Novel & Cerita Poetry About Online Class

Habang abala ako sa paggawa ng lesson plan para sa klase kinabukasan, tahimik lang ang paligid ng opisina. Tanging tikatik ng ballpen at mahinang pagtipa sa laptop ang maririnig. Ilang mug ng kape na rin ang naubos ko pero hindi pa rin nababawasan ang pagod na dala ng maghapong pagtuturo. Nasa kalagitnaan ako ng paggawa ng activity tungkol sa postmodern literature nang biglang nag-pop ang notification ng email ko.

"Hindi na, alangan namang sabihin ko na hindi ko anak to, paano kung mag usisa?" "Tama.. siguro, wag na muna natin silang palabasin? ionline class na lang.. para kahit anong oras na bumalik tayo abroad hindi masisira ang pag aaral nila." "Kinabahan nga ako kanina, dahil nagkita ulit kami sa parking lot. Hindi ko lang nasabi agad sayo, dahil gusto kong malaman mo kapag magkasama na tayo." paliwanag ni Camilla.

Siguro ay nagkaroon ng parte ang pagtira namin kila tita Anacleta kaya maagang namulat ang mga mata niya sa katotohanan ng buhay. “Okay, class, sobrang gagaling niyo, especially si Angel. Mukhang madadali ang advancement niya dahil todong effort talaga ang binibigay niya sa bawat lesson natin,” nakangiting sabi ng aming guro. Nagpalakpakan naman ang mga kaklase kong kasama sa online class.

Kinuha ni Adrian ang isang makapal na binder—halos kasing laki ng diksyunaryo—at inilapag sa mesa niya. “Lahat ‘yan,” sabi niya, “mga natutunan ko sa pagha-handle ng online live classes. Walang palamuti. Puro praktikal.” Tahimik siyang tumingin dito. Dahan-dahan niyang hinaplos ang pabalat. Parang may kumakalabit na posibilidad. Bumuntong-hininga si Adrian, saka siya tiningnan ng diretso. “Bilang supervisor mo…” sandali itong tumigil, “sasali ka ba sa akin?”

Iyong tipong walang takot magpakita ng tunay nilang sarili. Ang buong classroom ay napuno ng ingay at halakhakan. Ang sikat ng araw na pumapasok mula sa malalaking bintana ay tumatama sa kanilang mga mukha habang mas lalo lamang silang nagiging makulit. Hanggang sa dumating ang oras ng uwian. Akala ko ay titigil na sila sa kakulitan ngunit mukhang mali na naman ako dahil kahit patapos na ang klase ay tila wala pa rin silang balak maubusan ng enerhiya.

Siya naman ay naghanda na para sa kanyang online course. Nag-enjoy naman si Quinette sa kanyang klase online, dahil may mga kaklase din siya at mga bagong nakilalal. Kahit medyo nahihiirapan siya namatagal nakaupo dahil minsan ay gumagalaw ang kanyang baby, pag nakatayo naman siya ay hirap siya maglakad dahil bumigat na din ang kanyang tiyan.

“Sanay po kasi ako na may napagtatanungan po akong kaklase kung tama ba ‘yong procedure ng ginagawa ko, tiyaka sa face-to-face classes po kasi ay mayroon po akong ka-compare-an ng sagot. Dito sa online class po kasi, e mag-isa lang po ako.” I pity her for that. Buong akala ko kasi ay makakabuti sa kanya ang pagpasok sa online class para maiwasan na ‘yong nangyari sa kanya noon. Akala ko ay mas mapapadali ang buhay ni Audrey once she enrolled to attending the lesson virtually—kaso parang mas humirap pa yata ang buhay niya. “Do you want to go back to school?” “Can I?” “Ready ka na ba ulit?” paniniguro ko.

paalala ng aming professor bago mag-dismiss ang klase. Agaran ang reklamo ng mga kaklase ko ngunit nanatili akong tahimik at nakatingin sa aking wrist watch. It’s still early, at wala na kaming mga susunod na klase dahil absent daw ang professor. Ang isa ay may meeting at pinapaaral ang syllabus. Anong gagawin ko sa natitirang oras? Ang boring sa bahay ni Isles! Alas-singko pa iyon uuwi at kakausap lang ako ng hangin doon. I unfortunately have no scheduled photoshoots right now.

"Huwag kang mag-alala, okay? Hindi niya tayo sasaktan! Sa totoo lang, hangga't wala kang ginagawang masama kay Nynaeve o sa kanya hindi ka niya papansinin!” Habang kino-comfort ni Ashley si Hannah ay mas lalong kinakabahan ang dalaga. Marahas na tumango si Hannah at nagsalita, “Oo, sige Alam ko naman yun!” Hanggang sa ilang minuto ang nakalipas, tumunog ang bell ng university hudyat na tapos na ang klase. Ang professor nila ay nagsalita. “This is the end of our class. I’ll send your homework through our GC kaya huwag niyong kakalimutang mag-online, okay?”

anito. “Sasama ako sa ‘yo!” “No.” Bumusangot na siya. “Sige, papasok na lang ako sa school.” “No, Kira. Dito ka lang muna.” “Eh, naiinip na nga ako rito.” “May online class ka.” “Dadalhin ko naman ang laptop ko at si Misty. Hindi naman ako manggugulo sa office mo.” “Please huwag mo nang ipilit ang gusto mo.”