Possessive In Relationship Meaning นิยาย & เรื่องราว

Literal talagang tumaas ang mga balahibo ko. He's now being possessive! Na-alarma ako kaya agad ko siyang naitulak sabay hagod ko ng basa kong buhok at in-off ko na ang shower para magkarinigan kami ng mas malinaw. "W-Wait! We're not in a relationship! We're just f*cking at hanggang dito lang tayo. You don't own me, it's my decision not yours," salungat ko sa sinabi niya kaya biglang nagdilim ang mukha niya.

"I easily get jealous. I am clingy and sometimes possessive." Napakurap-kurap ako. Sinasabi niya ba ito para bigyan ako ng ideya na ganoon siya? Actually, I witnessed how clingy he is noon pang sila ni Crystal. Kaya hindi na ako magtataka. Ganoon talaga siya. Possessive? Sometimes? Parang lagi naman. I remembered what had happened to them before because he was possessive. Tinapik niya ang kama.

Romantic ba yun Sean? She's not mentioning it literally, but I gave her a place to stay diba? At ano nga ang open at close parentheses na ito ni Zhia. Very true Zhia. Ayaw kitang mawala sa buhay ko. Oo, di romantic ang pagiging possessive ng isang lalaki. but be thankful na di ako pshycopath diba? Minsan lang. 😅 I am possessive because not I want to, but I need to. Dahil marunong ako magpahalaga ng bagay-bagay. Di kita minahal Zhia to make you feel na take for granted ang lahat ng ginagawa ko sayo. I do love you so much. I want to protect you to everything. I want yo secure you. I want to nourish you. I want to make you feel how much you need to be proud of yourself. Being possessive is

"Of course. Isn't it when you enter into a relationship, you think of that person as someone you want to spend the rest of your life with?" Sasagot sana ako pero nagsalita siyang muli, "But I understand if you don't think of that way yet. I'm your first, so it must only be now that you're enjoying what a relationship should be. No worries, sweetie. Let us savor what we have for the meantime. No pressure."

Hindi niya alam kung saan nanggagaling ang biglang lamig na gumapang sa kanyang gulugod nang marinig niya ang sinabi nitong ‘yun. Possessiveness. Hindi pa man sila kasal. Hindi pa man sila nagsisimula. Pero ramdam na niya kung gaano ito mapag angkin. Hindi iyon simpleng biro. Hindi iyon simpleng kayabangan. It was like… pinapakita na niya agad kung gaano na ito may karapatan sa kanya kapag kinasal na silang dalawa.

"Nothing. Just making sure my fiancée is still on my side." Napapikit ako saglit, huminga nang malalim para pigilan ang pagtaas ng kilay ko. "Dylan, this is not a real marriage, remember? Hindi mo kailangang magpaka-possessive." "Who said I was being possessive?" his voice was smooth, dangerously playful. "I’m just… protecting what’s mine." Napairap ako. "Hindi mo ako pag-aari." "Oh? Then bakit ka sumama sa akin nang walang reklamo?"

May nagtatanggka ba sa buhay ko? Nakakainis naman si Sorandelle eh, ginawa pang rason ang safety ko sa pagiging possessive niya. Makasarili! This ain't healthy on our relationship. Ni hindi pa nga kami nakakapag usap ng tungkol sa nangyari sa kanilang paghahalikan ni amanda dahil sa tuwing binu-buksan ko ang topic pa-tungkol doon ay agad niyang iniiba.

Nilingon niya ako at pinagmasdan. "Relationship is not giving up the other important thing for the one you love. Relationship should work fine without those option, making you lose something important to you because of me will be my fault and I will always blame myself for that." I looked up and watch how the cloud covers the moon but still it shines.

Kumunot ang kaniyang noo at nagtagpo ang dalawang kilay. “Protecting me?” Itinuro niya ang kaniyang sarili. “You're not being protective, Uncle. You're treating me as your possession. You're being possessive!” Her words pierced through my heart. Hindi ako nakapagsalita agad dahil natumbok niya—possessive nga ako. Ganoon ako sa mga bagay at mga taong pinapahalagahan ko. Walang ibang umangkin sa mga pinapahalagahan ko, ako lang! Ako lang dapat.

“Hindi kita hinahamon, sinasabi ko lang ang pwedeng magyari at huwag mo akong sisisihin.” “Isa pa, akala mo ba hindi kita napapansin? Nakikita kitang umiiwas sa tuwing makakasalubong mo ako.” “Ano bang pinagsasabi mo? Walang gano’n. Bakit naman kita iiwasan?” “Hindi ko alam. Hindi kaya dahil ayaw mo na sa akin kaya ka ganyan?” “Masyado ka lang kasing possessive.” “Ako talaga ang possessive? Hindi mo ba naisip na kaya ako nagkakaganito kasi nga pakiramdam ko, ginamit mo lang ako.”