Novel & Cerita Possessive Men

Matiyaga siyang naghihintay sa lobby. “Love,” tawag ko. Kahit gabi na akong umuuwi, matiyaga pa rin siya sa paghihintay sa akin, kahit pagod din siya galing sa trabaho. “My love.” H******n niya ang labi ko. Kinuha niya ang bag ko. He is such a gentleman. Kahit may pagka-possessive si Reden, may side siyang mapagmahal at sweet.

“Tumigil ka Mika! Mag hunos dili ka! Ni hindi mo pa nga nakikita ano itsura nyang ‘Sugar daddy’ mo. Pag papaalala ko sa sarili ko. “Pero, ramdam ko naman na hindi pa matanda itong ‘sugar daddy’ ko na ito kasi nung mahawakan ko ang mukha nya walang mababakas na wrinkles at tingin ko pa nga ay guwapo ito... At ang dibdib nya, halatang nagwo-work out kasi may abs sya, mga apat ganun yung nakapa ko. hihihi muli akong napahagikhik sa naisip ko.

Good thing today is weekend, kung hindi ay may pasok na naman ako panigurado. "Stop boasting hmpf," Inis na turan ko sa kanya at akmang ibabalik na sana ang wallet sa taas ng lamesa dahil wala naman akong balak galawin ang pera niya, besides I have my money of my own. I came from old money, duh! I own stocks in our company. I made some reasonable investments. Clevon assisted me with how to handle these investments. It's so hard to be broke these days. Besides who wants to be broke in these difficult times? No one, including me. I can't live being broke. I won't survive a day. "I'm not boasting, agápe mou. Just clearly stating facts." Pabirong sabi nito. Trevor grins while looking at me, amus

bulong ng isang lalaki sa bandang gilid ko na agad sumira sa ngiting itinatago ko. Alam ko namang parehas lang kaming humahanga sa kagandahang tinataglay ni Aria, pero hindi ko maiwasang hindi makaramdam ng inis sa tuwing may ibang lalake ang naglalabas ng paghanga sa babaeng hinahangaan ko rin. I know I have no right to be possessive towards Aria, but I couldn't help it. She's driving me insane even though it has been only the first day since I met her— This is not good!

anito sa tonong pinupuri nito ang pagiging possessive ni Jarred at hindi parang minamasama ang katangiang iyon. "Salamat po sa papuri sa kung paano siya magmahal at talaga labis kong magmahal siya. Yes po. Sobrang possessive po niya at gusto ko po iyon dahil doon ko napapatunayan kung gaano niya ako kamahal pero may limit po ang pagiging possessive niya." aniya.

His eyes, cold and unreadable, froze the other woman in place. Pero si Ravenne ay hindi nagdalawang-isip. Hinawakan niya ulit ang kamay ni Thorne, marahan at may tiwala. This time, alam niya kung saan dapat pindutin. May specific point sa daliri nito that helped ease his tension. “No, don't do that!” sabat bigla ng babae at lumapit. “Don’t touch him like that! Thorne can’t stand being touched by women. Lagi siyang nagre-react nang masama!"

Uminit naman ang mukha ko dahil sa sinabi niya at napalunok ako dahil nakikita ko sa mga mata niya ang selos. Bakit ka nagseselos? Ano ba ang sinabi ng lalaking yun sayo? 'He's possessive of whatever he owns.' Naalala ko ang sinabi noon ni Rafayel ang mga katagang iyon. Okay, kalma lang, Gerry. Napag-aralan mo na yan noon eh kung paano i-handle ang possessiveness ng isang lalaki. "Don't worry sayo lang ang attention ko, hubby. Nagtatanong lang ako kung bakit clingy ang ka sa akin. Baka nilasing ka na niya eh. Ayokong magka-hangover ang Mike ko."

Naging dependent na ako sa kanya. "I'm not possessive, Eli. Kasi kung possessive ako, pin il it na kita ng tumigi l sa trabaho mo at agad na kitang itinali sa apelyido ko. I'm not possessive. Not yet that possessive." Bulong niya.

His grip was firm, but not painful—just enough to make me feel his presence, his silent claim on me. The way he acts, it’s like he’s obsessive and possessive over me. Hindi siya nagdalawang-isip na sabihin iyon sa harap ng lahat, as if he truly owns me, as if I’ve always been his. It should’ve made me mad. I mean, I hate it when someone acts like they have control over me, like I’m some sort of property they can just claim.

Lia POV Nanigas ako sa posisyon ko. Ang salitang "may-ari" ay parang bombang sumabog sa pandinig ko. Masyadong malapit ang mukha ni Julian, sapat para maamoy ko ang hininga niyang amoy alak. Ramdam ko ang higpit ng hawak niya sa bewang ko, isang hawak na hindi lang basta pansalo, kundi parang nagmamarka.