Pressed For Time Novels & Stories

Na kung kakayaning higitan pa iyon ay gawin nila. Iyon lang ang tangi niyang magagawa sa ngayon. Hihingi na lang siya ng palugit sa dealers. At sisiguraduhin niyang magiging maayos iyon. He'll just deal with the expenses later. He's already under too much pressure and can't afford to just let it be. He called her secretary. Pumasok naman ito. "Return all of that to the respective department. Tell them to work on it immediately since we are running out of time. I am expecting results next week. Please emphasize it to them." Seryosong aniya.

Katabi lang din nun ang building kung nasaan kami mag-i-stay. Habang naglalakad na kami palabas, nasa tabi lang ni Leonhardt si Rico na already had his tablet open. “Sir, just so you know, their team moved up the presentation to tomorrow morning. That means we have less than twelve hours to finalize the projections,” mabilis niyang bulong kay Leonhardt, obvious na ang stress sa boses niya. “Calm down, Rico,” Leonhardt muttered, hindi man lang nadadala ng panic nito. “We’ve done tighter schedules than this.”

Seryosong tanong niya "9 po." "Anong oras na?" "10 po." "So bakit ngayon ka lang umuwi?" "Nag review lang po dad. We only have 1 week to prepare po for the competition. We need to double time po kasi pressured po kami lalo na't hindi naman po kami IT pero programming competition po sasalihan namin," mahabang paliwanag ko. "Ok go to your room. Next time gusto ko makilala yang kasama mo sa competition."

Kahit hapon pa ang meeting, ayokong may hahabulin sa huling minuto. Habang binabasa ko ang mga email tungkol sa presentation, napakunot ang noo ko. May ilang personalidad na dadalo, mga potential investors. Mga taong kayang pabilisin o pigilan ang direksyon ng proyektong ito. “Here, I sent you everything you need to accomplish in the last hour. I need all of these before ten a.m.,” seryoso kong bilin bago muling sumubsob sa trabaho.

Ang kaso, wala pa rin ang hinihintay kong reply. "Why? Is he your boyfriend?" "Hoy, hindi, ah?" mabilis na tanggi ko. "Bestfriend ko 'yon at may hinihingi lang akong favor sa kanya kasi syempre, mas magiging busy ako kapag naging yaya na ako sa inyo. Ayaw kong magka-problema sa schedule." "I see." Tumango siya. "You can start whenever you want. Don't be pressured."

Bakas ang pagmamakaawa sa boses niya. Narinig niya ang pagbuntong-hininga ng matanda saka ito dahan-dahang umiling. Tuluyan na nga'ng nadurog ang pangarap niya dahil doon. Wala na ang kakarampot na pag-asang pinanghahawakan niya. "Pasensiya na, Miss Francisco. TAP is a busy company. We need a fast production because of the fast consumption. I cannot give you a consideration."

“Pwede ba kitang makausap? I swear, I won't do anything that will make you mad.” “I'm busy.” “Can I have even just five minutes of your time?” Tumigil ako sa pagsulat at tinignan ang aking pambisig na relo. “Marami akong hinahabol na deadline, Gio.” “Just for a moment, Crizel,” pakiusap nito. Humugot ako ng malalim na hininga at sinara ang aking laptop. I motioned him to sit. Kilala ko si Gio. He won't stop bothering and pestering me as long as may kailangan siya.

May mahalaga raw kasing ginagawa si Greg pero naaalalayan parin daw siya nito. Napahilot ako sa sentido ko. Malapit nang maghapon. Hindi pa ako nangangalahati mag-ayos. Aside from this papers, may mga schedules pa ng meeting na na-postpone si Lexus doon sa mga investors ng company nila. May iba pang nagagalit. I don't want him to pressure just because of these tons of papers. Baka mabaliw na si Lexus kung dagdagan pa nito.

"Ah, baka kailangan ko pa ng kaunting oras. Ay... Magsisimula na ba ang lahat? Medyo mabagal ako sa make-up ko ngayon…” “Dahan-dahan lang, Madam. Gawin mo lang ito sa sarili mong bilis. Ang bola ay hindi magsisimula hanggang sa gabi. As soon as we reached the venue before six, we're good. Binigyang-diin ni G. Tremont na dapat kang bigyan ng lahat ng oras sa mundo upang maghanda. Huwag mag-panic, Madam. Hihintayin kita dito sa baba."

Sinilip ko ang wrist watch. Napamura ako. Tumagal pala ako sa pagbabantay sa inggratang babaeng 'yon. I wasted my fucking precious time, tsk! "Five minutes, Ced. Tell the HR, start the interview. I'll be there." "Ano? Five minutes. Nasaan ka na ba? Papaliparin mo-" Ibinaba ko ang tawag. Pagka green light ay kumaripas na ako. Cede must be used to my driving habit lalo pa ngayon na late na ako!