Novel & Cerita Possessive Men

Nakatakda nang hiwalayan ni Klaire ang asawa niya nang malaman niyang bumalik na ang kaniyang kapatid, ang ex girlfriend ng kaniyang asawa na si Ethan. Sa loob ng limang taon nilang pagsasama, alam niyang ni kailan man ay hindi siya minahal ni Ethan Roswell, pinakasalan lamang siya nito dahil sa kasunduan ng kanilang mga pamilya. Ngunit ngayong handa na siyang magparaya, nalaman niyang nagdadalang tao siya! Anong pipiliin ni Klaire? Ang manatili para mabigyan ng kumpletong pamilya ang magiging anak nila? O hiwalayan ang asawa para magpaubaya sa kaniyang kapatid? Pero ang tanong, papayag ba si Ethan Roswell na hiwalayan siya nito ngayong alam niya nang nagdadalang tao siya?

I was stunned for a moment until. "Shit! Nathan, that sounds disgusting!" "I want to puke after hearing that." "Did you just say that? It's so embarrassing..." Everyone was so dissatisfied when Nathaniel returned to his seat without saying anything else except that line. That is why the last person to come forward is Big, the person who is so ready to expose his friends. "Now you look shy, Tine. What I want to say to you is..." Me, again. "My friend, Nathaniel, is a possessive guy. He is so stingy with his shoes, bag, guitar, privacy, and everything that belongs to him. He is really possessive of you."

Parang may magbabago. The front door opened again. A tall, big, looking so strong and handsome man stepped inside the house. I suddenly felt suffocated and I think they all felt it too. This man presence creeps me out and... terrifies me. He look dominant, as if he can manipulate someone's mind... someone's heart.

Tumago siya ng dahan-dahan kahit kita ko ang namumuong pawis sa noo niya. “Aww… Bakit siya lang tinatanong mo? Bakit hindi ang mga lalaking ito?” Napatingin ako sa sinabi ni Jules at ganoon nalang ang panlalaki ng mata ko ng makitang maraming nakaturok na kung ano-ano sa tatlong lalaki! Kila Valentine, Travis at Vincent! “Travis! Travis!”

"Nothing. Just making sure my fiancée is still on my side." Napapikit ako saglit, huminga nang malalim para pigilan ang pagtaas ng kilay ko. "Dylan, this is not a real marriage, remember? Hindi mo kailangang magpaka-possessive." "Who said I was being possessive?" his voice was smooth, dangerously playful. "I’m just… protecting what’s mine." Napairap ako. "Hindi mo ako pag-aari." "Oh? Then bakit ka sumama sa akin nang walang reklamo?"

Ang katawan niya ay tila sinanay na ng bilyonaryo na maging handa anumang oras. "Gusto kong pumasok tayo sa ball na amoy ko ang buong katawan mo, Aria. Gusto kong habang sumasayaw ka kasama ko, nararamdaman mo ang likido ko na umaagos sa mga hita mo," bulong ng possessive mogul habang mabilis na nilalaro ang kanyang daliri sa loob ng nag-iinit na kuweba ni Aria.

Or was it just the selfishness of a man? Napakuyom ang kamao niya sa ibabaw ng mesa. Maybe it's the possessiveness of men. He wants Amara by himself. Oo. Baka iyon lang. Possessiveness. Hindi niya matanggap ang ideya na magiging pag-aari ng iba si Amara. Na may ibang lalaki na magmamahal sa kanya nang tama. Na may ibang lalaki na tatanggap ng mga ngiti at halik na siya mismo ang nagpabaya.

Kung may nagbago man dito kahit madalas sa bar ng kaibigan ay hindi na inuumaga. 'Hindi ako santo upang hindi makagawa ng mali. Lalaki lang din akong may pangangailangan. Ngunit huwag kayong mag-alala dahil hindi na ako tulad ng dati,' saad nga nito nang kinausap nila ito. Ibig sabihin ay hinahasa pa rin nito ang armas na nasa pagitan ng hita.(end of italics)

buo ang loob kong turan habang hawak-hawak ko ang mga kamay niya. “Serving me doesn't mean I won't be taking care of you, Kitten. I will be responsible for your safety-- your life.” Napatingin siya sa mga nakahandusay kong magulang at ganun din ako. Naiintindihan ko ang ibig nitong sabihin, hindi malabong ako ang susunod na target ng mga taong pumatay sa kanila. “I need a collateral, Kitten.” Dagdag niya saka tumayo at ibinulsa ang duguang panyo.

Pinunasan niay ang luha sa pisngi nito na patuloy sa pag-agos at ngumti sa dalaga. “Now, you’re mine. At alam na ng lahat ‘yon. Everyone knows who owns you, Crystal.” Ngumiti ito sa kanya. “Aren’t you that possessive?” “I am.” He shrugged his shoulders. “I am just guarding what’s mine.” "Hmm..." She smiled. Hinila nito ang kanyang tie at ngumiti. "My posessive ex-husband?" "Not an ex anymore." Pareho silang natawa. Whatever it is, as long as she's his, he's fine being called possessive. Because that is who he is. Territorial.