Possessive In Relationship Meaning Novels & Stories

Kahit ang isang kama ay bakante na at wala man lang bakas na tinulugan ni Trace. Agad pa siyang napalunok nang maalala ang binata. Bigla kasing pumasok sa isipan niya ang naging takbo ng usapan nila kagabi. Trace was offering her a relationship… isang uri ng relasyon na hindi niya alam kung ano ba ang tamang itatawag. Exclusive relationship? Meaning they wouldn’t date anyone else except each other? Then what? No emotion involved?

Kahit na gusto kong mainis dahil pinagbabawalan niya akong magsuot ng ganitong mga damit ay natawa na lang ako. "Halika nga rito," sambit ko bago siya hinawakan sa kamay at pinaupo siya sa upuan. I kneed in front of him and cupped his face. "I understand you being possessive because you're just protecting me and I really, really like it when you does that. Beau, it is okay to be possessive but don't go too much to the point na pati ang pananamit ko ay pagbabawalan mo dahil lang sa nararamdaman mo. It's not healthy and it's also not good for a couple."

taka kong tanong dahil parang sobrang big deal naman ata sa kaniya e magkadugo naman sana kami ni Mael. At kung nagtataka kayo kung bakit mas lalong lumala ang pagiging possessive ng isang ito, well, sinagot ko na kasi siya kagabi. Tutal, para na rin naman kaming mag karelasyon kung umasta, edi bigyan na ng label. Tsaka di kasi ako naniniwala na ang panliligaw ang dapat na pinapatagal, relasyon dapat. Kasi what if, isang taon kang niligawan tapos yung relasyon niyo wala pang ilang buwan? Tsaka yung sinasabi nila na kaya nila pinapatagal kasi gusto pa nilang makilala? Paano mo totoong makikilala ang ugali niyan e nanliligaw nga, siyempre ang ipapakita niya lang sayo ay mga magaganda. Saka mo

Pag papaliwanag naman nito sa akin. "Kahit na sabihin mo pa na naiintindihan mo ay alam ko na di mo pa rin naman maiwasan na hindi makaramdam ng tampo sa akin. Feeling mo kasi na wala akong pakialam sayo at sa relasyon natin na ito. Kung alam mo lang na gusto ko makasama ka sa lahat ng oras. Kung alam mo lang ang pag pipigil ko sa aking sarili na huwag ka ng palabasin pa sa kwarto na ito at dito ka na lang para wala ng iba pang makakakita sayo kundi ako lang. Alam mo kung gaano ako ka possessive na tao Jasmine kaya alam mo na ayaw kong may ibang tumitingin sa pag ma may ari ko. Pero hindi pa nga pwede eh. Dahil kung pwede lang matagal na kitang ipinag malaki na girlfriend na kita." Dagdag pa

Technically, yes… it is still considered a relationship, not the kind of relationship I prefer, but still… yeah, it’s a fucking relationship. “Kailangan pa ba ang opisyal na relasyon? Akin ka na at hanggang magkasama tayo ay akin ka lang. At kung darating ang panahon na ayaw ko na ay palalayain na kita,” he arrogantly said those words, as if I have no option… as if I have no right to demand for more…

Ito ang pinaka magandang bagay na itinuro sa amin ng aming mga magulang. “Pag nag mahal ka dapat buo, dapat may tiwala, kasi pag sinimulan mo ang ganun sa isang relasyon lahat ay nagiging malinaw, walang malabo. At kung may kalabuan man ito, ngunit dahil totoo kayo sa isa’t isa ay maso-solusyonan nyo ito ng magkasama. Ng buo. May pagkaka unawaan at pagkaka-intindihan. Magugulat na lamang kayo na yung akala nyong problemang walang solusyon ay na-solusyonan nyo na. At ang mga ito ay magagawa mo lamang sa taong tunay na mamahalin mo, makakaya mo ang lahat kahit na gaano pa kasakit ang dumating sa inyong buhay.” Pagbabalik tanaw na isip ko sa mga pangaral ni Inay na paulit ulit nyang sinasabi sa

Sa gabing iyon, bago kami humiwalay, malinaw: kahit ang paparating na bagyo ay mas malakas kaysa dati, ramdam ko—hindi lang ako handa. Ramdam ko rin siya. Handa siyang protektahan ako sa lahat ng paraan, controlled pero darkly possessive. At sa ilalim ng lahat ng tension at panganib, alam ko: ang relasyon namin ay hindi lang passion o atraksyon. Ito ay control, trust, at intensyonal na connection—isang bagay na hindi matitinag ng kahit na sino o anuman sa labas. Kung gusto mo, puwede na nating simulan ang

Pero ayokong magpakita nang sobrang selos at mauwi ‘yon sa awayan kahit hindi naman dapat. Pero ngayon ko napatunayang may pagka-possesive ako dahil kahit ngiti niya ayokong ibigay niya basta-basta sa ibang lalaki, lalo sa lalaking sa tingin ko ay threat sa ‘ming relasyon ni Anastacia.

"Ano ngayon? Can't handle it when a girl has her own life? Bakit? You think we should center both our lives in each other?" We're not even a real couple. At hindi ba naghiwalay na nga kami para tigilan na ang kahibangang 'to? Pero bakit parang nandito na naman kami? Gusto kong sabihin iyon pero dahil may kailangan pa akong itanong, hindi ko ginawa. "Even if you were my real husband or boyfriend, Damon. We'd never last. Cuz if you're this possessive, and you can't let me have my own life, then I'll be running for the hills..

kinakabahang tanong niya, wondering if her jealousy was obvious. "Well, the way he treats you isn't like a boss and employee thing – it's like he owns you. Are you in a relationship?" curious na tanong nito. She shook her head firmly, not wanting him to know about her complicated relationship with Ford. "No, we don't have a relationship. Besides, the woman with him... he's in love with her," sagot niya na bahagya pang natigilan sa mga huling sinabi, paano ay tila may kumurot sa puso niya sa katotohanang iyon.