Novel & Cerita Poster Slogan Tungkol Sa Implasyon

​Lumapit si Solene sa camera at tinitigan silang lahat nang direkta sa mata. ​"Kung ilalabas ninyo ang unverified trash na iyan ngayong umaga the Valderama Empire will permanently pull out every single advertising contract and corporate sponsorship we have with your networks and publications. I will personally pull our funding from your top tier shows. Tatanggalin ko ang mga commercial ng aming mga real estate properties mga malls at mga bangko. I will make sure na babagsak ang stocks ng mga kumpanya ninyo by lunchtime and your respective boards of directors will fire all of you before the day ends. Are we clear?"

Kasama noon ang family planning flyers na mukhang paalala na masyado na marami ang populasyon ng Pilipinas. Wala pa naman ako balak mag-dagdag at hindi iyon ang dahilan ko kaya nagpa-alis ako ng implant. Malaki lang talaga ang tiwala ko kay Thirdy at gano'n din siya sa akin. Para ngang hindi nangyari iyong mga nangyari last week.

Nag-usap nga kami tungkol sa advertising ng kanila kumpanya. “First, you must think of a tagline to make your easily recognizable therby creating a lasting impression on your trget clients.” paliwanag ko kay Basti na nakatitig sa akin habang nagsasalita ako. “How about this tagline? 'Your cargo, our priority!'” “Hmmm... ang bilis mo namang mag-isip!” sabi ni Basti. “Ayaw mo yun? What about, 'Shipping success in every cargo!'” dagdag ko.

Isa ba siya sa--- "Gusto ko lang pong sabihin na napahanga niyo po ako. Alam ko rin po at malinaw na sa lahat na hindi niyo po kasalanan ang nangyari. Na may nanabotahe po sa inyo. Gusto ko lang pong iparating sa inyo kung gaano ako naniniwala at kung gaano ko po kayo iniidolo. Hindi lang ako, kundi ng maraming tao dito sa mundo. Hanga po kami sa dedikasyon na pinapakita mo. Inspirasyon ka po lalo na sa amin na mga aspiring law students at lawyers. Gusto ko lang pong iparating sa inyo na sa lahat ng laban niyo, nasa likod niyo po kami. Naniniwala, umaasa, at humahanga sa lahat ng nagawa at magagawa niyo pa lang po."

at ganun din naman ang pag dadalamahati ng kanyang anak na si Haggan habang nakatayo sa gilid ng kanyang Amang walang malay. At maya maya lang ay tumunog naman at umugong ang lakas na pag ihip sa trumpeta ng palasyo, ito ay isang hudyat na mayroong sagradong angkan na binawian na ng buhay, kasabay nito ay ang mga itim na papel na nag liparan sa labas ng palasyo na may nakasulat na; "PUMANAW NA ANG DATING HARI!!!"

panimula ko. Kung nakakain lang ang matatamis na salita, Baka matabang-mataba na ako ngayon. "Pangatlo, Dapat caring. Kung kaya mong alagaan ang sarili mo, Dapat kaya mo din akong alagaan at ang mga magiging anak natin. Pang-apat, Dapat may takot ka sa Diyos dahil kung hindi, Salamat na lang sa lahat-lahat. Pang-lima, Dapat marespeto, Kung kaya mo akong respetuhin, Dapat kailangan mo ding respetuhin ang mga magulang ko kagaya ng pagrespeto mo sa akin. Dahil, sila ang pinaka-nakakakilala sa akin. Panghuli, Dapat, Mahal natin ang isa't isa. Hindi pwede yung one-sided love dahil bakit magpapakasal ang dalawang tao kung hindi naman pala mahal yung isa't isa hindi ba?" paliwanag ko.

Tumango siya. — Eksakto. Ang kasalan — lalo na kung io-organisa ko ito tulad ng iniisip ko — ay magiging isang pampublikong deklarasyon. Aakitin nito hindi lamang ang mga nais natin, kundi pati ang mga usisero, ang pamamahayag, mga taong marunong gawing oportunidad ang isang kaganapan. Dito, may mga simpleng pasukan, mga kapitbahay, mga matapat na empleyado, ngunit may mga kahinaan ding ayaw kong ilantad sa liwanag. Ang lupaing ito ay dapat manatiling isang silungan, hindi isang tribuna.

at "pagpapaliban ng oras." Pagsapit ng tanghali, pagkalabas ni Anne mula sa gate ng paaralan ay biglang sumugod ang isang grupo ng mga babae na may dalang mga plakard at banner. Sunod-sunod silang sumigaw ng mga slogan "Anne, umatras ka sa kandidatura bilang vice chairman ng Care for Women Association!" "Umatras ka sa eleksyon!" "Walang moralidad at walang kakayahan, umatras ka sa eleksyon!"

Siya ay isang simbolo ng tapang at lakas na nagsalita, na nagsimulang baguhin ang kwento ng mga hindi naririnig na tinig. Nagkahiyawan sa labas ng courtroom nang matanggap ng mga tao ang desisyon ng hukuman. Ang mga supporters ni Heather, pati na rin ang mga miyembro ng media, ay nagpakita ng malakas na suporta at galak. Ang mga banners at placards na may nakasulat na "Justice for Heather" ay ipinasigaw at iniangat, tanda ng tagumpay hindi lamang ni Heather, kundi ng bawat isa na naniniwala sa katarungan.

Sa hallway, nagulat siya nang may grupo ng estudyante ang lumapit. “Ma’am Allison,” ani ng isa, may hawak na placard. “We made this for you.” Bumungad sa kanya ang isang banner na gawa sa recycled paper, halatang pinagpuyatan: “You taught us how to stand for truth. Now we stand with you.” Napalunok siya. “Salamat. Hindi ninyo alam kung gaano kahalaga ‘to sa akin.” Pagdating niya sa faculty lounge, naabutan niya si Zion na may hawak na tablet. Nakatingin ito sa isang post na kasalukuyang nagvi-viral.