Powerless Trilogy Novels & Stories

Gamitin mo ang charisma mo sa anak mo. Oh God! Hindi niya lubos akalaing ganitong uring kasiyahan ang matatanggap niya pagkatapos ng lahat. Natutuwa siyang pagmasdan ang lahat. Lubos ang kaniyang pasasalamat. Treous is a beast, no one can tame this beast. Until she comes. And now she's the Dangerous Man Weakness. THE END... (a/n: The next story is the story of Solen and Daniel. Idudugtong ko lang din dito. thank you sa lahat ng tumangkilik sa unang book. Scroll niyo lang po, for Chapter one ng "THROUGH THE ROUGH WIND")

Siya'y maparaan. Si Don Arturo ang living proof na ang mga assassin ay matibay at hindi basta-basta. They were trained physically, emotionally, and mentally. They were taught how to fight and kill bad people. To assassinate those people inside the government who abuse authority because of their own greed and power. Inaalis nila sa landas ang mga taong may masamang motibo at halang ang kaluluwa. Kung para sa pansarili man lang ang dahilan kaya nais nilang makamtan ang posisyon, sa halip na tulungan ang ibang tao, para saan pa ang pagiging lider nila sa bayan at sa buong bansa?

patuloy niya, mas mababa ang boses ngunit mas delikado, “he chooses to stand alone.” Isa pang hakbang ang muling ginawa nito. Mas malapit na siya ngayon. “Without my name.” Isang sandali ng katahimikan. “Without my money.” Ang hangin sa pagitan nila ay tila kumapal. “At higit sa lahat…” bahagya siyang yumuko pasulong, ang mga mata ay nakapako kay Trixie, “…without the power of the Camero Empire.” Hindi gumalaw si Trixie, ngunit sa loob niya… there is some victory somewhere.

At sa sandaling iyon, alam kong lahat ng pinagdaanan namin , sakit, luha, paghihintay, ay humantong sa araw na ito. Ang araw na magiging simula ng aming walang hanggang “kami.” ~~ The end ~~ .. Abangan ang istorya nila Sage at Elena sa book 3 ng Unstoppable Desire " Caught by Love: Hindi ko hinanap, pero ikaw ang dumating."

Sa loob ng silid, ang mga ilaw ng screen at projector ang tanging liwanag, habang bawat isa sa team ay alerto, handang sumabak. Cassandra stood at the head of the table, ang mga mata niya matalim, focused, at hindi nagpaapekto sa kaba na pilit kumakapit sa dibdib niya. Sa kanan niya, si Damien, nakapamewang, mabigat ang aura, pero matatag—ang tahimik na lakas niya, parang sandalan ni Cassandra sa gitna ng unos. “This is it,” Cassandra started, her voice steady kahit ramdam ang pagod ng magdamagang plano. “Wesson thinks they can break us with their games. Today, we show them we don’t break. Today, we fight back.”

Ang pagkabihag ng Pilipinas, at ang muling paglaya nito ay nasaksihan ko——naroon ako, at hanggang ngayon ay narito pa rin ako. Habang ang mundo ay patuloy sa pag-ikot at pagbabago, ay narito lamang ako, Natutulog, naghihintay at nakahimlay. Ako si Arthuro, nag-iisang anak ni Rajah Sulayman. Ang taong nakatakdang mamuhay magpakailanman at tila isinumpa na masaksihan ang pagpanaw ng lahat ng may buhay sa daigdig. Maging ang kasakiman ng mga taong hindi marunong makuntento sa bagay na mayroon sila, kasakiman sa kapangyarihan, at buhay na walang hanggan.

Hindi ba siya na ang sagot sa mga dasal nitong makawala? At bakit, kahit anong gawin niya, kahit anong pagpapatunay ang gawin niya, ay tila hindi pa rin sapat ang lahat ng ito sa kanya? Lewis let out a heavy sigh, rubbing his temple. For the first time in his life, he felt powerless. Not in business. Not in power struggles. Not in facing enemies. No. He felt powerless because of a single woman who had no idea how much she had already taken from him.

Chapter 23 Chapter 23 Mad I don't understand myself, sometimes I felt comfortable around Chase but now, I don't think so. I can't let him on the bed where I'm sleeping. My twins are now sleeping peacefully. I'm looking at them right now, observing them while sleeping. My Children are my source of energy. I need to be fearless right now. I need to bring my old self back right now. I can't stand my weak attitude. I want my bad side back.

Muling kumidlat at may kasamang malakas na kulog pero sa halip na lumayo siya dito ay pumikit pa na parang dinadama niya ang mga naririnig niya na nagmumula sa mga patak ng ulan at sa kulog. Napangiti ako dahil mukhang nakakaya na niyang harapin ito. “Sabi nga ng iba, kaakibat ng pag-ulan, pagkulog at pagkidlat ay isang lungkot.” Pilit akong ngumiti at kinagat ang aking labi. “Pero, ‘wag mong hayaan na maging isa ka sa ibang ‘yun. Hindi mo ba naalala? Akala ko ba favorite mo ang Teen Titans? Di’ba ang sabi ni Starfire, ‘the greater the struggle against your power, the more it resists. Embrace what you have inside, let it become you—”

Nakakagulat nga na walang password yung laptop niya. Pansin ko rin na wala rin password yung phone niya. Tinanong ko siya noong nag honeymoon kami sa Baguio na kung bakit hindi siya naglalagay ng password. Sabi niya ay marami raw kasing arte. Kaya naghanap ako sa mga files niya ng mga information at sa paghahanap ko at marami akong nalaman na marami nga talagang kaaway na Mafia si Itzael lalo na yung Dad niya na si Daddy Rhory.