Poetry About Online Class Novels & Stories

I feel his hands caressing my back. "I'm sorry kung sana nakinig man lang ako sayo noon edi sana tayo pa rin ngayon, sana hindi ako nabulok sa kwarto ko at grumaduate ng dahil sa online class. I'm really sorry Dylan," I burst into tears I can't even speak more. Humihikbi na din ako dahil sa pag-iyak ko.

Aabutin siguro ng twenty-five minutes kasi pumaparada pa iyong mga jeep at van kaya lalong natatagalan pero kapag ka may sarili kang sasakyan ay kaya naman nang mas maikling oras lang. "Good morning, class," I greeted my students smilingly. I put my things atop the teacher's table and looked at them again without removing the smile off my face. "I am Ms. Antonnia Yulliene Villa and I will be your Creative Writing teacher for the second semester of this academic year," I continued. Some were dumbstruck whilst the others were just smiling fondly back at me. They probably knew me not just as DJ Toyang but might as well as one of the social media influencers of their time.

HALF-DAY lang ang klase namin dahil may emergency meeting ang faculty ng College of Veterinary Medicine. Matapos kong lagyan ng sticky note ang pahina ng libro na kailangan kong pag-aralan ay niligpit ko na ang mga gamit ko. Karamihan sa mga kaklase ko ay nakatambay pa sa loob ng classroom namin at sa corridor. Abala sa pinag-uusapang on-line games at mga viral posts sa tiktok.

sagot ko habang inaayos ko ang mga unan sa sofa para mas maging komportable ang upo ko. "Sige po, Ate. Maaga pa po kasi ang klase ko bukas sa online class kaya kailangan ko ring mag-review ng ilang modules," nakangiting sabi niya bago tuluyang pumasok sa kanyang silid sa dulo ng hallway.

"That's good, then. I will be busy for the day but I'll try to update you." Napangiti ulit ako dahil sa nabasa ko. Ano ba 'yan. Ba't may pa update na?! Ang pa fall nito masyado, ah. Baka umasa talaga ako, naloko na. "You are so pa fall, ah. Kapag ako umasa rito, hala ka talaga." Ayan ang naging huling reply ko dahil dumating na ang instructor namin. I listened to the class attentively dahil inspired akong makinig ngayon.

Nasa akin na naman tuloy ang atensyon ng buong klase! Kung bakit naman kasi ay roon pa ako natawag sa tanong na hindi ko alam ang sagot. Sa English subject kasi namin, sa oras na hindi ka makasagot sa recitation o mali ang sagot mo ay pagkanta ang kaparusahan. Ano kaya ang tumatakbo sa isip ni Mrs. Lorca nang maisipan niya ang tungkol sa ganitong klase ng parusa? Hindi bale sana kung MAPEH teacher siya.

“Wala, si Caleb lang. Tinatanong kung wala na ba akong klase at gusto nang umuwi. Sabi ko, dala ko ang motor.” Tumango-tango lang siya at nagpatuloy na. Papunta pala kami ngayon sa huli niyang klase. At kahit sinabihan niya akong mauna nang umuwi ay naghintay talaga ako hanggang sa matapos siya. Isang oras lang naman ang hihintayin ko. Pwede naman akong maglaro online sa cellphone para hindi ma-bored sa paghihintay.

With that realization, I bit the insides of my cheek and looked away. Parang tanga. Sitting pretty lang ako doon habang hinihintay makabalik si Zandrey. To avoid getting bored, I opened my phone and checked my messages. There was an announcement on the group chat that our instructors for the next classes won't make it to our classes. May emergency meeting daw faculty namin. So that makes my previous class my last class for today. Sasaya na sana ako kasi maaga akong makakauwi pero naalala kong Archi student nga pala ako. Wala akong time para magpakasaya kasi marami pa akong plates.

Si Shaira naman ang mangunguna sa publicity at layout, at si Beatrice kasama ang ilang mga guro ay mag gagawa ng Ilang power point para sa open class. Ilang oras ang lumipas, isang malaking online live broadcast open class ang nagsimula. Punong-puno at masigla ang lugar. Ang unang bahagi ng public welfare class ay isang classic case analysis na may temang "Bakit dapat sundin ng mga lalaki ang etika ng kalalakihan?"

Habang abala ako sa paggawa ng lesson plan para sa klase kinabukasan, tahimik lang ang paligid ng opisina. Tanging tikatik ng ballpen at mahinang pagtipa sa laptop ang maririnig. Ilang mug ng kape na rin ang naubos ko pero hindi pa rin nababawasan ang pagod na dala ng maghapong pagtuturo. Nasa kalagitnaan ako ng paggawa ng activity tungkol sa postmodern literature nang biglang nag-pop ang notification ng email ko.