Prayer Before Starting Work In Office の小説・ストーリー

Kahit pa minsan ay hindi ko maiwasang masabon ito kapag minsan ay stress na din ako sa aking office. Tiningnan ko na lamang ito ang kausap na nagsalute pa bago umalis. Gumanti na din ako ng salute dito without saying anything. Naiwan akong malalim ang iniisip. ______ Jarred It was eight in the evening nang magsimula ang program. Isang Doxology lang na sinundan ng National Anthem. Pagkatapos ay isang opening remarks na nagmumula sa St. Luke University Dean.

puna ng isang guard na nasa entrance ng building, nakapalagayan na niya ng loob ito kaya nakakapagbiro na sila sa isa't isa. "Masaya lang ako, kuya guard. Good morning pala," sagot niya rito. "Good morning din, ma'am. Sana hangang mamaya 'yang maganda mong ngiti." Nginitian niya ang guard at nilampasan na ito. Pag-akyat niya sa executive office ay nagsimula na siya sa kaniyang trabaho. Ang mga sumunod na oras ay naging abala na sila dahil may mga naging meeting si Demus na kasama siya at kahit ganun ay parang hindi niya ramdam ang pagod. Iniisip pa lamang kasi niya ang mga naganap kagabi ay parang gumagaan na ang pakiramdam niya. Kahit nang dumating nga ang oras ng lunch break ay hindi pa ri

Dalawang paracetamol ang ininom ko bago ko sinimulan ang trabaho,pakiramdam ko kasi nanghihina ako,kahit kumain nako kanina sa bahay bago umalis. Sinilip ko ang wall glass sa pagitan ng office namin ni Gino,at wala pa ito. Muli ko na namang inutusan ang sarili ko na magfocus sa trabaho at huwag sa lalaki nayon.Iwan ko ba sa sarili ko at ganon nalang ang pagkagusto na palagi itong nasisilayan.

dagdag pa nito. "That's not a problem, sir," sabi niya at naghintay pa ng ilang segundo, at nang makita ni Amy na may sinusulat si Abe ay nagtanong siya," pwede na ho ba akong umalis , sir?" "Kailangan muna kitang dalhin sa opisina ng CEO, tradisyon na natin dito para sa bawat manggagawa na makipagkita sa kanya bago sila magsimulang magtrabaho," sabi nito.

"Dito ang table mo. Sana ay natatandaan mo pa ang mga pinabasa ko sa iyon noon na dapat at hindi mo dapat na gawin." Tumango ako at ibinaba ang aking bag sa ibabaw ng mesa. Hinarap ko muli si Ma'am Beth na may hawak na ngayon na papel at muling binasa ito sa akin. "Kailangan mo siyang timplahan ng kape sa umaga at sa hapon sa eksaktong alas tres. Bawal kang magpapasok sa opisina niya ng kahit sino kapag wala siyang nakaschedule na meeting dito. Pero may mga listahan dito ng mga tao na pwedeng pumasok kahit na wala silang business matter sa boss natin."

“At lalong hindi para pag-usapan ang personal na buhay ng kahit sino.” Naglakad siya, mabagal, ang bawat hakbang may bigat. “Kung may makita akong isang taong hindi focused sa trabaho niya—” huminto siya, tumingin sa paligid, “—consider this your only warning.” Walang sumagot. “Back to work,” sabi niya. At parang may invisible switch na pinindot, gumalaw ulit ang opisina. Mga mata sa screen. Mga kamay sa keyboard. Walang lumingon.

Nang pag silip ko sa glass wall sa labas ng office na marami rami na sila I decided to stood up at lumabas ako ng office para batiin sila. "Good morning?" Panimula ko. Nataranta naman silang nagsi-tayuan, ang ibang nag tatawanan at nag uusap ay natahimik din para batiin ako pabalik. "Good morning, Miss Mavros / Magandang umaga po, Ma'am Zara." chorus ng mga empleyado ko. Napansin kong tumabi naman sa gilid si Jessi, ang secretary ko.

I unrolled my yoga mat and ready to begin my morning routine, the quiet of the early morning providing the perfect backdrop. It's already 6:30 am, I still have 1 hour left to do my usual things. Maaga talaga akong gumising dahil plano kong mag yoga muna bago simulan ang mga paperworks na kailangan kong ipasa ngayon. Since, may area naman for any kind of exercise or yoga sa workplace ko, then, less hassle na for me.

Nang marinig niya iyon, hindi alam ni Ryan kung paano mag-react. Makalipas ang ilang sandali, nagsimula na ulit siyang magsalita. ‘Ito ang iyong unang araw sa trabaho ngayon, kaya hindi dapat gano’n karami ang iyong trabaho. Bakit hindi ka free? Kung ang iyong opisyal sa pag-uulat ang nagtanong sa iyo na mag-obertaym sa iyong unang araw, makakasama iyon sa imahe ng kumpanya. Kakausapin ko siya!’

sabi ko sa buong-buong tinig. Hindi ko na hinintay ang tugon niya at nagpatuloy na ako sa pangunguna sa paglalakad. We reached a wide office area with cubicles lined up on both sides. Marami na ang nadaanan naming empleyado kanina pero masasabi kong mas madami ang nandito. They immediately stood when they saw Rev. They bowed and greeted him formally.