na." Umungol siya, "Fine. Let's wash it together." Pati pagluluto ay kaming dalawa ang gumawa. Nakalimutan ko ang inis ko. Nakalimutan din niyang pumasyal sa farm niya. Pagdating ng dapit hapon ay nauna siyang naligo. Sabi niya ay may online class siya. Nagmadali pa akong maligo para sana madinig ang pinag-aaralan niya. Ang kaso ay may suot siyang Airpods.

Kaming tatlo naman ay dahan-dahan lang na naglalakad sa likod nilang dalawa. “Hayaan niyo na nga silang dalawa at baka marinig nila kayo. Naisip ko na ipasyal ngayon si Gab-gab at Isla, dahil wala naman tayong pasok at para sakto rin na pagdating natin sa bahay ay tapos nang online class nila.”Sambit ko naman na kaagad naman sinang-ayon nilang tatlo. I know iniisp nyo kung bakit pinili ko na ‘online classes sila, ‘yon ay dahil mas maganda naman talaga ang face to face classes pero kaya ko lang naman ginawa ito is for their safety dahil alam nyo naman na hindi basta-basta si Don Roman, marami siyang tauhan at gagawin niya ang lahat masaktan lang ako or ang mga mahal ko sa buhay, at ayaw kong

Ang dami palang options—may online classes, weekend programs, at kahit scholarship para sa mga gustong magpatuloy ng pag-aaral. Hindi ko namalayang nakapasok pala si Tristan sa kwarto ko nang hindi kumakatok. “Hoy, Pipay! Ano yang seryoso mong tinitingnan?” tanong niya habang nakasilip sa cellphone ko. “Tristan!” sigaw ko, sabay taklob ng kumot sa mukha ko. “Ano ba, kumatok ka naman bago pumasok!” “Chill ka lang,” natatawang sabi niya. “Bakit parang nahuli kita na may sekreto? Ano ba yan, crush mo ba ‘yung prof sa online class?”

Ilang days na lang uuwi na si nanay Berta, hindi ko alam kung makakasundo ko ba talaga itong amo ko pero ayun naman sa nakikita ko na kilos niya ay matino naman ito pero hindi kapag kinakausap mo. Tinapos ko muna ang paglilinis bago nagsimula ang aking online class. Nag-suggest si sir Edziel na baka gusto ko i try ang face to face class kaya sinabi ko na susubukan ko. Sa ngayon ito muna, masaya naman ako na laging nasa bahay lang at hindi lumalabas baka kung ano na naman ang mangyayari sa akin. Nandito parin ang trauma sa puso't isipan ko at kahit kailan hindi pa yata ito mawawala o talagang wala ng lunas ang nararamdaman kong takot.

Ni hindi ko sila pinayagan ienroll sa skuwelahan mismo, kung saan pwede silang makakilala ng ibang mga bata na kasing edad nila at maaari nilang maging kaibigan. I only enroll them online, ang pinagkaiba nga lang wala silang ibang kaklase kundi silang dalawa lang, hindi katulad sa normal na Online class na madami student sa isang section. At ang mismong prof nila ang pumupunta sa bahay upang turuan sila ng mga bagay na dapat sa mismong loob ng paaralan nila natututunan. I know na maaaring maka apekto iyun sa child hood nila pero nangingibabaw kasi sa puso ko ang wag mag-tiwala agad sa mga taong nakapalid samin lalong-lalo na sa mga anak ko.

Kailangan ko pa rin gawin 'to. Life goes on. No matter what will happen, life is still goes on. I'm sure Thea will be happy if we still continue our lives, if we will become successful. "Present po." Sabi ko ng mag attendance sa online class doon. Naging tulala lang ako mag hapon sa klase, hindi ko naiintindihan sinasabi ng mga prof ko, basta alam ko present ako. Kapag may gagawin nagagawa ko naman, sana lang walng quiz. Wala akong gustong gawin kung hindi mahiga lang at umiyak maghapon. Wala rin akong gana kumain.

“Wala naman po. Sa susunod na linggo kasi, mawawala si Mommy buong week kaya gusto niya na muna akong patuluyin diyan sa inyo habang naghahanap ng condo malapit sa university.” “Mag-uumpisa na ba ang klase niyo?” tanong niya sa kapatid. “Hindi pa po. Online classes pa lang ngayon pero dahil patapos na ang COVID, mukhang malapit na kaming pumasok. Kaya kailangan na ring maghanda,” sabi ni Rain.