Prayer Before Starting Work In Office Novels & Stories

paliwanag ko at ngumiti ng malapad sa kaniya. "Kumain ka muna bago ka pumasok sa opisina. Sigurado akong magugustuhan mo ang luto ko." nakangiting pahayag ko at ipinaghila pa siya ng upuan. Imbes na umupo siya sa lamesa ay ibinalik niya sa lalagyan ang mga dala kong pagkain. Siguro ay babaonin niya na naman sa trabaho.

Ayaw ko na rin kasi dagdagan pa ang insecurities ko sa buhay lalo na sa tindig niya pa lang kanina ay mukhang mayaman at maganda siya. Pagkatapos ko ilapag ang gamit ko sa aking desk ay dumiretso na ako sa opisina. Bago kumatok ay huminga muna ako ng malalim upang ikalma ang sarili ko at maging propesyunal sa trabaho ko. “ Pasok,” rinig kong sigaw ni Aiden pagkatapos kong kumatok. “ Magandang umaga po, Sir Anderson.” Magalang kong pagbati sa kaniya saka yumuko.

Dalawang paracetamol ang ininom ko bago ko sinimulan ang trabaho,pakiramdam ko kasi nanghihina ako,kahit kumain nako kanina sa bahay bago umalis. Sinilip ko ang wall glass sa pagitan ng office namin ni Gino,at wala pa ito. Muli ko na namang inutusan ang sarili ko na magfocus sa trabaho at huwag sa lalaki nayon.Iwan ko ba sa sarili ko at ganon nalang ang pagkagusto na palagi itong nasisilayan.

dagdag pa nito. "That's not a problem, sir," sabi niya at naghintay pa ng ilang segundo, at nang makita ni Amy na may sinusulat si Abe ay nagtanong siya," pwede na ho ba akong umalis , sir?" "Kailangan muna kitang dalhin sa opisina ng CEO, tradisyon na natin dito para sa bawat manggagawa na makipagkita sa kanya bago sila magsimulang magtrabaho," sabi nito.

"Dito ang table mo. Sana ay natatandaan mo pa ang mga pinabasa ko sa iyon noon na dapat at hindi mo dapat na gawin." Tumango ako at ibinaba ang aking bag sa ibabaw ng mesa. Hinarap ko muli si Ma'am Beth na may hawak na ngayon na papel at muling binasa ito sa akin. "Kailangan mo siyang timplahan ng kape sa umaga at sa hapon sa eksaktong alas tres. Bawal kang magpapasok sa opisina niya ng kahit sino kapag wala siyang nakaschedule na meeting dito. Pero may mga listahan dito ng mga tao na pwedeng pumasok kahit na wala silang business matter sa boss natin."

“At lalong hindi para pag-usapan ang personal na buhay ng kahit sino.” Naglakad siya, mabagal, ang bawat hakbang may bigat. “Kung may makita akong isang taong hindi focused sa trabaho niya—” huminto siya, tumingin sa paligid, “—consider this your only warning.” Walang sumagot. “Back to work,” sabi niya. At parang may invisible switch na pinindot, gumalaw ulit ang opisina. Mga mata sa screen. Mga kamay sa keyboard. Walang lumingon.

Nang pag silip ko sa glass wall sa labas ng office na marami rami na sila I decided to stood up at lumabas ako ng office para batiin sila. "Good morning?" Panimula ko. Nataranta naman silang nagsi-tayuan, ang ibang nag tatawanan at nag uusap ay natahimik din para batiin ako pabalik. "Good morning, Miss Mavros / Magandang umaga po, Ma'am Zara." chorus ng mga empleyado ko. Napansin kong tumabi naman sa gilid si Jessi, ang secretary ko.

I unrolled my yoga mat and ready to begin my morning routine, the quiet of the early morning providing the perfect backdrop. It's already 6:30 am, I still have 1 hour left to do my usual things. Maaga talaga akong gumising dahil plano kong mag yoga muna bago simulan ang mga paperworks na kailangan kong ipasa ngayon. Since, may area naman for any kind of exercise or yoga sa workplace ko, then, less hassle na for me.

Nang marinig niya iyon, hindi alam ni Ryan kung paano mag-react. Makalipas ang ilang sandali, nagsimula na ulit siyang magsalita. ‘Ito ang iyong unang araw sa trabaho ngayon, kaya hindi dapat gano’n karami ang iyong trabaho. Bakit hindi ka free? Kung ang iyong opisyal sa pag-uulat ang nagtanong sa iyo na mag-obertaym sa iyong unang araw, makakasama iyon sa imahe ng kumpanya. Kakausapin ko siya!’

sabi ko sa buong-buong tinig. Hindi ko na hinintay ang tugon niya at nagpatuloy na ako sa pangunguna sa paglalakad. We reached a wide office area with cubicles lined up on both sides. Marami na ang nadaanan naming empleyado kanina pero masasabi kong mas madami ang nandito. They immediately stood when they saw Rev. They bowed and greeted him formally.